II SA/Po 202/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi C. D. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2013 r. Nr [...] w przedmiocie przedłożenia ekspertyzy technicznej; 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100,- (słownie: sto) złotych. /-/ Jakub Zieliński Pismem z dnia 7 lutego 2013 r. C. D., zaskarżyła postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2013 r. Nr [...], Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 28 lutego 2013 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony C. D. w dniu 7 marca 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 9 akt sąd.), a zatem termin do uiszczenia wpisu upływał z dniem 14 marca 2013 r. Kwota 100 zł, tytułem wpisu od skargi, została wpłacona na rachunek Sądu w dniu 4 kwietnia 2013 r. a dokonując tej czynności, skarżąca wystąpiła jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Następnie pismem z dnia 16 kwietnia 2013 r. skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Postanowieniem z dnia 29 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpis sądowego. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez którąkolwiek ze stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., - dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Natomiast stosownie do art. 220 § 1 i § 3 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Powyższa regulacja stanowi, że opłacenie pisma (w niniejszej sprawie skargi) w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie pismu (skardze) dalszego biegu. Podnieść przy tym należy, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu uważa się za zachowany wówczas, gdy we wskazanym terminie strona uiści należną opłatę sądową (gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu), bądź złoży do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od opłat sądowych. W niniejszej sprawie odpis zarządzenia, zawierający wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 7 marca 2013 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upływał z dniem 14 marca 2013 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. Wskazać bowiem należy, że wpłata kwoty 100,- zł na rachunek Sądu nastąpiła dopiero w dniu 4 kwietnia 2013 r., a Sąd prawomocnym postanowieniem odmówił skarżącej przywrócenia terminu do jego uiszczenia. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że wpis uiszczony po terminie stanowi czynność bezskuteczną, Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. W przedmiocie zwrotu skarżącej wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Odnosząc się oświadczenia skarżącej z dnia 16 kwietnia 2013 r. o cofnięciu skargi wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd chyba, że uzna je za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowieniu o umorzeniu postępowania. Trzeba jednakże zauważyć, iż zgodnie z powszechnie wyrażanym w orzecznictwie i w pełni podzielanym przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie poglądem, merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1829/07, dostępne w LEX nr 335007). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, to jest gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jak wskazano wcześniej skarga C.D. nie została wniesiona skutecznie z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie. W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ Jakub Zieliński