II SA/Po 205/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2013r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie. /-/ E. Brychcy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] grudnia 2013r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z [...] września 2013r. w przedmiocie odmowy przyznania A. L. specjalnego zasiłku opiekuńczego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką M. S. Pismem z dnia 20 stycznia 2014r. A. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na powyższą decyzję Kolegium z [...] września 2013r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy m.in. od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu podstawy do zawieszenie postępowania wystąpiły w niniejszej sprawie, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej". W niniejszej sprawie podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowi przepis art. 16a ust. 1 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych, w którym skarżącej odmówiono przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, o którym mowa w tym przepisie. Podstawą odmowy było stwierdzenie, że strona nie spełnia określonej w art. 16a ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych przesłanki rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku ze sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną matką. Organ ustalił, że skarżąca do 30 czerwca 2013r. pobierała świadczenie pielęgnacyjne, przed tym okresem nie pracowała i nie może udokumentować rezygnacji z zatrudnienia celem sprawowania opieki nad matką. Organy administracji przyjęły zatem, że skarżąca nie podejmowała zatrudnienia zatem w świetle art. 16a powyższej ustawy nie spełnia warunku rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. Wobec powyższego odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu. /-/ E. Brychcy