II SA/Po 215/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2001 r., nr [...], w przedmiocie wymeldowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne M. W. dnia [...] stycznia 2002 r. wywiódł skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...] grudnia 2001 r., którą utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2001 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wymeldowania B. R. z pobytu stałego. Skarżący zmarł dnia [...] 2002 r., wobec czego postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w powołaniu na art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, dalej: "P.p.s.a."), zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie. Do dnia dzisiejszego następcy prawni zmarłego nie zgłosili się ani nie zostali wskazani. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 130 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. Sąd umarza zawieszone postępowanie w razie śmierci strony, po upływie pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z tej przyczyny. Powyższa regulacja została wprowadzona do porządku prawnego na mocy art. 1 pkt. 31 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) i zgodnie z art. 2 cyt. ustawy nowelizującej znajduje zastosowanie także do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. Niniejsze postępowanie - z uwagi na śmierć skarżącego - zostało zawieszone postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 4 sierpnia 2004 r. Jednocześnie nie ustała przyczyna jego zawieszenia, to jest nie zgłosili się ani nie zostali wskazani następcy prawni zmarłego, nie został także we właściwej drodze ustanowiony kurator spadku (art. 128 § 2 P.p.s.a.), co na tle art. 128 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. obligowałoby Sąd do podjęcia postępowania. Wobec upływu ponad pięciu lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania z powyższej przyczyny ziściły się przesłanki z art. 130 § 1 pkt. 3 P.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 130 § 1 pkt. 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.