II SA/Po 201/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2013 r. w sprawie ze skargi A. K., J. K. i Ł. R. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę Ł. R. /-/ T. Świstak Pismem z dnia 11 lutego 2013 r. A. K., J. K. i Ł. R. wnieśli skargę na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego. W związku z treścią art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a), zgodnie z którym Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, skarżący zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 lutego 2013 r. zostali wezwani do uiszczenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, wpisu sądowego w kwocie 500,- zł pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono skarżących o możliwości i sposobie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy. Powyższe zarządzenia zostały skutecznie doręczone skarżącym w dniach 7 marca 2013 r. (Ł. R.) oraz 8 marca 2013 r. (A. K., J. K.). A. K. i J. K. uiścili wpis w dniu 10 marca 2013 r. (k. 24 akt sądowych). Natomiast jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie przez Ł. R. (k. 27 akt sądowych). Stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której - pomimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis. Z kolei art. 58 § 3 powoływanej ustawy stanowi, iż Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym orzeczono o odrzuceniu skargi Ł. R. Zaznaczyć należy, iż brak było podstawy do pobrania jednej opłaty od wszystkich skarżących na podstawie art. 214 § 2 p.p.s.a. Jak bowiem wynika z akt sprawy Ł. R. oraz pozostali skarżący A. K. i J. K. są właścicielami różnych nieruchomości, a zatem ich uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne. /-/ T. Świstak