II SA/Po 203/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. Ł. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2016r. Nr [...] w przedmiocie opróżnienia i opuszczenia lokalu mieszkalnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ Elwira Brychcy Skarżący R. Ł. reprezentowany przez r. pr. S. H. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji utrzymującej w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji o opróżnieniu i opuszczeniu przez R.Ł. lokalu mieszkalnego położonego w P. przy ul. M. Skarżący przedłożył kserokopię dokumentacji lekarskiej świadczącej o postępującej, przewlekłej i ciężkiej chorobie płuc, ze złymi rokowaniami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Na tle orzecznictwa sądowego ukształtował się pogląd, że powodem wstrzymania wykonania aktu może być prawdopodobieństwo wyrządzenia stronie skarżącej niepowetowanej szkody na skutek wykonania aktu, który następnie przez sąd zostałby wzruszony w wyniku uwzględnienia skargi. W wyniku analizy wniosku skarżącego, zwłaszcza jego sytuacji życiowej i zdrowotnej, Sąd doszedł do przekonania, że wykonanie zaskarżonej decyzji w omawianej sprawie może grozić negatywnymi konsekwencjami dla skarżącego, które w świetle przedstawionej przez niego sytuacji bytowej i zdrowotnej może grozić, wyrządzeniem znacznej szkody. Skarżący jest bowiem w starszym wieku, od wielu lat jest bezrobotny i obecnie w złym stanie zdrowia. Przyjąć zatem należy, że mając na uwadze jego aktualną sytuację życiową wykonanie zaskarżonej decyzji i opuszczenie lokalu może grozić wyrządzeniem znacznej szkody zwłaszcza na zdrowiu skarżącego. Nadto po opuszczeniu przez niego przedmiotowego lokalu może on zostać przyznany innej osobie, a zatem powrót skarżącego do tego lokalu byłby znacznie utrudniony. Powyższe wypełnia przesłankę z art. 61 § 3 P.p.s.a., który przewiduje wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przypadku niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny skarżący powinien mieć możliwość zamieszkiwania w przedmiotowym mieszkaniu. Wstrzymać zatem należy wykonanie zaskarżonej decyzji. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ Elwira Brychcy