II SA/Po 20/07

PostanowienieWSA w Poznaniu2007-09-27

Skład orzekający: Edyta Podrazik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skargi wniesione bez uiszczenia wpisu sądowego i bez podpisu jednego ze skarżących, pomimo wezwań do uzupełnienia braków i wniosku o zwolnienie od kosztów, powinny zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Skargi podlegają odrzuceniu, jeżeli nie zostały opłacone, a skarżący, mimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych i wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nie uiścili należnego wpisu w wyznaczonym terminie. W sytuacji, gdy wniosek o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony bez rozpoznania, a zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu uzyskało przymiot prawomocności, brak uiszczenia wpisu skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący J. i J. K. wnieśli skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Skarga nie była opłacona i brakowało podpisu jednego ze skarżących. Po wezwaniach do uzupełnienia braków i złożeniu wniosku o zwolnienie od kosztów, który został pozostawiony bez rozpoznania, skarżący zostali ponownie wezwani do uiszczenia wpisu. Pomimo uchylenia przez NSA zarządzenia ustalającego wysokość wpisu i wezwania do jego uiszczenia, skarżący nie uiścili należnego wpisu w kolejnym terminie, co skutkowało odrzuceniem skarg.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargi J. i J. K.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg J. i J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargi /-/ E. Podrazik J. i J. K. wnieśli skargę na opisaną wyżej decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. Skarga nie była opłacona oraz miała braki formalne, a mianowicie nie była podpisana przez J. K. W dniu (...) 2007 r. każdy ze skarżących został skutecznie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, a J. K. do podpisania skargi. W terminie do opłacenia skargi J. i J. K. złożyli wniosek o całkowite zwolnienie ich od kosztów sądowych. Jednocześnie J. K. uzupełnił brak podpisu pod skargą. Pismem z dnia (...) 2007 r. skarżący zostali wezwani do złożenia w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma wniosku o przyznanie prawa pomocy na załączonym formularzu urzędowym. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia (...) 2007 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia (...) 2007 r. ponownie wezwano skarżących do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia. J. K. wniosła zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu domagając się jego uchylenie oraz rozpatrzenia wniesionej przez nią skargi bez wnoszenia jakichkolwiek opłata sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postawieniem z dnia (...) 2007 r. uchylił zaskarżone zarządzenie. W uzasadnieniu wskazano, iż wobec nie zaskarżenia zarządzenia referendarza sądowego o pozostawienia wniosku obu skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zarządzenie z dnia (...) w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu uzyskało przymiot prawomocności i podlegało wykonaniu. Wobec powyższego nie istniała podstawa prawna do tego, aby po rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Sąd wydał kolejne zarządzenie ustalające wysokość wpisu i wzywające skarżących do jego uiszczenia, Sąd pierwszej instancji winien natomiast wezwać skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia (...) 2007 r. W dniu (...) 2007 r. każdy ze skarżących został skutecznie wezwany do wykonania solidarnie zarządzenia Sądu z dnia (...) 2007 r. tj. uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazany w wezwaniu termin upływał skarżącym z dniem (...) 2007 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścili wpisu od skargi. W tym stanie rzeczy skargi obu skarżących należało odrzucić na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ E. Podrazik

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło