II SA/Po 204/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Górecka Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 27 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości; I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych oraz kwotę 255 zł (dwieście pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa radcowskiego, III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/M.Górecka /-/S.Małek /-/E.Podrazik II S.A./Po 204/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...].12.2004 r. Wójt Gminy T. na podstawie art. 36 ust. 3 i ust. 9 ustawy z dnia 07.07.1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz na podstawie uchwały nr XXXVI/278/2000 Rady Gminy T. z dnia 27.06.2000 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej w B. i C. , ustalił od A. S. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości – działek gruntu o nr [...]., nr [...]., nr [...]. i nr [...]., położonych w C., w wysokości [...].zł. Pismem z dnia [...]..01.2005 r. w imieniu A. S. wniesione zostało odwołanie od wyżej opisanej decyzji, podpisane przez radcę prawnego A. P. i w powołaniu na wcześniej złożone pełnomocnictwo. Postanowieniem z dnia [...]..01.2006 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego , w oparciu o art. 134, art. 28 i art. 31 kpa, stwierdziło niedopuszczalność odwołania od decyzji Wójta Gminy w T. z dnia [...]..12.2004 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, iż A. S. , zastąpiony przez A. P. , nie zgodził się z decyzją Wójta Gminy w T. . Organ odwoławczy mógł jednak ograniczyć się wyłącznie do wydania postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania bowiem warunkiem skuteczności wniesienia odwołania jest jego wniesienie przez stronę postępowania administracyjnego. Przedmiotowa decyzja organu I instancji została wydana dla A. S. . A. P. nie był uczestnikiem postępowania administracyjnego na żadnym jego etapie i dopiero dołączył na etapie sporządzania odwołania. Pomimo zawartej w odwołaniu deklaracji, nie dołączono do niego pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, iż A. S. udziela pełnomocnictwa A. P. do występowania w jego imieniu. Również z treści odwołania wynika, że takiego załącznika w postaci pełnomocnictwa nie dołączono. Ta okoliczność uniemożliwiała rozpatrzenia przedmiotowego odwołania. Na powyższe postanowienie skargę złożył A. S. domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, w tym art. 134 w zw. z art. 140 i art. 64 § 2 kpa, poprzez przyjęcie, że odwołanie wniesione przez pełnomocnika strony było niedopuszczalne. W uzasadnieniu skargi wskazano, że obowiązkiem organu administracji było wezwać pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego odwołania w postaci złożenia pełnomocnictwa, wyznaczając w tym celu termin i pouczając o skutkach nie uzupełnienia tego braku. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podniosło, iż w trakcie postępowania odwoławczego nie można zastosować przepis art. 64 § 2 kpa, bowiem w przypadku, gdy stronę reprezentuje pełnomocnik - radca prawny nie można wzywać stronę do uzupełnienia braków formalnych w postaci pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga okazała się zasadna. Słusznie skarżący zarzuca naruszenie przez organ odwoławczy przepisów art. 134 kpa i art. 64 § a w zw. z art. 140 kpa. Należy zauważyć, że powołany przez organ w skarżonym postanowieniu przepis art. 134 kpa reguluje kwestie postępowania wstępnego przed organem odwoławczym. W toku wstępnego badania odwołania organ II instancji podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Istotnie osoba nie będącą stroną postępowania nie ma uprawnienia do złożenia odwołania we własnym imieniu. W takiej sytuacji organ winien umorzyć postępowanie odwoławcze, a rozstrzygnięcie to ma postać decyzji, a nie postanowienia. W przedmiotowej sprawie sytuacja taka nie miała jednak miejsca. W odwołaniu z dnia [...]..01.2005 r. jednoznacznie stwierdzono, że wnoszone jest ono w imieniu strony postępowania - A. S. i w powołaniu się na wcześniej złożone pełnomocnictwo dla A. P. . W żadnym wypadku z treści tego odwołania nie można wnioskować, by podpisujący je radca prawny A. P. wnosił je we własnym imieniu – jak błędnie przyjęło Kolegium w zaskarżonym postanowieniu. Przeciwnie nie budzi wątpliwości, iż A. P. działał jako pełnomocnik strony postępowania. Istotnie do odwołania nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa, jednakże A. P. powołał się na okoliczność złożenia takiego dokumentu na wcześniejszym etapie postępowania. W aktach sprawy faktycznie znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez A. S. dla A. P. w dniu [...].06.2003 r. (k. 167 akt administracyjnych). Pełnomocnictwo to na wcześniejszych etapach przedmiotowego postępowania było honorowane przez organy administracji, w tym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze , czego wyrazem było merytoryczne rozpoznanie, podpisanych przez A. P. jako pełnomocnika A. S. , dwóch odwołań, tj. odwołania z dnia [...]..06.2003 r. (załatwionego decyzją Kolegium z dnia [...].08.2003 r. [...].) i odwołania z dnia [...]..12.2003 r. (załatwionego decyzją z dnia [...]..03.2004r. [...].). Jeżeli obecnie treść pełnomocnictwa z dnia [...]..06.2003 r. budziła zastrzeżenia organu co do jego prawidłowości lub zakresu, należało wątpliwości te wyjaśnić albo wezwać pełnomocnika do przedstawienia prawidłowo udzielonego pełnomocnictwa. Wezwanie takie odbywa się w trybie art. 64 § 2 kpa w związku z art. 140 kpa. Czynności tych Kolegium w niniejszej sprawie zaniechało. W tych okolicznościach organ odwoławczy nie miał podstaw do stwierdzenia niedopuszczalność odwołania, a zaskarżone postanowienie narusza prawo. Tak więc uznając, iż w omawianej sprawie organ II instancji naruszył przepisy postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, należało uchylić zaskarżone postanowienie. Ponownie rozpoznając sprawę należy, w sytuacji gdy organ ma wątpliwości co do prawidłowości znajdującego się w aktach sprawy pełnomocnictwa dla A. P. , dopełnić czynności z art. 64 § 2 kpa, następnie zaś stosownie do zaistniałych okoliczności i regulujących to przepisów postępowania zakończyć postępowanie odwoławcze w niniejszej sprawie. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) należało orzec jak w punkcie 1 wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w oparciu o przepis art. 200 powołanej ustawy i przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. O wykonalności zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/M.Górecka /-/S.Małek /-/E.Podrazik hp