II SA/Po 2150/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba /spr./ Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 stycznia 2005r. przy udziale sprawy ze skarg 1)T.P., 2)T.H., 3)S.M., 4)I.P., 5)E.U., 6)J.P., 7)PT., 8)O.T., 9)M.O., 10)Z.T., 11)J.H., 12)A.N., 13)E.B., 14)W.P., 15)I.M., 16)E.G., 17)M.T., 18)K.K., 19)E.K., 20)A.Z. na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2002r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2002r. Nr [...]; II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Drzazga /-/G. Radzicka Decyzją z dnia [...] stycznia 2001r. Prezydent Miasta P. działając na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa udzielił E. i T. małżonkom S. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalno – usługowego zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] czerwca 2001r., a znajdującego się w P. przy ulicy [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, iż wobec zakończenia robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę inwestor zgłosił obiekt do użytkowania w części. Dołączone zostały dokumenty, w tym oświadczenie kierownika budowy o wykonaniu robót zgodnie ze sztuką budowlaną, projektem budowlanym i warunkami pozwolenia na budowę i Polskimi Normami. Przeprowadzone oględziny wykazały, że roboty budowlane zostały zakończone w części. Odwołanie od powyższej decyzji złożyło 20 właścicieli sąsiednich nieruchomości, zarzucając niedotrzymanie przez inwestora warunków zabudowy dla terenu, na którym zrealizowano sporną inwestycję, a nadto podnieśli, iż przedmiotowa klinika generuje duży ruch samochodowy. W konsekwencji wnieśli o unieważnienie wydanego pozwolenia na częściowe użytkowanie budynku i zakazanie prowadzenia w nim działalności generującej ruch samochodowy. Wojewoda decyzją z dnia [...] marca 2002r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W motywach rozstrzygnięcia Wojewoda podał, że organ I instancji powołał błędną podstawę prawną decyzji (wobec nieukończenia obiektu decyzja winna być wydana w oparciu o art. 59 ust. 1, ust. 3 prawa budowlanego). Ponadto organ I instancji nie określił w jakim zakresie obiekt jest zdatny do użytkowania oraz jakie prace należy wykonać, w celu zakończenia inwestycji w całości. Co więcej w decyzji nie zawarto, zgodnie z art. 59 ust. 4 "a" pouczenia o konieczności powiadomienia przez inwestora o zakończeniu robót budowlanych. Organ odwoławczy wskazał również, iż przy realizacji obiektu został przekroczony dopuszczalny procent zabudowy powierzchni działki, wynikający z decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] kwietnia 2001r. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] kwietnia 2002r. na podstawie art. 59 ust. 1, 3, 4 "a" ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 104 kpa udzielił E. i T. małżonkom S. pozwolenia na użytkowanie w części piwnic i parteru budynku mieszkalno – usługowego zrealizowanego w P. przy ul. [...]. Organ podał, że w toku postępowania stwierdzono, że inwestor zakończył roboty budowlane i zgłosił przedmiotowy obiekt do użytkowania w części piwnic i parteru. Dołączył wymagane przepisami dokumenty oraz oświadczenie kierownika budowy o zgodności zrealizowanego obiektu z przepisami prawa budowlanego, uzyskanymi pozwoleniami i Polskimi Normami. Przeprowadzona wizja wykazała, że prace budowlane piwnic i parteru zostały wykonane w stopniu umożliwiającym użytkowanie pomieszczeń tam zlokalizowanych. W odwołaniu od decyzji wniesionym przez 20 właścicieli sąsiednich nieruchomości zarzuciło, iż organ I instancji nie dostosował się do wytycznych Wojewody wskazanych w decyzji z dnia [...] marca 2002r. Ponadto ponownie podnieśli, iż nie zgadzają się na funkcjonowanie obiektu generującego duży ruch samochodowy. Decyzja z dnia [...] sierpnia 2002r. Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Nie podzielając argumentów odwołania, a także wyrażonych w pismach skarżących organ odwoławczy wskazał, iż działka nr geodezyjny [...], na której zrealizowany został przedmiotowy obiekt została wydzielona w wyniku wtórnego podziału nieruchomości i dlatego jej powierzchnia wynosi [...] m2. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta P. przewiduje dla strefy II pośredniej, intensywnego zagospodarowania mieszkaniowego i produkcyjnego, na którym położona jest nieruchomość – możliwość podziału długich działek, zapewniając wydzielone wjazdy, warunkując realizację zabudowy i ich zagospodarowanie odbiegające od podanych ustaleń od realizacji w oparciu o uzgodniony projekt realizacyjny. W ocenie organu odwoławczego, plan zagospodarowania działki, stanowiący załącznik do decyzji z dnia [...] czerwca 2001r. o pozwoleniu na budowę, jest zgodą na przyjętą realizację obiektu materialno – usługowego – odbiegającą od podanych w planie ustaleń. Nie ma możliwości ustalenia nowych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla obiektu zrealizowanego w oparciu o prawomocna decyzję o pozwoleniu na budowę. Inwestor spełnił natomiast wymogi co do zapewnienia liczby miejsc postojowych na terenie posesji, a zarzut odwołujących się, co do istnienia kliniki – szpitala wyjaśniony został przez inwestora, który poświadczył ze klinika A to typowa nazwa międzynarodowa, określająca typowe przychodnie, w których prowadzone jest leczenie zachowawcze, a nie operacyjne. Organ wskazał również, że nie zostały naruszone interesy osób trzecich, określone w art. 5 prawa budowlanego. W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego T. P., działający w imieniu własnym i 19 innych właścicieli nieruchomości sąsiadujących ze spornym obiektem wniósł o uchylenie decyzji Wojewody i organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, bądź stwierdzenie ich nieważności. Podniósł zarzut naruszenia przepisu art. 107 § 3 kpa poprzez niewyjaśnienie w decyzji odmowy uwzględnienia wskazanych przez skarżących dowodów, oraz art. 59 i art. 5 prawa budowlanego, poprzez nieuwzględnienie interesu osób trzecich oraz wydanie decyzji, pomimo przekroczenia przez inwestora dopuszczalnej powierzchni zabudowy nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. W myśl art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego, po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę i uporządkowanie terenu budowy. Powołany przepis jednoznacznie określa więc warunki, jakie muszą być spełnione, by inwestor mógł uzyskać pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego. Ze znajdującej się w aktach administracyjnych rozpoznawanej sprawy decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] kwietnia 2001r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wynika, że dopuszczalny, maksymalny procent zabudowy działki położonej przy ul. [...] w P. stanowi 25% powierzchni. Skoro działka ta posiada powierzchnię [...] m2 – zgodnie ze wskazanymi ustaleniami dopuszczalna powierzchnia zabudowy wynosi [...] m2. Pomimo tego jednak inwestor uzyskał decyzję z dnia [...] czerwca 2002r. zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę budynku mieszkalno – usługowego na tejże działce – o powierzchni 107,4m2. Jak słusznie bowiem zauważył organ odwoławczy orzekający w sprawie o pozwolenie na użytkowanie obiektu Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego miasta P., dopuszczał możliwość realizacji zabudowy i zagospodarowania dla działek położonych w II strefie pośredniej, intensywnego zagospodarowania mieszkaniowego i produkcyjnego (a więc również dla działki inwestora) w sposób odbiegający od ustaleń planu, jednakże w oparciu o uzgodniony projekt realizacyjny. Skoro więc Prezydent Miasta P. zatwierdził projekt budowlany – stanowiący plan zagospodarowania działki, tym samym wyraził zgodę na przyjętą realizację obiektu mieszkalno – usługowego, odbiegającą od ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego. Jednakże, jak wynika zarówno ze znajdujących się w aktach administracyjnych notatki służbowej (k. 79 akt nr [...]) oraz mapki inwentaryzacyjno – geodezyjnej (k. 80 akt) powierzchnia zabudowy zrealizowanego budynku wynosi 116,03 m2 (a z uwzględnieniem dobudowanego wiatrołapu – 120,71m2). Tak wiec nie sposób podzielić poglądu wyrażonego przez organy administracyjne orzekające w sprawie pozwolenia na użytkowanie obiektu, iż zaistniały przesłanki zastosowania względem inwestora przepisu art. 57 ust. 1 prawa budowlanego. W świetle bowiem wcześniejszych ustaleń stwierdzić należy, iż zrealizowany obiekt narusza ustalone warunki, wynikające z decyzji o pozwoleniu na budowę – w zakresie dozwolonej powierzchni zabudowy. Już z tej przyczyny, zaskarżona decyzja, jako wydana z naruszeniem przepisu art. 59 ust. 1, ust. 3 prawa budowlanego oraz art. 80 kpa nie może się ostać. Co więcej jednakże organy administracyjne w żaden sposób nie odniosły się w decyzjach – do podnoszonego przez skarżących, w toku postępowania administracyjnego zarzutu naruszenia ich interesu, to jest uciążliwości korzystania z ich nieruchomości, spowodowanej wzmożonym ruchem samochodowym, co stanowi naruszenie przepisu art. 107 § 3 kpa. Uwzględniając powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. Wobec natomiast uwzględnienia skarg orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. o niemożności wykonania zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy obowiązkiem organów administracji jest uwzględnienie wszystkich dowodów zgromadzonych w toku postępowaniu, a nadto wyjaśnienie, czy istotnie naruszone zostały interesy skarżących, w rozumieniu art. 5 prawa budowlanego. /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Drzazga /-/G. Radzicka kk