II SA/Po 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 maja 2010r. sprawy ze skargi P. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ W. Batorowicz /-/ E. Podrazik Decyzją z dnia (...) października 2009 r., nr (...), Dyrektor Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działający z upoważnienia Burmistrza K., odmówił przyznania P. A. świadczenia w formie świadczenia z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną w wieku od 18 lat do ukończenia 25 roku życia, wnioskowanego przez P. A. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia wskazano na niezaistnienie przesłanek uzasadniających udzielenie pomocy we wnioskowanej formie, przewidzianych w art. 2 pkt. 2 i 11 ustawy z dnia 07 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.). W treści powyższej decyzji pouczono wnioskodawcę o możliwości wniesienia od niej odwołania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Decyzja z pouczeniem została, jak wynika z załączonego do niej zwrotnego potwierdzenia odbioru, prawidłowo doręczona P. A. w dniu 23 października 2009 r. (k. 14 akt administracyjnych). Pismem z dnia 10 listopada 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie) matka P. A. – M. A., złożyła odwołanie od decyzji Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia (...) października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia (...) listopada 2009 r. nr (...), na podstawie art. 17 pkt. 1, 127 § 1 oraz 129 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdziło, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że odwołanie zostało wniesione po terminie, bowiem ustawowy termin upłynął w dniu 06 listopada 2009 r. Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. A., podnosząc, że jej zdaniem nie popełniła ona błędu przy wniesieniu odwołania, zaś uchybienie jest wynikiem przetrzymywania decyzji przez organ. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone między innymi art. 1 §1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż organ I instancji rozpatrywał w tym samym czasie dwa wnioski skarżącego P. A.; poza wnioskiem o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego rozpatrzeniu podlegał jego wniosek o przyznanie zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem. W rozpatrzeniu tego drugiego wniosku Burmistrz K. wydał decyzję z dnia (...) października 2009 r. nr (...). Wskazane dwie decyzje jednym odwołaniem zaskarżyła M. A. W rozpatrzeniu odwołania od decyzji wydanej w przedmiocie zasiłku rodzinnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia (...) listopada 2009 r. Nr (...) stwierdziło niedopuszczalność odwołania wniesionego przez matkę wnioskodawcy. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest natomiast kwestia oceny prawidłowości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W pierwszej kolejności podkreślić należy, że warunkiem skutecznego wniesienia przez stronę odwołania od decyzji organu I instancji jest zachowanie czternastodniowego terminu do wniesienia odwołania, liczonego od dnia doręczenia decyzji stronie, co wynika wprost z treści art. 129 § 2 kpa. Jednocześnie, z mocy art. 134 kpa, organ odwoławczy w drodze postanowienia stwierdza uchybienie przez stronę terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Tym samym orzeczenie przez organ odwoławczy o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący przekroczył termin określony w art. 129 § 2 kpa. Oznacza to, w pierwszej kolejności, konieczność przesądzenia o skuteczności doręczenia zaskarżonej decyzji bowiem dopiero ustalenie tej daty umożliwia przesądzenie o terminowości złożonego odwołania. W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, iż decyzja Dyrektora Miejsko – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z (...) października 2009 r., którą odmówiono przyznania P. A. świadczenia w formie świadczenia z funduszu alimentacyjnego na osobą uprawnioną w wieku od 18 lat do ukończenia 25 roku życia, została mu prawidłowo doręczona wraz z pouczeniem, w dniu 23 października 2009 r. (k. 14 akt administracyjnych). Od tego też momentu rozpoczął swój bieg 14 dniowy termin do wniesienia odwołania. Sąd wskazuje, iż pomimo że termin do wniesienia odwołania minął w dniu 06 listopada 2009 r., odwołanie wniesione przez M. A. zostało nadane w dniu 08 listopada 2009 r., co potwierdza data stempla pocztowego umieszczonego na kopercie. Tym samym organ II instancji prawidłowo ustalił, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało wniesione z naruszeniem terminu określonego w art. 129 § 2 kpa, co w konsekwencji skutkować musiało wydaniem zaskarżonego postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje, iż w postępowaniu, którego przedmiot dotyczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie może podlegać ocenie zgodności z prawem decyzja, której wniesione odwołanie dotyczy. Decyzja taka podlegać może kontroli instancyjnej, a następnie sądowej tylko wówczas, gdy skuteczną będzie czynność, od której zależy uruchomienie postępowania odwoławczego. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił. /-/D. Rzyminiak – Owczarczak /-/W. Batorowicz /-/ E. Podrazik