II SA/Po 208/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 maja 2010 r. wniosku R. C. i P. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie ze skargi R. C. i P. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...] r., nr [...]. /-/ J. Szaniecka Pismem z dnia 22 lutego 2010r. R. C. i P. C. złożyli skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r., nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienie odwołania od decyzji z dnia [...] r, którą Prezydent Miasta O. ustalił jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wraz ze skargą wnieśli o "zawieszenie zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Ostrowa Wielkopolskiego w stosunku do skarżących", które zostało potraktowane przez Sąd jako wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, złożony na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 152, poz. 1270 ze zm. - dalej P.p.s.a). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy zauważyć, że decyzja Prezydenta Miasta O. z dnia [...] r. ustalająca opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nie mieści się w granicach postępowania dotyczącego stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygnięcia obu organów różniły się pod względem przedmiotowym - rozstrzygały różne kwestie - opierały się na innych podstawach prawnych. Zachodzi brak tożsamości obu spraw w znaczeniu materialnym. Należało, zatem stwierdzić, iż decyzja organu I instancji nie mogła być przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu, gdyż nie podlegała ochronie w postępowaniu, którego przedmiotem jest stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Szaniecka