II SA/Po 207/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 kwietnia 2008 r. wniosku C. K. i T. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. K. i T. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia oddalić wniosek /-/ A. Łaskarzewska Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżących wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżanej decyzji. Pełnomocnik skarżących nie przytoczył żadnych okoliczności mających uzasadnić złożony wniosek o wstrzymanie zaskarżanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego będąc decyzją określającą warunki realizacji danego przedsięwzięcia do aktów takich jednak nie należy. Nie podlega bowiem wykonaniu, gdyż pozbawiona jest cech wykonalności i nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Decyzja w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego z uwagi na swój deklaratoryjny charakter stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, a zatem nie wymaga wykonania. Decyzja ta ma charakter ustalający, a zatem ze swej istoty nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody. Nie upoważnia bowiem do bezpośredniego rozpoczęcia i realizacji inwestycji, a stanowi jedynie jedną z przesłanek uzyskania pozwolenia na budowę, które to pozwolenie stanowić będzie o możliwości podjęcia objętej nim inwestycji. Dopiero rozstrzygnięcia podjęte na jej podstawie mogą rodzić skutki, które będą mogły być wykonane. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ A. Łaskarzewska