II SA/Po 2/09

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka - Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lutego 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego bez uiszczenia opłaty za przejazd po drogach krajowych postanawia zwolnić W. N. od kosztów sądowych. /-/K. Witkowicz-Dwornicka Skarżący W. N. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku argumentował, że ma 50 lat, jest schorowany i nie może podjąć stałej pracy. Oświadczył, że nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego ze swoją żoną, między nimi panuje ustrój rozdzielności majątkowej. Podał, że płaci alimenty na trójkę swoich dzieci. Wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się ze zbieractwa, z czego uzyskuje dochód w wysokości około [...] zł - [...] zł. Poddał, że jego firma zbankrutowała i ciąży na nim zadłużenie w stosunku do Skarbu Państwa na kwotę [...] tys. zł oraz wobec ZUS w wysokości około [...] zł. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku nieruchomego wnioskodawca podał, że ma działkę rolną o powierzchni [...] ha oraz 2/3 udział we własności garażu. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych innych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić należności sądowych nawet w części. Wnioskodawca musi przy tym wykazać, że nie ma realnych możliwości zgromadzenia środków celem pokrycia należności sądowych bez uszczerbku w koniecznych kosztach swojego utrzymania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącego pozwala na przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Nie uzyskuje bowiem stałych miesięcznych dochodów, utrzymuje się z prac dorywczych oraz zbieractwa. Ciążą na wnioskodawcy także zobowiązania z tytułu alimentów oraz należności publiczno-prawnych wobec Skarbu Państwa. Zebrany w sprawie materiał dowodowy wskazuje więc, że wnioskodawca nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych chociażby w części bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach. Podkreślić jednak należy, że zgodnie z treścią art. 249 cytowanej ustawy przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie. /-/K. Witkowicz-Dwornicka