II SA/Po 219/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 marca 2018 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. k. z s. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić wniosek. /-/ B. Drzazga J. k. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc skargę do tutejszego Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie ustalenia opłaty w łącznej wys. [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody po stronie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem okoliczności wyjątkowych. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie na podstawie wniosku skarżącego oraz materiału dowodowego sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 495/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi powołać okoliczności uzasadniające twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest zatem wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Lakoniczne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia jego uwzględnienie. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej ich brak, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 5 sierpnia 2016 r., sygn. akt I OZ 866/16, Lex nr 2103861). W ocenie Sądu wniosek skarżącej J. k. nie zasługiwał na uwzględnienie. Stwierdzić należy, że nie wykazano istnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd wyjaśnia, że wykonanie zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji polegać ma na obowiązku uiszczenia przez skarżącą spółkę na rzecz Gminy T. opłaty w wys. [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. We wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pełnomocnik skarżącej spółki ograniczył się zaś jedynie do przytoczenia przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. wskazania na ryzyko wyrządzenia spółce znacznej szkody. Nie podał zaś, dlaczego należałoby uznać, że uiszczenie opłaty w orzeczonej kwocie [...]zł może stanowić dla spółki J. znaczną szkodę, jak i czy rodzi to ryzyko spowodowania nieodwracalnych skutków. W szczególności pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił, by uiszczenie opłaty w tej wysokości mogło stanowić znaczne obciążenie dla spółki w kontekście jej majątku, posiadanych środków finansowych. Sąd z urzędu nie jest zaś zobowiązany do badania tych przesłanek. Uznawszy zatem wniosek skarżącej spółki za niezasadny, Sąd na postawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga