II SA/Po 1965/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant sekr.sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2004r. sprawy ze skargi T.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania budynku; I. Uchyla zaskarżoną decyzję, II. Zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego T.S. kwotę 290,-zł (dwieście dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ E.Podrazik /-/ A.Zieliński /-/ G.Radzicka Decyzją z dnia [...].04.2002 r. Prezydent Miasta P., na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 oraz art. 71 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, odmówił inwestorom K.T. i P.T. udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania części budynku przedszkola na cele szkoły w P. przy ul. [...]. W uzasadnieniu podano, zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "A" z dnia 10.05.1994 r. działka przy ul. [...] oznaczona jest symbolem C15UO i przeznaczona na realizację przedszkola 3-4 oddziałowego, a sposób użytkowania obiektu budowlanego musi być zgodny z zapisami planu. Decyzją z dnia [...].06.2002 r. Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania inwestorów K.T. i P.T., uchylił w całości zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, iż faktycznie teren oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem C15UO przeznaczony jest na realizację budynku -cele oświaty, tj. budynku przedszkola 3-4 oddziałowego, jednakże w wyniku zamiaru podjęcia przez użytkownika w części wybudowanego budynku działalności oświatowej w zakresie nauczania szkolnego nie zachodzą w sprawie przesłanki wymienione w art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, uzasadniające wydawanie dodatkowej zgody. Zdaniem organu odwoławczego słuszne są zarzuty odwołujących się o nieuzasadnionym sformalizowaniu i nadinterpretacji odczytu zapisu planu miejscowego, który przewiduje na terenie działki przy ul. [...] usługi oświaty. Z tych powodów w sprawie wystąpiła przesłanka z art. 105 § 1 kpa uzasadniająca umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Od powyższej decyzji skargę złożył uczestnik T.S., domagając się stwierdzenia jej nieważności, bądź jej uchylenia. Skarżący podniósł zarzuty naruszenia art. 6, 7, 8, 11, 75, 77, 80, 81, 107 kpa oraz art. 71 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu podał, iż w toku postępowania odwoławczego nie zapewniono mu możliwości czynnego udziału i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, organ odwoławczy rozstrzygając sprawę nie uwzględnił innych obowiązujących decyzji związanych ze sprawą, a mianowicie decyzji SKO z dnia [...].10.1999 r., decyzji PINB w P. z dnia [...].11.2001 r., decyzji WINB w P. z dnia [...].01.2002 r., oraz materiału dowodowego zgromadzonego przy wydawaniu tych rozstrzygnięć, decyzja rażąco narusza art. 71 prawa budowlanego, bowiem przedmiotowy budynek był budowany z przeznaczeniem na przedszkole, użytkowanie go jako szkoły stanowi więc zmianę sposobu użytkowania. Wojewoda w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Stanowisko organu II instancji, iż w niniejszej sprawie nie doszło do zmiany sposobu użytkowania budynku w rozumieniu art. 71 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, ponieważ i przedszkole i szkoła zajmują się oświatą, nie może zostać zaakceptowane. Zgodnie z art. 71 ust. 1 ustawy zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga pozwolenia organu nadzoru architektoniczno-budowlanego. W ustępie 2 powyższego przepisu wskazano niektóre sytuacje, gdy dochodzi do takiej zmiany. Wyliczenie to ma charakter przykładowy i nie stanowi zamkniętej listy. Istotnie tak przedszkole, jak i szkoła są placówkami oświatowymi, podobnie zresztą jak ośrodki doskonalenia zawodowego, biblioteki pedagogiczne, młodzieżowe ośrodki wychowawcze, czy poradnie psychologiczno-pedagogiczne (art. 2 ustawy z dnia 07.09.1991 r. o systemie oświaty). Każda z tych placówek prowadzi jednak inny rodzaj działalności oświatowej, różniący się celami, programem i kręgiem osób do których jest skierowana. Zmiana działalności przedszkolnej na prowadzenie szkoły związana jest ze zmianą intensywności, z jaką będzie użytkowany obiekt budowlany oraz elementy zagospodarowania terenu takie jak boisko do gier, bieżnia, część rekreacyjna. Wynika to choćby z wieku dzieci uczęszczających do szkoły i konieczności realizacji programu szkolnego. Już z tych względów stwierdzić należy, iż zamiar inwestorów przeznaczenia części budynku przy ul. [...], wybudowanego jako przedszkole, na prowadzenie szkoły, stanowi zmianę sposobu użytkowania obiektu wymagającego pozwolenia z art. 71 ust. 1 ustawy. Nie można także pominąć faktu, iż przedmiotowy budynek został wybudowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...].04.2001 r. zezwalającej na dokończenie realizacji obiektu budowlanego z przeznaczeniem na przedszkole, po tym jak pierwotne pozwolenie na budowę z dnia [...].07.1999 r., obejmujące swoim zakresem przedszkola i szkołę, zostało wyeliminowane z obrotu prawnego na skutek wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto inwestorzy KT. i P.T., decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...].11.2001 r., zobowiązani zostali do przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania w części budynku przedszkola przy ul.[...], w wyniku stwierdzenia przez ten organ samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu jako szkoły. Zamierzona zmiana sposobu użytkowania budynku na przedmiotowej działce koliduje także z zapisami miejscowego planu szczegółowego zagospodarowania przestrzennego "A", zatwierdzonego uchwałą Rady Miasta P. nr C V/607/94 z dnia 10.05.1994 r. W planie tym działka przy ull. [...] położona jest na terenie oznaczonym symbolem C15UO. Teren ten przeznaczony został na realizację przedszkola 3-4 oddziałowego. W założeniach ogólnych planu odrębnie omówiono potrzeby w zakresie oświaty szkolnej, przewidując możliwość realizacji szkoły podstawowej na terenie S.-C, a odrębnie potrzeby w zakresie opieki przedszkolnej, rezerwując na ten cel w planie teren przy ulicy [...]. Zapisy planu odnośnie przedmiotowej działki są więc jednoznaczne, a ich interpretacja zaprezentowana przez Wojewodę jest całkowicie dowolna. W tych okolicznościach stanowisko Wojewody wyrażone w zaskarżonej decyzji co do braku potrzeby uzyskania przez inwestorów K.T. i P.T. pozwolenia z art. 71 ustawy Prawo budowlane i stwierdzenie przez ten organ bezprzedmiotowości postępowania było błędne. Organ rozstrzygając niniejszą sprawę nie rozpatrzył całości zgromadzonego materiału dowodowego, naruszając dyspozycję art. 77 § 1 kpa. Podzielić należy także zarzuty skarżącego co do nie zapewnienia mu możliwości czynnego udziału i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz żądań stron w postępowaniu odwoławczym, bowiem jego udział ograniczył się do doręczenia mu przez organ II instancji zaskarżonej decyzji. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż Wojewoda wydając zaskarżoną decyzję dopuścił się naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, tj. art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane oraz art. 77 § 1 i art. 105 § 1 kpa, co miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy zaskarżoną decyzję należało uchylić. Ponownie rozpoznając przedmiotową sprawę organ przeanalizuje i rozważy wszystkie istotne okoliczności i stosownie do poczynionych ustaleń zastosuje właściwe przepisy, w tym art. 71 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżoną decyzję. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.), przy czym koszty zastępstwa adwokackiego ustalono zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W przedmiotowej sprawie nie zastosowano art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem uchylana decyzja nie podlega wykonaniu z uwagi na jej treść. /-/ E.Podrazik /-/ A.Zieliński /-/ G.Radzicka MarK