II SA/Po 194/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym przesłanek sprostowania uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...] w sprawie ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: sprostować uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...] w ten sposób, że na stronie 13 uzasadnienia wyroku, w wersie 11 od góry, bezpośrednio za słowami "gdy mamy do czynienia z korzystaniem przez osobę z", usunąć zwrot "ze" i w jego miejsce wpisać słowa "emerytury powszechnej, którą należy odróżnić od". /-/ J. Szuma Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "P.p.s.a.") Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym, jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.H. Beck, Warszawa 2001 r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W niniejszej sprawie, w toku opracowywania orzeczeń sądowych pod kątem informacji rocznej o orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, dostrzeżono, że w uzasadnieniu wyroku z dnia [...] sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po [...], na stronie 13, w wersie 11 oczywiście omyłkowo w toku edycji tekstu pominięto kilka słów w jednym ze zdań. Owa omyłka wymaga korekty, gdyż zaburza merytoryczny sens wywodu, w szczególności może być odczytana jako wskazanie niekorzystne dla skarżącej, niezgodne z intencją Sądu. Aby unaocznić powyższe należy podkreślić, że w części merytorycznej (od strony 5) uzasadnienie wyroku II SA/Po [...] zostało czytelnie podzielone na cztery części, z której Sąd kompleksowo wyjaśnił jak należy postrzegać ewentualne perspektywy uzyskania przez skarżącą świadczenia pielęgnacyjnego w zależności od wyników poczynionych ustaleń dotyczących charakteru posiadanego przez nią świadczenia emerytalnego. Punkt I. uzasadnienia dotyczył "Przesłanek przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku, gdyby ustalono, że wnioskująca ma ustalone prawo do tzw. wcześniejszej emerytury", punkt II. miał charakter uzupełniający i dotyczył "Sposobu postępowania w kontekście zbiegu prawa świadczeń emerytalnych i świadczeń pielęgnacyjnych". III. punkt wyroku dotyczył wreszcie "Przesłanek przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku, gdy wnioskująca ma ustalone prawo do tzw. powszechnej emerytury". Ostatni punkt IV. zawierał "Konkluzje". W punkcie III. wyroku, to jest od strony 13, Sąd wypowiadał się więc w sposób oczywisty o przesłankach przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, w przypadku, gdyby wnioskująca miała ustalone prawo do tzw. powszechnej emerytury. Przeciwstawiono to sytuacji, gdyby osoba ubiegająca się o świadczenie pielęgnacyjne posiadała prawo do specyficznej, tzw. wcześniejszej emerytury opisanej w punkcie I. wyroku. Na stronie 13, w wersie 11 od góry Sąd kontynuował wywód dotyczący potrzeby literalnego stosowania przesłanki odmownej z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdy osoba wnioskująca o świadczenie pielęgnacyjne ma ustalone prawo do tzw. emerytury powszechnej. Zdanie, którego niniejsze postanowienie prostujące dotyczy powinno brzmieć: "Sąd orzekający w niniejszym składzie podziela w tym zakresie tę linię orzecznictwa sądów administracyjnych, która opowiada się za literalnym rozumieniem normy określonej w omawianym przepisie, we wszystkich przypadkach, gdy mamy do czynienia z korzystaniem przez osobę z emerytury powszechnej, którą należy odróżnić od specyficznego, wyżej opisanego, prawa do wcześniejszej emerytury uzyskanej w związku z opieką nad niepełnosprawnym dzieckiem". Na skutek jednak oczywistej omyłki w cytowanym tu zdaniu zabrakło słów "emerytury powszechnej, którą należy odróżnić od". W efekcie tej niefortunnej omyłki treść i forma gramatyczna zdania mogłaby wskazywać, że Sąd sprzeciwia się przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego osobom, które korzystają z wcześniejszej emerytury w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] maja 1989 r. w sprawie uprawnień do wcześniejszej emerytury pracowników opiekujących się dziećmi wymagającymi stałej opieki (Dz. U. Nr 28, poz. 149). Takie stanowisko przeczyłoby sensowi wydanego w sprawie wyroku, gdyż – jak obszernie i jasno uwypuklono w punkcie I. uzasadnienia orzeczenia, zaskarżoną decyzję uchylono właśnie po to, aby ustalić, z jakiej emerytury skarżąca korzysta, zwłaszcza czy nie jest to emerytura wcześniejsza na dziecko przyznana na podstawie rozporządzenia z dnia [...] maja 1989 r. (jako, że w przypadku tego rodzaju emerytury dopuszcza się jej zawieszenie, a osoba z niej korzystająca, jako niegdyś rezygnująca z zatrudnienia w celu opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem, może ubiegać się o świadczenie pielęgnacyjne). Mając to wszystko na uwadze należało z urzędu na podstawie art. 156 § 1 P.p.s.a. orzec o sprostowaniu wywodu na stronie 13 uzasadnienia wyroku II SA/Po [...], w wersie 11 od góry w sposób opisany w sentencji niniejszego postanowienia. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 2 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. niniejsze postanowienie wydano na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym. /-/ J. Szuma