II SA/Po 2052/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka (spr.) Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Grażyna Radzicka Protokolant sekr. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 września 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi G. W. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych; oddala skargę /-/ G. Radzicka /-/J. Szaniecka /-/S. Małek . Prezydent Miasta P. postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. Nr 106 z 2000 r. poz. 1126 ze zm.) - wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych obejmujących rozbudowę ogrodzenia i rozgraniczenia Fortu [...] przyległego do stadionu "[...]" w P. przy ul. [...] (działka nr [...], art. 32, obręb [...]) - nałożył na G. W. obowiązek przedłożenia w terminie 7 dni: 1. zgody właściciela nieruchomości na realizację powyższej inwestycji 2. zezwolenia Miejskiego Konserwatora Zabytków w P. 3. mapy sytuacyjnej terenu działki wraz z naniesioną lokalizacją 4. części opisowo-graficznej obrazującej zamierzenie (rodzaj, zakres i sposób wykonania robót) zastrzegając, że nieuzupełnienie w terminie zgłoszenia, spowoduje zgłoszenie sprzeciwu. Decyzją z dnia [...]r. Prezydent Miasta P. na podstawie art. 30 ust. 1a w związku z art. 29 ust. 2 pkt 2 i art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. Nr 106 poz. 1126 z 2000 r.) wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego przez G. W. zamiaru wykonania opisanych wyżej robót budowlanych. Uzasadniając powyższą decyzję organ pierwszej instancji wyjaśnił, że inwestor, w oznaczonym w postanowieniu z dnia [...]r. terminie nie dostarczył żądanych dokumentów, ani też nie wystąpił o przedłużenie terminu. W takim zaś przypadku, zgodnie z art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego właściwy organ wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Dlatego orzeczono jak w sentencji decyzji. W odwołaniu od powyższej decyzji G. W. zakwestionował zasadność nałożenia na niego obowiązków określonych w postanowieniu z dnia [...]r. stwierdzając, że w sprawie zbędne było zezwolenie Miejskiego Konserwatora Zabytków, że organ orzekający dysponował pełnomocnictwem współwłaścicieli nieruchomości oraz mapą sytuacyjną, a nadto, że pozostałe dokumenty były w posiadaniu organu. Te okoliczności, w ocenie G. W. zwalniały go z obowiązku wypełnienia nakazów ze wskazanego wyżej postanowienia. Wojewoda decyzją z dnia [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W podstawach swego rozstrzygnięcia organ odwoławczy powołał następujące ustalenia. Pismem z dnia [...] czerwca 2003 r. inwestor zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych polegających na rozbudowie ogrodzenia Fortu [...] przyległego do stadionu "[...]"P., załączając kserokopię aktu notarialnego z [...].2002 r., wypis z rejestru gruntów z [...] 2001 r. oraz informację, że rozwiązanie konstrukcyjne analogiczne jak w istniejącym ogrodzeniu. Organ I instancji prawidłowo, postanowieniem z dnia [...] r. zareagował na zgłoszenie inwestora. Fort [...], decyzją z dnia [...]r. nr [...] został wpisany do rejestru zabytków miasta P. i dlatego organ do którego wpłynęło zgłoszenie inwestora miał obowiązek sprawdzić, czy do zgłoszenia dołączono zezwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków, wydane na podstawie art. 27 ust. 1 i 3 ustawy o ochronie dóbr kultury. Ponadto dołączone do akt sprawy ksera pełnomocnictw współwłaścicieli Fortu [...] nie zawierają upoważnienia do dysponowania terenem na cele budowlane. Wreszcie w aktach brak jest części opisowo-graficznej dla planowanego przedsięwzięcia. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z aktem notarialnym z [...]r. rep. A nr [...], działka nr [...] (Fort [...]) obciążona jest służebnością gruntową drogi koniecznej na rzecz każdoczesnego właściciela działki nr [...] Kw nr [...]. Z załączonej przez inwestora mapy sytuacyjnej nie można stwierdzić, że powyższy fakt został uwzględniony przy planowaniu budowy przedmiotowego ogrodzenia. G. W. wniósł na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzucając tej decyzji naruszenie art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego skarżący wniósł o jej uchylenie. W motywach skargi skarżący powtórzył zarzuty i argumenty zawarte w jego odwołaniu. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ogólnikowe, nie poparte konkretną argumentacją zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Okoliczności niniejszej sprawy usprawiedliwiały nałożenie na skarżącego obowiązku uzupełnienia zgłoszenia zamiaru wykonania przedmiotowych robót budowlanych w zakresie określonym w postanowieniu z dnia [...]r. Stosownie do art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji zgłoszenie winno określać rodzaj, zakres i sposób wykonania robót oraz termin ich rozpoczęcia. Ponadto należy do niego dołączyć dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz odpowiednie szkice lub rysunki oraz pozwolenia wymagane przepisami odrębnymi. W sprawie bezspornym było, że nieruchomość, będąca współwłasnością skarżącego, określona jako "FORT [...]" wpisana jest do rejestru zabytków miasta P. (por. też k. 3 akt adm.). W tej sytuacji trafnie w zaskarżonej decyzji stwierdzono, że stosownie do art. 27 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 15.II.1962 r. o ochronie dóbr kultury (Dz.U. z 1999 r. Nr 98 poz. 1150 ze zm.) skarżący zobowiązany był przedłożyć zezwolenie wojewódzkiego konserwatora zabytków na wykonanie przedmiotowych robót budowlanych. Powołany przepis (obowiązujący w dacie wydania zaskarżonej decyzji) zawierał wymóg uzyskania zezwolenia konserwatora na wykonanie robót wprowadzających wszelkie zmiany w obiekcie zabytkowym. W tej sytuacji kwestionowanie przez skarżącego potrzeby przedłożenia zezwolenia jest nieuzasadnione. Trafnie również organ odwoławczy ocenił charakter pełnomocnictw udzielonych przez współwłaścicieli nieruchomości – R. i A. małż. S. (k. 12-19 akt adm.). Z treści powołanych dokumentów wynika, że są to pełnomocnictwa umocowujące skarżącego do dokonania określonych czynności prawnych, a mianowicie sprzedaży udziałów mocodawców w nieruchomości i egzekwowania należności wynikających z korzystania przez osoby trzecie z omawianej nieruchomości, a także do zastępowania mocodawców przed sądami, organami itp. w sprawach związanych z dokonaniem wymienionych wyżej czynności. Tej treści pełnomocnictwa nie zawierają upoważnienia do wykonania przez skarżącego robót budowlanych na omawianej nieruchomości. Oznacza to, że słusznie przyjęto, że skarżący nie przedłożył dokumentu uprawniającego go do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane. Wreszcie prawidłowo w sprawie przyjęto, że lakoniczna treść zgłoszenia zamiaru budowy i przedłożona przez skarżącego mapa sytuacyjna nie spełniają warunku określenia rodzaju, zakresu i sposobu wykonania robót i to w powiązaniu z faktem obciążenia przedmiotowej nieruchomości służebnością drogi koniecznej. Należy dodać, że skarżący w żaden sposób nie wyjaśnił jakimi to dokumentami dysponował organ pierwszej instancji, pozwalającymi na przyjęcie zgłoszenia zamiaru budowy bez sprzeciwu. Uznając więc zaskarżoną decyzję za zgodną z prawem, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ G.Radzicka /-/ J.Szaniecka /-/ St.Małek MK