II SA/Po 220/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi Z. G. i K. G. na decyzję Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nakaz rozbiórki przydomowej oczyszczalni ścieków postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. /-/ T. Świstak Zawartym w skardze wnioskiem skarżący Z. G. i K. G. zwrócili się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2017 r. nakazującej skarżącym rozbiórkę przydomowej oczyszczalni ścieków zlokalizowanej w P. w Rejonie D. K., na działce nr [...]. W motywach wniosku wskazali, że wykonanie zaskarżonej decyzji oznacza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, albowiem wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów zastosowania innego rozwiązania technicznego i przebudowy instalacji sanitarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, ze zm. – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem okoliczności wyjątkowych. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie na podstawie wniosku skarżącego oraz materiału dowodowego sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 495/04, dostępne pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący składając wniosek podali, dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody wskazując, że rozbiórka przedmiotowej oczyszczalni ścieków wiąże się z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów zastosowania innego rozwiązania technicznego i przebudowy instalacji sanitarnej. W ocenie Sądu przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. zostały spełnione, albowiem wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody. Należy wskazać, że przedmiotem zaskarżonej decyzji jest nakazanie skarżącym rozbiórki przydomowej oczyszczalni ścieków. Tego rodzaju instalacja w swej istocie pełni funkcję (zastępuje) sieci kanalizacyjnej i pozwala właścicielom nieruchomości na zapewnienie czystości i porządku poprzez pozbywanie się komunalnych osadów ściekowych. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 250) stanowi, iż właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach odrębnych. Oznacza to, że w przypadku konieczności rozbiórki wykonanej przydomowej oczyszczalni ścieków właściciele nieruchomości zobowiązani są – jak wskazali skarżący – zapewnić nieruchomości albo przyłączenie do sieci kanalizacyjnej albo wyposażyć ją w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych. Tego rodzaju zabiegi wiążą się zaś z koniecznością poniesienia nadzwyczajnych kosztów, co powoduje, że zasadnym jest twierdzenie skarżących, iż wykonanie zaskarżonej decyzji naraża ich na niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody. Marginalnie Sąd pragnie wyjaśnić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak