II SA/Po 213/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2009r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego oddala skargę /-/ E. Brychcy /-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Drzazga Prezydenta Miasta Poznania decyzją z dnia [...]10.2008 r. powołując się na art. 105 § 1 i art. 104 kodeksu postępowania administracyjnego umorzył postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku mieszkalnego na funkcję hotelową oraz zmianie projektowanej funkcji części budynku mieszkalnego na funkcję hotelową przewidzianej do realizacji na działce nr [...]arkusz [...] 0bręb [...] położonej w P. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu podano, że E. K. wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy złożyła w dniu 31.07.2008 r. do Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta w P . Natomiast planowana zabudowa ma być realizowana na terenie dla którego obowiązuje plan miejscowy zagospodarowania przestrzennego "[...] - [...] " w P. zatwierdzony Uchwałą Rady Miasta P. nr XL/417/V/2008 z dnia 8.07.2008 r. (Dz.Urzędowy Woj. Wlkp. Nr 152/2008 poz.2670 z dnia 11.09.2008) W takiej sytuacji realizacja wnioskowanej inwestycji nie wymaga wydania decyzji o warunkach zabudowy. Wskazano tutaj na art. 4 ust.2 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 80/2003 poz. 717) zgodnie z którym określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Odwołanie za pośrednictwem fachowego pełnomocnika złożyła E. K. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co do istoty ewentualnie uchylenia zaskarżonej decyzji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu odwołania podano, że wniosek będący podstawą wszczęcia niniejszego postępowania został złożony w czasie gdy akt prawa miejscowego w przedmiocie obowiązywania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie obowiązywał. Wskazano, że cześć budynku aktualnie spełnia wszelkie wymogi warunkujące możliwość świadczenia usług hotelowych o czym organ pierwszej instancji wiedział zwlekając z wydaniem merytorycznej decyzji do czasu wejścia w życie Uchwały Rady Miasta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] 01.2009 r. z powołaniem na art. 127 § 2 i art. 138 § 1 i 2 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje . W motywach uzasadniających rozstrzygnięcie przytoczono ustalenia faktyczne zawarte w decyzji organu pierwszej instancji, które w istocie są niesporne i wskazano, że w sytuacji kiedy po złożeniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy rada gminy uchwali miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jedynym sposobem zakończenia postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie decyzji o warunki zabudowy jest umorzenie postępowania. Decyzja SKO jest przedmiotem skargi złożonej do Sądu przez pełnomocnika E. K. z wnioskiem o uchylenie zaskarżonej decyzji bądź na podstawie art. 145 § 1 ust.1a lub art. 145 § 1 ust.1c ustawy z 30.08.2003 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270) oraz zasądzenia kosztów postępowania . W uzasadnieniu skargi zarzucono naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego, wskazując na art. 4 ust. 2 ustawy z 27.03.2003 r. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez przyjęcie, że samo podjęcie uchwały przez radę gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowiło potrzebę umorzenia postępowania, jak również przepisów postępowania w tym wskazano na art. 8, art. 12 § 1 i art. 35 § 3 kpa poprzez brak wydania decyzji w terminie ustawowym . W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o odrzucenie skargi podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie sądu podlega, zatem zgodność z prawem aktów, w tym wypadku decyzji, zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego (art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Analiza sprawy we wskazanych aspektach prowadzi do wniosku, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że istotne elementy stanu faktycznego są niesporne. W szczególności niesporne jest ,że wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony w dniu 31.07.2008 r. Uchwała Rady Miasta w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu na którym ma być zlokalizowana inwestycja została podjęta w dniu 8.07.2008 r. i ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Wlkp. w dniu 11.09.2008 r. Nie ma racji skarżąca zarzucając w odwołaniu ,że organ pierwszej instancji zwlekał z wydaniem decyzji czekając na obowiązywanie planu miejscowego. Także zarzut zawarty w skardze naruszenia przepisów ogólnych kodeksu postępowania administracyjnego nie może odnieść w stosunku do skarżącej zamierzonego celu. To prawda ,że zgodnie z art. 12 § 1 kpa organy administracji publicznej powinny działać w sprawie szybko i wnikliwie, oraz, że zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w terminie 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Wskazać należy, że terminy te mają charakter instrukcyjny dla organu, w takim znaczeniu, że ich upływ nie pozbawia organu kompetencji do rozstrzygnięcia sprawy i wydania decyzji. Uchybienie temu terminowi może spowodować ten skutek, że strona może żalić się na ewentualną bezczynność. Odnosząc się do zarzutu naruszenia prawa materialnego, art. 4 ust.2 ustawy z 27.03.2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należy uznać, że zarzut jest nieuprawniony. Wskazany przepis stanowi, że w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym pkt.1 stanowi, że lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, pkt 2, że sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że decyzje podejmowane na podstawie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym są wydawane w przypadku braku planu miejscowego, a z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszym stanie faktycznym, ponieważ na terenie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i musi być brany pod rozwagę jako obowiązujące źródło norm. Wskazać jeszcze należy, że kwestia istnienia planu miejscowego lub jego braku determinuje tryb postępowania administracyjnego. Złożenie wniosku o ustalenie warunków zabudowy w sytuacji istnienia planu miejscowego nie może zostać załatwione ani pozytywnie, ani negatywnie. Występuje tu bowiem sytuacja, w której brakuje podstawy prawnej procedowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W takim stanie prawnym prawidłowo organy administracji zastosowały przepis art. 105 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego i umorzyły postępowanie jako bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Reasumując zaskarżona decyzja jest wydana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa materialnego, a stwierdzone uchybienie w zakresie terminu wydania decyzji nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy dlatego Sąd na zasadzie art. 151 p.p.s.a orzekł o oddaleniu skargi. /-/ E.Brychcy /-/ A.Łaskarzewska /-/ B.Drzazga MK