II SA/Po 205/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-04-15
Skład orzekający: Barbara Kamieńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną jest uzasadnione, gdy jej zapłata może doprowadzić do utraty płynności finansowej przez przedsiębiorcę i spowodować trudne do odwrócenia skutki?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zasługuje na uwzględnienie, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W analizowanej sprawie, zapłata nałożonej kary pieniężnej mogła wpłynąć na utratę płynności finansowej przedsiębiorcy, co z kolei mogłoby skutkować redukcją etatów, wstrzymaniem płatności podatków i składek lub ograniczeniem działalności gospodarczej.Stan faktyczny
Przedsiębiorca F. K. został ukarany karą pieniężną przez Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii za naruszenie warunków weterynaryjnych. Skarżący wniósł skargę do WSA, domagając się wstrzymania wykonania decyzji, argumentując, że zapłata kary zagrozi płynności finansowej jego małego przedsiębiorstwa, które już boryka się z trudnościami finansowymi i brakiem oszczędności. Przedsiębiorca wskazał na poniesione koszty remontów i inne zobowiązania.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Weterynarii.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.P.H.U. F. K. w S. na decyzje Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie warunków weterynaryjnych postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia (...), nr (...) /-/ B.Kamieńska
Decyzją z dnia (...) stycznia 2009 r. Wojewódzki Lekarz Weterynarii utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Weterynarii w P. z dnia (...) grudnia 2008 r. nakładającą na F. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą F.P.H.U. F. K. karę pieniężną w wysokości (...) zł z tytułu naruszenia warunków weterynaryjnych przez prowadzony przez F. K. zakład przetwórstwa produktów pochodzenia zwierzęcego.
Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego F. K., wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak również poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Weterynarii w P. z dnia (...) grudnia 2008 r. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazała, że zapłata wymierzonej kary będzie stanowiła dolegliwą sankcję dla małego przedsiębiorstwa rodzinnego przez niego prowadzonego. Z przedstawionego w uzasadnieniu zestawienia kosztów i przychodów prowadzonej działalności wynika, że wydatki netto skarżącego w miesiącu styczniu 2009 r. były zbliżone lub przekroczyły przychody netto, natomiast ze wstępnych obliczeń za rok 2008 wynika, że jego działalność oscylowała w granicach niewielkiego dochodu, który został skonsumowany na bieżące utrzymanie F. K. i jego rodziny. Prowadzona działalność gospodarcza pozwala jedynie na utrzymanie właściciela. W dalszej kolejności skarżący wskazał, że w drugiej połowie 2008 r. dokonał on remontów w zakładzie na kwotę około (...) zł., oraz zobowiązany był do poniesienia kosztów związanych z decyzją Powiatowego Lekarza Weterynarii w P. z dnia (...) stycznia 2009 r., w kwocie (...) zł. Obecnie skarżący nie posiada żadnych oszczędności, osiągane przez niego bieżące przychody zostały zainwestowane w zakład albo przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Przedsiębiorstwo nie ma żadnych aktywów pieniężnych ani aktywów trwałych, które mogłyby zostać sprzedane, stąd nie jest on w stanie zapłacić nałożonej kary. Trudna sytuacja firmy oraz recesja uniemożliwiają ponadto skarżącemu uzyskanie dodatkowego kredytu na zapłatę sankcji. Jej zapłata mogłaby doprowadzić do utraty płynności finansowej przez skarżącego, co z kolej spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki w postaci niemożności wywiązania się z zobowiązań wobec pracowników, a w dalszej kolejności do konieczności wstrzymania działalności lub zgłoszenia upadłości zakładu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 152, poz.1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że znaczna szkoda to taka szkoda majątkowa i niemajątkowa, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 2 czerwca 2004r., FZ 86/04, niepubl., za B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 161).
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu prowadzącemu działalność gospodarczą znacznej szkody. Z przedstawionego przez skarżącego zestawienia kosztów i przychodów prowadzonej działalności wynika, że uiszczenie przez niego kary w kwocie (...) zł może wpłynąć na utratę płynności finansowej prowadzonej przez niego działalności. Wystarczy choćby wskazać, że przychody z prowadzonej działalności osiągnięte w miesiącu styczniu 2009 r., w kwocie (...) zł są identyczne, a nawet niższe, z poniesionymi kosztami prowadzenia działalności gospodarczej, w kwocie ok. (...) zł. Tym samym zapłata nałożonej kary może przekroczyć osiągane przez skarżącego zyski. Sąd podkreśla, że wprawdzie obecnie skarżący jest w stanie terminowo wypłacać wynagrodzenia dwunastu pracownikom oraz regulować należności skarbowo-ubezpieczeniowe, jednakże uiszczenie nałożonej kary może spowodować, iż zostanie on zmuszony do redukcji etatów, wstrzymania się z odprowadzaniem podatków i składek ubezpieczeniowych lub ograniczenia prowadzonej działalności gospodarczej.
Dlatego Sąd mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ B.Kamieńska
MK
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło