II SA/Po 219/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2014 r. wniosku E.G. i J.G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. G. i J. G. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] 2013 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Zieliński W złożonej na decyzję Wojewody Wielkopolskiego [...] 2013 r., nr [...]skardze, E. G. i J. G. zawarli wniosek o "uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji". Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnili, iż organ wydający decyzję nie uwzględnił istotnych uwarunkowań przy ustaleniu odległości projektowanej ulicy oraz ważnych negatywnych skutków z tą decyzją związanych. Zdaniem skarżących w sytuacji gdyby skarga została uznana za zasadną, a organ rozpocząłby inwestycję doszłoby do nieodwracalnych konsekwencji dla skarżących. Skarżący wskazali również, iż realizacja drogi zgodnie z zatwierdzonym zaskarżoną decyzją projekcie budowlanym spowoduje dla nich negatywne skutki związane z ruchem drogowym (hałas, wibracje, emisja spalin) oraz wpłynie na pogorszenie jakości życia oraz zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył co następuje. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: P.p.s.a. ) zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przez co należy rozumieć sytuację, gdy szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa) nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Należy podkreślić, iż to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania zaistnienia jednej z przesłanek uzasadniających wydanie postanowienia o wstrzymaniu aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/04 opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. Wnioskujący musi dokładanie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem jego wniosku, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 - opublikowane na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, iż E. G. i J. G. nie wykazali, w jaki sposób rozpoczęcie inwestycji polegającej na budowie drogi może spowodować po ich stronie powstanie znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pełni funkcję pozwolenia na budowę. Ze swej natury decyzje dotyczące pozwolenia na budowę (zezwolenie na realizację inwestycji drogowej) zmieniają stan rzeczy i mogą spowodować powstanie trudnych do odwrócenia skutków, jednakże skutki te należy szczegółowo uzasadnić oraz wykazać wystąpienie ich w stosunku do składającego dany wniosek. Do takich skutków nie można zaliczyć uciążliwości zawiązanych z ruchem ulicznym. Nie mają bowiem one charakteru nieodwracalnego. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ J. Zieliński