II SA/Po 2008/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski WSA Bożena Popowska Protokolant: referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi J. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2002 r., Nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych, I. uchyla zaskarżaną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty Z. z dnia [...] lipca 2002 r. Nr [...] II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego J. W. kwotę 10,- zł /dziesięć/ tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/B. Popowska /-/J. Stankowski /-/M. Dybowski MW Decyzją z dnia [...] lipca 2002r., nr [...], na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1, art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 ze zm.) oraz art. 104 kpa. Starosta Z. uznał J. W. za osobę bezrobotną z dniem [...] lipca 2002r. i odmówił przyznania mu prawa do zasiłku. Treść decyzji organ uzasadnił faktem, iż suma okresów, o których mowa w art. 23 ust. 1 i 2 cyt. ustawy w ostatnich 18 miesiącach poprzedzających dzień rejestracji była krótsza niż 365 dni. W odwołaniu od powyższej decyzji J. W. wskazał, że do [...] czerwca 2002r. prowadził działalność gospodarczą – handel obwoźny a dnia [...] czerwca pobrał w Urzędzie Pracy w S. niezbędne do rejestracji druki oraz zwrócił się z podaniem do ZUS w N. i w Ż. o wydanie zaświadczeń o okresach ubezpieczeń. Zaświadczenia te Odwołujący się otrzymał [...] czerwca (z ZUS w N.) i [...] lipca 2002r. (z ZUS w Ż.). Uzyskanie tych zaświadczeń uniemożliwiło J. W. wcześniejsze zarejestrowanie się w urzędzie pracy, co z kolei miało decydujący wpływ na treść orzeczenia Starosty. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa., art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, podtrzymując w całości argumentację Starosty Z. Wojewoda wskazał dodatkowo, że nawet w dniu [...] czerwca 2002r., tj. w dniu pobrania odpowiednich druków z Powiatowego Urzędu Pracy J. W. nie spełniałby ustawowych przesłanek do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. W skardze na decyzję Wojewody J. W. podniósł, że spełniał warunki konieczne do przyznania zasiłku dla bezrobotnych w dniu likwidacji działalności, jednak jego rejestracja w tym dniu była niemożliwa z uwagi na wymóg uzyskania odpowiednich dokumentów z ZUS. Skarżący podkreślił, że nie powinien ponosić z tego tytułu negatywnych konsekwencji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podtrzymał w całości swą dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest zasadna. Z uwagi na prowadzenie przez Skarżącego przed rejestracją w urzędzie pracy działalności gospodarczej zastosowanie w niniejszej sprawie znajdował art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001 r., nr 6, poz. 56 ze zm.), na mocy którego prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni podlegał ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy, jeżeli podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub zaopatrzenie emerytalne i Fundusz Pracy stanowiła kwota wynosząca co najmniej najniższe wynagrodzenie. Należy przytoczyć okoliczności, które nie budzą w sprawie wątpliwości. Niesporny jest najpierw fakt, że Skarżący został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej w dniu [...] czerwca 2002r., a w dniu [...] czerwca zgłosił się do Powiatowego Urzędu Pracy w S. w celu pobrania dokumentów niezbędnych do dokonania rejestracji. Nie jest kwestionowane również to, że do skutecznego zarejestrowania się konieczne było uzyskanie zaświadczenia z ZUS, które wpłynęło dopiero [...] lipca 2002r. Rejestrując się [...] lipca 2002r. Skarżący nie spełniał ustawowych warunków do przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Językowa wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prowadziłaby w niniejszej sprawie do niemożliwych do zaakceptowania wyników, a mianowicie do tego, że Skarżący byłby pozbawiony prawa do zasiłku tylko z tego powodu, że mimo własnej gotowości nie mógł zarejestrować się jako bezrobotny z uwagi na czas oczekiwania na zaświadczenie wydawane przez organ państwowy - Zakład Ubezpieczeń Społecznych. W uzasadnieniu decyzji organu II instancji i w odpowiedzi na skargę można dostrzec w związku z tym słuszną próbę funkcjonalnej interpretacji cytowanego przepisu, zgodnie z którą w podobnych sytuacjach do tej, która jest przedmiotem niniejszej skargi, liczyłby się nie tyle moment rejestracji, co dzień w którym dana osoba wyraziła jednoznaczną chęć jej dokonania, mimo że sama rejestracja nie byłaby jeszcze możliwa z przyczyn całkowicie niezależnych od wnioskodawcy. Należy zaznaczyć, że organ prawidłowo nie wziął pod uwagę dnia zakończenia działalności gospodarczej, gdyż z punktu widzenia rozpatrywanego przepisu nie jest konieczne dla ewentualnego przyznania uprawnienia do pobierania zasiłku dla bezrobotnych zakończenie działalności zarobkowej lecz rejestracja w urzędzie pracy. W tym miejscu wskazać jednak należy, że organ dokonał błędnych obliczeń twierdząc, że w dniu wyrażenia woli rejestracji, tj. w dniu [...] czerwca 2002r. Skarżący nie spełniał już kryteriów zawartych w art. 23 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, tj. nie podlegał w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni ubezpieczeniu społecznemu lub zaopatrzeniu emerytalnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności lub współpracy. Tymczasem w dniu [...] czerwca Skarżący mógł wykazać, że w ostatnich 18 miesiącach poprzedzających dzień zarejestrowania przez 366 dni spełniał wymagane przez ustawę przesłanki. Wobec powyższego, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 cyt. ustawy. /-/ M. Dybowski /-/ J. Stankowski /-/ B. Popowska MW