II SA/Po 208/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2005 r. przy udziale sprawy ze skargi S.O. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20 stycznia 2004r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 11 grudnia 2003r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 500,-zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Zieliński /-/ B. Drzazga Decyzją z dnia 26 listopada 2001r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał S.O., na podstawie art. 48 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tj. D. U. z 2000r., Nr 106, poz. 1126 ze zm.), rozebranie nadbudowanej części budynku letniskowego nad istniejącym uprzednio stropodachem i likwidację tarasu, na działce w W., numer ewidencyjny [...], segment 2, stanowiącej współwłasność R. i S. małż. O. Powyższą decyzję, doręczoną za pomocą Błyskawicznej Poczty Kurierskiej EMS POCZTEX, odebrała żona S.O., R.O. w dniu 27 listopada 2001r. W dniu 02 października 2002. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęło podanie S.O. z dnia 27 września 2002r. o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, postępowania w sprawie zakończonej decyzją rozbiórkową z dnia 26 listopada 2001r. S.O. w podaniu podniósł, że decyzja z dnia 26 listopada 2001r. nie została mu doręczona przez żonę z powodu konfliktu małżeńskiego, a o jej treści dowiedział się dopiero na początku września 2002r., po wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Po kolejnym rozpoznaniu powyższego podania Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 09 kwietnia 2003r. wznowił postępowanie w sprawie rozbiórki części budynku letniskowego i tarasu, a następnie decyzją z dnia 11 grudnia 2003r. Nr [...], na podstawie art. 151§ 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia decyzji z dnia 26 listopada 2001r. Po rozpatrzeniu odwołania S.O. od powyższej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 20 stycznia 2004r. Nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że decyzja została doręczona S.O. prawidłowo, na wskazany w jego pismach adres i została odebrana przez dorosłego domownika, R.O. Doręczenie decyzji nastąpiło zatem zgodnie z art. 43 kpa, a skarżący nie zadbał należycie o swoje interesy i nie ustanowił pełnomocnika do doręczeń lub nie wskazał organowi innego sposobu doręczania przesyłek. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi S.O. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący w skardze podniósł ponownie, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, bowiem z powodu konfliktu małżeńskiego, żona nie przekazała mu decyzji z dnia 26 listopada 2001r. Skarżący powołał się przy tym na oświadczenie żony, R.O. doręczone do podania o wznowienie postępowania. W konkluzji, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 43 kpa, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, jeżeli osoba to podjęła się oddania pisma adresatowi. Pokwitowanie odbioru jest wprawdzie dowodem doręczenia pisma domownikowi, natomiast dowód, że domownik podjął się oddania pisma adresatowi, stanowi dopiero wówczas, gdy zawiera odpowiednią informację. Takiej informacji – o podjęciu się oddania pisma adresatowi – nie zawierają jednak potwierdzenia odbioru, jakimi posługuje się Błyskawiczna Poczta Kurierska. Brak jest zatem dowodu potwierdzenia, iż R.O. podjęła się oddania w dniu 27 listopada 2001r. mężowi przesyłki i stąd doręczenie do jej rąk decyzji z dnia 26 listopada 2001r. nie można było uznać za skuteczne wobec skarżącego S.O. (patrz: wyrok NSA w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2002r., I SA 2614/00, Lex Nr 137 823). Skoro organy obydwu instancji nie wzięły przy rozpatrzeniu sprawy pod uwagę, iż doszło do wadliwego doręczenia skarżącemu decyzji z dnia 26 listopada 2001r., to należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c oraz art. 152 i 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Zieliński /-/ B. Drzazga jw