II SA/Po 214/18

Dnia 12 kwietnia 2018 roku Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] , Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. zwolnić J. C. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla J. C. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych w P. /-/ R. Talaga Skarżący J.C. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że J. C. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, które jest utrzymywane z jego renty chorobowej w wysokości [...] zł oraz wynagrodzenia za pracę jego żony w wysokości [...] zł. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Posiada natomiast dom mieszkalny o powierzchni [...] m², gospodarstwo rolne o powierzchni [...] ha, dwa budynki gospodarcze oraz [...] kur. Ponadto skarżący oświadczył, że posiada samochód osobowy marki Volkswagen Passat z [...]. Żona skarżącego nie posiada żadnego majątku i aktualnie choruje – ma wyznaczony termin operacji. Skarżący w następujący sposób określił stałe zobowiązania: opłata za prąd – [...] zł miesięcznie, zakup węgla – [...] zł rocznie, zakup butli z gazem – [...] zł miesięcznie, leczenie i leki – [...] zł miesięcznie, odpady komunalne – [...] zł na dwa miesiące, paliwo – [...] zł rocznie, ziarno do siewu – [...] zł, koszenie zboża – [...] zł, prasa do słomy – [...] zł, nawóz – [...] zł, podatek rolny – [...] zł, OC za samochód – [...] zł rocznie. W uzasadnieniu wniosku skarżący zaznaczył, że nie stać go na opłacenie kosztów postępowania i nie ma wiedzy prawniczej. Przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 roku, poz. 1369), dalej jako "P.p.s.a.", wskazuje przesłanki, na podstawie których następuje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej. W zakresie całkowitym prawo pomocy może być przyznane, gdy osoba fizyczna wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar wykazania przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na osobie składającej stosowny wniosek. Wnioskodawca powinien podjąć czynności mające na celu uzasadnienie i uprawdopodobnienie okoliczności, na które się powołuje, zaś uznanie, czy nastąpiło to w sposób dostateczny zostaje ocenione w toku postępowania o przyznanie prawa pomocy. Z zebranych w sprawie dokumentów wynika, że sytuacja rodzinna, majątkowa i finansowa skarżącego uzasadnia stanowisko, że nie dysponuje on środkami potrzebnymi na zapłacenie kosztów sądowych i pokrycie wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Dwuosobowe gospodarstwo domowe, w którym pozostaje J.C. jest utrzymywane z łącznych dochodów w wysokości [...] zł, z których ponoszone są stałe koszty bieżącego utrzymania. Skarżący reguluje wszystkie zobowiązania i nie podał, że ma jakieś zaległości płatnicze. Jednocześnie nie korzysta z pożyczek i kredytów. Z uwagi na stan zdrowia skarżącego i jego żony ponoszą oni jednak zwiększone wydatki na leki i leczenie. Zaznaczyć należy, że skarżący wykorzystuje posiadany majątek nieruchomy oraz uzyskiwane dochody na zaspokojenie potrzeb bytowych i wsparcie domowego budżetu. Z przedstawionej sytuacji finansowej i majątkowej skarżącego oraz jego rodziny wynika, że po zaspokojeniu koniecznych potrzeb utrzymania nie dysponują oni środkami, które mogliby przeznaczyć na opłacenie kosztów prowadzonego postępowania sądowego. Tym samym uzasadniony jest wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w całości. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ R. Talaga