II SA/Po 220/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Edyta Podrazik Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2015 r. sprawy ze skargi E. B. i J. B. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2015r. Nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę Decyzją z dnia [...] września 2014 r. znak [...] Nr [...] Starosta L., działając na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (dalej jako "ustawa o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych") oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie: "K.p.a.") po rozpatrzeniu wniosku Kierownika Zarządu Dróg Gminnych we W. działającego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Wójta Gminy W. o zezwolenie na realizację inwestycji drogowej z dnia [...] czerwca 2014 r. udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej dla Wójta Gminy W. z/s we W., ul. [...] p.n. "Budowa ulicy S. w B." na działkach ozn. nr ewid. gruntów: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w jednostce ewidencyjnej W., obręb ewidencyjny B., powiat L. Jednocześnie organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany pn. "Budowa ulicy S. w B." oraz zatwierdził podział określonych w decyzji nieruchomości gruntowych. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji podniósł, że w dniu 4 czerwca 2014 r. do Starosty L. wpłynął wniosek Kierownika Zarządu Dróg Gminnych we W. działającego na podstawie pełnomocnictwa udzielonego przez Wójta Gminy W. o wydanie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Budowa ulicy S. w B." na działkach ozn. nr ewid. gruntów [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w jednostce ewidencyjnej W., obręb ewidencyjny B., powiaty L. Do wniosku załączono: (1) mapę w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu; (2) dwie mapy zawierające projekty podziału nieruchomości (po 6 kpi.); (3) cztery egzemplarze projektu budowlanego (każdy egzemplarz złożony z trzech tomów); (4) opinie i oświadczenia właściwych instytucji i samorządów; (5) wykaz działek objętych liniami rozgraniczającymi teren inwestycji; (6) wykaz działek poza liniami rozgraniczającymi teren inwestycji; (7) pełnomocnictwo Wójta Gminy W. do przeprowadzenia inwestycji drogowej. Na podstawie złożonego wniosku Starosta L. wszczął postępowania administracyjne i zawiadomił o tym pisemnie wnioskodawcę i właścicieli lub użytkowników wieczystych nieruchomości objętych wnioskiem. Obwieszczenie Starosty L. o prowadzonym postępowaniu administracyjnym zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w L., a także na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Urzędu Gminy W. w dniu [...] czerwca 2014 r. Obwieszczenie zostało również zamieszczone w prasie lokalnej tj. w gazecie "[...]" w dniu [...] czerwca 2014 r. Jedna z najistotniejszych kwestii, na którą zwrócono uwagę przy rozpatrywaniu wniosku była niezgodność przyjętych rozwiązań projektowych z przepisami zawartymi w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie oraz w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Niezgodność dotyczyła minimalnej szerokości drogi jaka jest wymagana dla ulic klasy D (dojazdowej). Przepisy rozporządzenia z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie w § 7 ust. 2 stanowią, że w wyjątkowych wypadkach, uzasadnionych trudnymi warunkami terenowymi lub istniejącym zagospodarowaniem, dopuszcza się przyjęcie mniejszych szerokości ulic niż to określono w § 7 ust. 1 pod warunkiem, że szerokość drogi w liniach rozgraniczających zapewni możliwość umieszczenia elementów drogi i urządzeń z nią związanych. Biorąc pod uwagę wyjaśnienia złożone przez pełnomocnika inwestora organ pierwszej instancji doszedł do przekonania, że zaprojektowana droga będzie dostosowana do istniejących potrzeb. Ponadto przyjęte rozwiązania techniczne drogi umożliwiają pozostawienie istniejącej w sąsiedztwie projektowanej drogi zabudowy bez konieczności dokonywania jakichkolwiek rozbiórek istniejących budynków. Ponadto wg oceny organu pierwszej instancji podjęte przez Wójta Gminy W. działanie w sferze infrastruktury drogowej polegające na budowie ulicy S. w B. będzie miało nie tylko wpływ na uregulowanie spraw własnościowych związanych z zarządem drogi, ale również będzie elementem poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego dla tego terenu. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody Wielkopolskiego wnieśli E. B. i J. B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Odwołujący zarzucili zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania, błędną ocenę materiału dowodowego zebranego w sprawie, a także niedokładne przeanalizowanie istniejącego stanu faktycznego. Decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. Nr [...] Wojewoda Wielkopolski, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. oraz art. 11c i 11g ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych: (1) uchylił częściowo zapis punktu 7. na stronie 5 w wierszu 10 (licząc od góry strony) zaskarżonej decyzji poprzez wykreślenie słów "oznaczonych nr ewid. gruntów: [...], [...], [...], [...], [...] i [...]" i orzekł w tym zakresie o zastąpieniu ich słowami "oznaczonych nr ewid. gruntów: [...] (numer przed podziałem: [...]), [...] (numer przed podziałem: [...]), [...] (numer przed podziałem: [...]), [...] (numer przed podziałem: [...]) i [...]"; (2) w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł w pierwszej kolejności, że wniosek inwestora w jego ostatecznym zakresie należy uznać za złożony przez właściwego zarządcę drogi, skierowany do właściwego organu administracji publicznej oraz kompletny pod względem formalnym. Zdaniem Wojewody Wielkopolskiego zaskarżona decyzja zapadła w wyniku prawidłowo przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy (w tym również kwestii podnoszonych przez odwołujących) i prawidłowej wykładni przepisów prawa. Także uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi przewidziane w art. 107 § K.p.a. i wskazuje na gruntowną analizę sprawy. Organ odwoławczy wskazał następnie, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie ustawy mającej charakter wyjątkowy, a mianowicie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Dokonując analizy zaskarżonej decyzji z punktu widzenia art. 11f cyt. ustawy, zdaniem Wojewody Wielkopolskiego, decyzja ta zawiera wszelkie rozstrzygnięcia, które w kontekście ww. przepisu powinna obejmować. Skorygowano jedynie zapis pkt 7. zaskarżonej decyzji. Zdaniem organu odwoławczego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera wyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na rozstrzygnięcie. Decyzja zawiera również szczegółowe uzasadnienie dotyczące dopuszczalności odstąpienia w projekcie budowy ulicy S. od wymagań dotyczących szerokości ulicy. Końcowo, organ odwoławczy odniósł się szczegółowo do pozostałych zarzutów odwołujących uznając je za bezzasadne. Reasumując Wojewoda Wielkopolski zauważył, że organy orzekające w niniejszej sprawie były związane wnioskiem inwestora w zakresie wskazanej lokalizacji i orzekając w sprawie nie były władne do skorygowania trasy przebiegu planowanej inwestycji, zatem brak było podstaw do odmowy udzielenia zgody na realizację inwestycji drogowej w części dotyczącej działek należących do odwołujących, bowiem zakres wywłaszczenia był w pełni uzasadniony potrzebą realizacji przedsięwzięcia. E. B. i J. B. nie zgodzili się z powyższym rozstrzygnięciem i wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarżący wnieśli o: (1) uchylenie w części dot. pkt II zaskarżonej decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji Starosty L. Nr [...] z dnia [...] września 2014 r. oraz (2) zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania według norm przepisanych. Zdaniem skarżących powyższe decyzje są sprzeczne z art. 11 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, a także z art. 7 K.p.a. W szczególności skarżący podnieśli, że organy rozpoznając sprawę pod uwagę wzięły tylko i wyłącznie zgodność wydanych decyzji z przepisami prawa normującymi wydawanie decyzji o zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, pomijając interes stron postępowania jaki niewątpliwie skarżący mają przy realizacji w/w inwestycji drogowej. Zdaniem skarżących, żadne twierdzenia Wójta Gminy W. nie uzasadniają potrzeby, a tym bardziej konieczności pobudowania drogi, chyba tylko i wyłącznie interes właściciela nieruchomości działki numer [...]. Dalej, zdaniem skarżących, oba organy wydając zaskarżone decyzje nie wzięły pod uwagę, że aby pobudować drogę o długości ok. [...] m dla wyłącznej wygody właściciela działki [...] Starosta L. na wniosek Wójta Gminy W. zamierza wywłaszczyć użytkownika wieczystego z działki [...] o pow. ok. [...] m2. Zachodzą zatem w tym momencie pytania gdzie oba organy administracji widzą cel publiczny. Nie jest nim bowiem zaspokojenie interesu jednej osoby poprzez pobudowanie drogi do jednej działki, która już ma dostęp do drogi publicznej. Również nie w interesie publicznym jest wydatkowanie środków publicznych na inwestycję drogową, która z jednej strony ma tylko i wyłącznie ulepszyć dostęp, poprzez skrócenie dojazdu do działki [...], niewątpliwym kosztem właścicieli działki [...], która po "zabraniu" jej na całej długości pasa ziemi pod drogę stanie się w zasadzie nieruchomości bezużyteczną, no bo ani nie może być wykorzystana jako działka rolna, ani też nie może być wykorzystana jako działka budowlana, bo odliczając wymagania prawa budowlanego o odległościach od zabudowań sąsiednich i drogi publicznej w zasadzie nie będzie można na niej pobudować budynku mieszkalnego. Następnie skarżący nie zgodzili się z twierdzeniami zawartymi w zaskarżonych decyzjach, że wytyczenie drogi publicznej na wsi o szerokości 4,00 metrów, wprawdzie zgodne z powołanymi przepisami prawnymi, ma na celu zaspokojenie interesu publicznego. W odpowiedzi na powyższą skargę, Wojewoda Wielkopolski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] maja 2015 r. zatytułowanym "sprzeciw" uczestnicy postępowania – M. i T. J. – wyrazili sprzeciw wobec zaskarżonej decyzji i planowanej inwestycji. Pismem procesowym z dnia [...] maja 2015 r. uczestnicy postępowania – R. i D. G. – podnieśli, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i winna zostać oddalona jako bezzasadna. Pismem procesowym z dnia [...] maja 2015 r. skarżący podtrzymali zarzuty zawarte w skardze. Na rozprawie sądowoadministracyjnej w dniu 27 maja 2015 r. stawili się skarżący E. B. i J. B. oraz uczestnicy postępowania D. G. R. G. i ich pełnomocnik. Skarżący wnieśli jak w skardze i zwrócili uwagę, że toczy się postępowanie przed sądem cywilnym w L. o ustanowienie drogi koniecznej oraz, że jest możliwość innego usytuowania dojazdu. Z kolei pełnomocnik D. G. i R. G. wniósł o oddalenie skargi jak w piśmie z dnia [...] maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Sąd administracyjny jest sądem kasacyjnym. W razie stwierdzenia istotnych uchybień sąd administracyjny nie ma więc kompetencji do merytorycznego rozstrzygnięcia danego postępowania, lecz jest upoważniony jedynie do uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji lub aktu. Na podstawie art. 134 § 1 cyt. wyżej ustawy, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody Wielkopolskiego z dnia [...] stycznia 2015 r., uchylająca częściowo zapis punktu 7. na stronie 5 w wierszu 10 zaskarżonej decyzji i w pozostałej części utrzymująca w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 687 ze zm.). Zgodnie z art. 11 ust. 1 powołanej ustawy, wojewoda w odniesieniu do dróg gminnych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. Jak wynika przy tym z art. 11 b ust. 1 tejże ustawy, właściwy zarządca drogi składa wspomniany wniosek po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Niewydanie takiej opinii w terminie 14 dni od dnia zwrócenia się przez właściwego zarządcę drogi o jej wyrażenie, traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że do wniosku Kierownika Zarządu Dróg Gminnych we W. z dnia [...] lutego 2014 r. zostały załączone wszystkie wymagane opinie. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., znak [...], Zarząd Województwa Wielkopolskiego zaopiniował bowiem pozytywnie przedmiotową inwestycję (k. [...] akt organu pierwszej instancji), a pismem z dnia [...] lutego 2014 r., Nr [...], pozytywną opinię wydał również Wójt Gminy W. (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Ponadto pismem z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w P. nie wniósł uwag do przedstawionego projektu inwestycji (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Również Starosta Powiatu L., pismem z dnia [...] marca 2014 r., Nr [...] pozytywnie zaopiniował realizację inwestycji pn. "Budowa ulicy S. w B." (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Konsekwentnie zatem spełniony został w ocenie Sądu wymóg z art. 11 b ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Szczegółowy zakres wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej został określony w art. 11d ust. 1 powołanej ustawy. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że do wniosku z dnia [...] lutego 2014 r. dołączono: - mapę w skali 1:500 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu (k. 18 akt organu pierwszej instancji); - analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi (projekt budowlany tom 1); - mapy zawierające projekty podziału nieruchomości (k. 17 akt organu pierwszej instancji); - określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze terenu (projekt budowlany tom 1); - cztery egzemplarze projektu budowlanego; - opinie właściwych instytucji i samorządów (szczegółowo wskazane w poprzednim akapicie, a także k. 10-13 akt organu pierwszej instancji); - wykaz działek objętych liniami rozgraniczającymi teren (k. 4 akt organu pierwszej instancji); - wykaz działek poza liniami rozgraniczającymi teren (k. 3 akt organu pierwszej instancji); - pełnomocnictwo Wójta Gminy W. do przeprowadzenia inwestycji drogowej (k. 1 akt organu pierwszej instancji). Tym samym inwestor przedłożył wszystkie wymagane dla tej konkretnej inwestycji dokumenty zgodnie z art. 11d ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Z uwagi na specyfikę niniejszej sprawy nie istniała natomiast potrzeba załączania dokumentów, o jakich mowa w pozostałych przepisach art. 11 d ust. 1 cytowanej ustawy. Przepisy te znajdują bowiem zastosowanie do przedsięwzięć dotyczących m.in. obiektów górniczych, obiektów zlokalizowanych na terenach zamkniętych lub transeuropejskiej sieci drogowej. Przypadki te nie zachodzą tymczasem w rozpatrywanej sprawie. Z art. 11 d ust. 5 powołanej ustawy wynika z kolei, że starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wysyła zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wnioskodawcy, właścicielom lub użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych wnioskiem o wydanie takiej decyzji na adres wskazany w katastrze nieruchomości oraz zawiadamia pozostałe strony w drodze obwieszczeń w starostwie powiatowym, a także w urzędach gmin właściwych ze względu na przebieg drogi, na stronach internetowych tych gmin i w prasie lokalnej. Materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy wskazuje, że powyższy wymóg został zachowany. Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r., znak [...], organ pierwszej instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Korespondencja ta została odebrana przez jej adresatów (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Ponadto obwieszczenie Starosty L. o prowadzonym postępowaniu administracyjnym zostało umieszczone na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Starostwa Powiatowego w L., a także na tablicy ogłoszeń i na stronie internetowej Urzędu Gminy W. w dniu [...] czerwca 2014 r. Obwieszczenie zostało również zamieszczone w prasie lokalnej tj. w gazecie "[...]" w dniu [...] czerwca 2014 r. Okoliczności te nie były kwestionowane przez skarżących. Szczegółowe wymogi co do treści decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zostały określone w art. 11f ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Należy przy tym stwierdzić, że kwestionowane rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odpowiada wymienionemu przepisowi. W decyzji z dnia [...] września 2014 r. Starosta L. orzekł bowiem o wymaganiach dotyczących powiązania drogi z innymi drogami publicznymi wraz z określeniem ich kategorii (pkt 1), liniach rozgraniczających teren inwestycji (pkt 2 i rysunek 2.1 w tomie 1 projektu budowlanego), warunkach wynikających z potrzeb ochrony środowiska (pkt 3), ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa (pkt 4 i 5), wymaganiach dotyczących ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich (pkt 6), obowiązkach dotyczących dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu (pkt 7) i innych ustaleniach (pkt 8). Ponadto organ pierwszej instancji zatwierdził projekt budowlany i zatwierdził podział wymienionych w decyzji nieruchomości gruntowych. W konsekwencji należy więc stwierdzić, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera wszystkie obligatoryjne elementy rozstrzygnięcia, o jakich w art. 11f ust. pkt 1-7 cytowanej ustawy. Organ pierwszej instancji prawidłowo zawiadomił przy tym o wydaniu decyzji z dnia [...] września 2014 r. (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Wystosowano również odpowiednie obwieszczenie (k. [...] akt organu pierwszej instancji). Spełniony został zatem również wymóg z art. 11f ust. 3 powołanej ustawy. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze należy wskazać, że organy administracji publicznej przekonująco uzasadniły spełnienie przez omawianą inwestycję wymogów, o jakich mowa w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. nr 43 poz. 430 ze zm.). Z materiału dowodowego wynika bowiem, że planowana droga zalicza się do klasy ulic D. Zgodnie zatem z § 7 ust. 1 powołanego rozporządzenia, szerokość projektowanej ulicy w liniach rozgraniczających nie powinna być mniejsza niż 10 m. Tymczasem parametr ten dla przedmiotowej inwestycji będzie wynosił od 4,3 m – 4,7 m. Trzeba jednak zauważyć, że § 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia zezwala na odstąpienie od wspomnianej minimalnej szerokości ulic. Jak wynika bowiem z tego przepisu, w wyjątkowym wypadkach, uzasadnionych trudnymi warunkami terenowymi lub istniejącym zagospodarowaniem, dopuszcza się przyjęcie mniejszych szerokości ulicy niż podane w § 7 ust. 1 tego rozporządzenia. Należy zatem podkreślić, że w rozpatrywanej sprawie pełnomocnik inwestora złożył wyjaśnienia, z których wynika, że projektowana droga będzie w zasadzie obsługiwać ruch lokalny mieszkańców i będzie dostosowana do ich potrzeb. Ponadto, projektowana inwestycja będzie elementem poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego dla terenu inwestycji. Sąd nie podzielił również zarzutów skarżących dotyczących naruszenia art. 7 K.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.). Materiał dowodowy zgromadzony przez organy administracji publicznej jest bowiem wyczerpujący i został poddany wnikliwej i całościowej analizie. Zarówno Starosta L., jak i Wojewoda Wielkopolski odnieśli się przy tym do uwag zgłaszanych przez skarżącego w toku postępowania, szczegółowo wyjaśniając swoje stanowisko w sprawie. Pozostałe zarzuty strony skarżącej również nie znajdują uzasadnienia w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Decyzja organu pierwszej instancji oraz decyzja organu odwoławczego zawierają odpowiednie uzasadnienie stanu faktycznego i prawnego, wyjaśniając dowody, na których oparto rozstrzygnięcie, oraz przepisy, które znajdowały zastosowanie w kontrolowanej sprawie. Argumentacja prezentowana przez organy administracji publicznej jest spójna, logiczna i przekonująca. Sąd nie znalazł podstaw, by ją zakwestionować. W tej sytuacji Sąd nie znalazł żadnych podstaw do uwzględnienia skargi. Zaskarżona decyzja Wojewody Wielkopolskiego oraz poprzedzającą ją decyzja Starosty L. odpowiadają bowiem prawu, a w konsekwencji skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na mocy art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.