II SA/Po 209/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie wypłaty należnego wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji M. Kwiecińska We wniesionej w dniu 25 listopada 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skardze na powołaną powyżej decyzję Okręgowego Inspektora Pracy, utrzymującej w mocy decyzję Inspektora Pracy z dnia (...) listopada 2014 r., mocą którego nakazano skarżącej Spółce wypłacić wynagrodzenia za pracę, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jak wyjaśniono w skardze, wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione spornym charakterem należności, do zapłaty których zobowiązano Spółkę, a w szczególności toczącym się obecnie postępowaniem przed sądem powszechnym ich dotyczącym. Wskazano, że w dniu (...) października 2014 r. Spółka zwróciła się do Sądu Rejonowego z wnioskiem o ogłoszenie upadłości, a obecnie ustanowione dla niej tymczasowego nadzorcę. W tych okolicznościach zapłata wymaganej kwoty pogorszy sytuację Spółki, poprzez uszczuplenie środków, jakimi dysponuje oraz pomniejszenie funduszu masy upadłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że jedną z przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej do sądu decyzji może być ryzyko wyrządzenia znacznej szkody. Przesłanka powyższa odnosi się do takiej sytuacji, w której powstała szkodę, nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy. W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie, odpowiadające szczególnej kategorii tymczasowej ochrony strony, wprowadzonej w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako odstępstwo od wskazanej na wstępie zasady, wynikającej z art. 61 §1 cyt. ustawy. Ponadto, orzeczenie dotyczące wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter fakultatywny, a więc Sąd może, a nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w sytuacji, gdy występują w sprawie przesłanki od zaistnienia których ustawodawca uzależnia takie wstrzymanie. Ugruntowany jest również pogląd, że wniosek nie tylko powinien być uzasadniony, ale to uzasadnienie winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (zob. m.in. B. Dauter w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 206.). W świetle powyższego należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sytuacja finansowa Spółki, w tym złożenie wniosku o upadłość, przesądza, w ocenie Sądu, że ewentualnego egzekucja należnego zobowiązania może spowodować dalsze pogorszenie sytuacji Spółki, w tym wpłynie na stan jej funduszu masy upadłości. Wobec powyższego, stosownie do art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia M. Kwiecińska Poznań, 11 maja 2015 r. Zarządzenie 1) Notować; 2) Doręczyć z pouczeniem: organowi, bez pouczenia: pełnomocnikowi skarżącej; 3) Za 7 dni lub z pismem. M. Kwiecińska