II SA/Po 203/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. i M. G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi K. G. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany lasu na użytek rolny p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego. /-/ T. Świstak K. G. i M. G. pismem z dnia [...] marca 2022 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany lasu na użytek rolny. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] marca 2022 wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia wpisu sądowego od skargi w wysokości [...] zł, pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie powyższe doręczone zostało skarżącemu K. G. osobiście, zaś skarżącej M. G. w trybie doręczenia zastępczego w dniu [...] kwietnia 2022 r (k.39, 40 akt sądowych). Pismem datowanym na [...] kwietnia 2022 r., a nadanym w Urzedzie Pocztowym K. 1 w dniu [...] kwietnia 2022 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. We wniosku wskazali, iż termin uiszczenia wpisu upłynął [...] kwietnia 2022 r., lecz przelew z powodu awarii systemowych bankowości zrealizowali [...] kwietnia 2022 r. Do wniosku dołączono potwierdzenie transakcji wskazujące, iż kwota [...]zł tytułem wpisu przekazana został z rachunku skarżących na rachunek sądu przelewem zleconym i wykonanym w dniu [...] kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu, przy czym w art. 87 § 1 i § 2 oraz § 4 P.p.s.a. zastrzeżono, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z brzmienia cytowanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć zastosowanie jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie, tj. wniesiono wniosek w ciągu siedmiu dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu, dopełniono (wraz z wnioskiem) czynności, dla której był ustanowiony termin oraz wystąpił brak winy w uchybieniu terminu. Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przywrócenie uchybionego terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy stwierdzić trzeba, że skarżący niewątpliwie dochowali terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu wynikającego z art. 87 § 1 P.p.s.a, co uzasadniało merytoryczne rozpoznanie tegoż wniosku. Jednocześnie skarżący nie uprawdopodobnili jednakże by uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy. Zauważyć bowiem należy, iż ostatnim dniem terminu do uiszczenia wpisu był dzień [...] kwietnia 2022 r., a nie jak twierdzą skarżący dzień [...] kwietnia 2022 r. Powyższe wynika z treści art. 83 § 1 P.p.s.a. stanowiącego, iż terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, z zastrzeżeniem § 2 w powiązaniu z art. 111 Kodeksu cywilnego stanowiącego w § 1 iż termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, zaś w § 2, że jeśli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Skoro zaś wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącym [...] kwietnia 2022 r., to siedmiodniowy termin w nim wskazany rozpoczął bieg [...] kwietnia 2022 r. i upłynął z dniem [...] kwietnia 2022 r. Dalej wskazać należy, iż skarżący poza gołosłownym twierdzeniem o awarii systemów bankowych, nie obejmującym nawet wskazania daty zaistnienia tej awarii, jej objawów, tego czy dotyczyła bankowości internetowej obsługiwanej z miejsca zamieszkania skarżących, czy tez zaistniała w siedzibie banku itp. nie przedstawili jakichkolwiek argumentów uprawdopodobniających, iż bez własnej nie uiścili wpisu sądowego w terminie, to jest do [...] kwietnia 2022 r. W szczególności nie przedłożyli także jakichkolwiek dokumentów uprawdopodobniających, iż awaria systemu bankowego faktycznie miała miejsce, na przykład w formie pisma z banku, złożonej reklamacji, czy chociażby zrzutu ekranu potwierdzającego ten fakt. Podkreślić należy, iż skarżący nie wykazali także powodów dlaczego wobec awarii systemu bankowego nie dokonali płatności przekazem pocztowym, względnie bezpośrednio w siedzibie swojego banku. Z pisma skarżących nie wynika zatem, aby wymienione przez nich okoliczności w sposób obiektywny uniemożliwiały uiszczenie w terminie wpisu sądowego od skargi. Stwierdziwszy, że skarżący nie uprawdopodobnili, by nie ponosili winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak