II SA/Po 206/10

PostanowienieWSA w Poznaniu2010-06-10

Skład orzekający: Katarzyna Witkowicz-Grochowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w części, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, może zostać uwzględniony, jeśli wnioskodawca nie uzupełnił wymaganych dokumentów i oświadczeń mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Mimo wezwania do uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, wnioskodawca nie udzielił żadnej odpowiedzi, co uniemożliwiło ustalenie jego rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej.
Stan faktyczny
Skarżący D. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w części, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując niemożnością poniesienia tych kosztów bez uszczerbku dla utrzymania rodziny. Wniosek był niepełny, w związku z czym sąd wezwał skarżącego do jego uzupełnienia poprzez przedłożenie dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 czerwca 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący D. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący argumentował, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Podał, że wspólne gospodarstwo domowe prowadzi z żoną, która nie uzyskuje żadnych dochodów. Oświadczył, że rodzina utrzymuje się jedynie z jego dochodu z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Nadto wskazał, że posiada własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego w Poznaniu, nie posiada żadnych innych wartościowych przedmiotów, akcji, obligacji, udziałów, ani oszczędności. Wyszczególnił miesięczne koszty utrzymania rodziny, na które składa się rata kredytu hipotecznego w wysokości 535 CHF, rata kredytu na samochód – 370 zł, rata kredytu konsumpcyjnego – 200 zł, bieżąca obsługa kredytu odnawialnego w rachunku bankowych na kwotę 10.000 zł., czynsz – 200 zł, prąd – 300 zł, lekarstwa i opieka lekarska – 500 zł, jedzenie – 2.000 zł, kredyt studencki małżonki – 300 zł, Internet i kablówka – 140 zł. Z uwagi na fakt, że wniosek o prawo pomocy na urzędowym formularzu był niepełny, zatem nie przestawiał całościowej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy, został wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 513, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. Zobowiązano wnioskodawcę przede wszystkim do podania wszystkich źródeł miesięcznych dochodów, jakie uzyskuje on i pozostałe osoby, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz do poparcia tych twierdzeń odpowiednimi dokumentami, w tym rocznymi zeznaniami podatkowymi PIT. Zwrócono się także o podanie, czy prowadzona jest działalność gospodarcza, a jeżeli tak to z jakim wynikiem finansowym. Wyjaśnienia wymagało także to, jakie są obroty na posiadanych rachunkach bankowych. Wyciągi z tych rachunków przedstawiają, bowiem skalę środków jakimi wnioskodawca rzeczywiście dysponuje. Przesyłkę z powyższym zobowiązaniem prawidłowo doręczono wnioskodawcy (k. 20), wezwanie pozostało bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Taki szczególny przepis to art. 239 pkt 4 p.p.s.a. zgodnie, z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na osobie ubiegającej się o prawo pomocy. Oświadczenie majątkowe wnioskodawcy zawarte w formularzu nie sprostało obowiązkowi wskazanemu w treści przepisu art. 252 §1 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o prawo pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a także o stanie rodzinnym. Wniosek skarżącego o prawo pomocy nie zawierał, bowiem pełnej informacji dotyczącej jego zdolności do uiszczenia kosztów sądowych przedmiotowego postępowania, chociażby w części. Niewystarczające jest, bowiem samo twierdzenie o braku możliwości poniesienia kosztów sądowych. Na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania podnoszonych twierdzeń konkretnymi okolicznościami, oświadczeniami, a także poparcie ich w miarę możliwości dokumentami źródłowymi. Ostatecznie wnioskodawca na wezwanie nie udzielił żadnej odpowiedzi, pozwalającej na ustalenie jak wygląda jego rzeczywista sytuacja majątkowa i finansowa. Wobec powyższego opierając się tylko o treść formularza wniosku o prawo pomocy przyjąć należy, iż wnioskodawca nie zrealizował warunku wykazania, iż nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Brak materiału dowodowego, który uzasadniałby stanowisko, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznych swoich wydatkach, musiał skutkować odmową przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło