II SA/Po 198/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2017 na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. i T. F. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. F. i T. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji /-/ W. Batorowicz M. F. i T. F. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu decyzję Wojewody z dnia 20 grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] obręb K. gmina L. poprzez udzielenie zezwolenia na założenie i przeprowadzenie przez nieruchomość napowietrznej linii elektroenergetycznej 110 kV relacji C. – W.. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 9 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.), w sprawach, o których mowa w przepisach działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tych sprawach organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie podstawą wydania zaskarżonej decyzji był art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zaś strona wniosła na nią skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W takiej sytuacji Wojewoda był zobligowany, przytoczonym art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wstrzymać z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. Jednak postanowienie, o którym mowa w tym przepisie, nie zostało wydane. W niniejszej sprawie już samo wniesienie skargi do sądu administracyjnego uzasadniało wstrzymanie decyzji przez Wojewodę, o czym przesądza art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Powód takiego uregulowania wydaje się być oczywisty - ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez organ poprzez udzielenie zezwoleń na zakładanie i przeprowadzanie systemów infrastruktury i wykonanie takiej decyzji powoduje szkody i trudne do odwrócenia skutki, bowiem różnego rodzaju ciągi elektryczne, gazowe itp. mogą zostać położone na nieruchomości, zaś los zgodności z prawem decyzji pozostaje niepewny, aż do czasu zakończenia sprawy przed sądami administracyjnymi. Tym samym w razie braku stosownego postanowienia Wojewody, wykonanie decyzji winien wstrzymać sąd administracyjny (por. postanowienie NSA z 8 października 2008 r., sygn. akt I OZ 770/08; postanowienie NSA z dnia 29 września 2010 r., sygn. akt I OZ 717/10; postanowienie NSA z 7 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 1175/16, wszystkie CBOIS).Sąd orzekający w niniejszym składzie w pełni aprobuje argumentację przytoczoną w powołanych postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz