II SA/Po 2212/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia NSA Stanisław Małek /spr./ Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant st. ref. sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004r. przy udziale sprawy ze skargi J. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2002r. Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektu budowlanego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 10zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Kamieńska /-/St. Małek Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w C. decyzją z dnia [...] maja 2002r. na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) nakazał J. K. "doprowadzić wykonane roboty remontowo – budowlane budynku garażu przy ul. [...] do stanu zgodnego z prawem poprzez złożenie stosownych dokumentów do Urzędu Miasta celem uzyskania pozwolenia na użytkowanie: - aktualną mapę sytuacyjno – wysokościową terenu; - dowód własności działki lub praw dysponowania gruntem na cele budowlane; - opinie o zgodności z planem zagospodarowania przestrzennego miasta C.; - dokumentację budowlaną powykonawczą i to w terminie do [...] czerwca 2002r." W uzasadnieniu wskazano, iż na przedmiotowej nieruchomości znajduje się od 1990r. budynek garażowy o wymiarach 5x3m, usytuowany w odległości 0,5m od granicy nieruchomości W. B. . J. K. dokonał, bez wymaganego zgłoszenia, remontu budynku garażowego, polegającego na odtworzeniu stanu pierwotnego (ściany z płyt wiórowych zastąpiono płytami stalowymi falistymi). Z tych powodów nałożono na inwestora określone obowiązki celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Odwołanie wniosła W. B.. Zarzuciła, iż budynek garażu nie był remontowany, tylko został całkowicie rozebrany, a w jego miejsce wybudowano zupełnie nowy garaż o konstrukcji stalowej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił powyższą decyzję i orzekając co do istoty sprawy nakazał J. K. rozbiórkę przedmiotowego budynku garażowego wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Organ odwoławczy wskazał, iż wobec niedostatecznego wyjaśnienia sprawy zlecił organowi pierwszej instancji na podstawie art. 136 kpa dokonanie oględzin i "precyzyjne wykazanie czy przedmiotowy obiekt został wyremontowany czy też wybudowany". Na podstawie protokołu oględzin z [...]czerwca 2002r. i dokumentacji fotograficznej organ odwoławczy ustalił, iż przedmiotowy budynek został wybudowany a nie wyremontowany. J. K. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania pozwolenia na użytkowanie budynku garażowego. Skarżący podkreślił, iż wykonane roboty były remontem w rozumieniu przepisu art. 3 pkt 8 prawa budowlanego. Budynek ten nie narusza ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zarzucił też nadto naruszenie przepisów postępowania w tym zwłaszcza przepisu art. 10 kpa. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę podał, iż [...] września 2002r. zwrócił się do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, która wydana została bez wskazania przepisów prawa materialnego. Organ odwoławczy podtrzymał argumentację zaskarżonej decyzji, a w szczególności, iż przedmiotowy garaż został pobudowany a nie remontowany. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Organ odwoławczy, działając na podstawie przepisu art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił decyzje organu pierwszej instancji i nakazał skarżącemu rozbiórkę przedmiotowego budynku garażowego. Powyższa decyzja wydana została z rażącym naruszeniem prawa. Wbrew bowiem wymogom przepisu art. 107 § 1 kpa zaskarżona decyzja, która rozstrzyga co do istoty sprawy, nie zawiera powołania podstawy prawnej i to przede wszystkim przepisów prawa materialnego. W rozpatrywanej sprawie przepisy takie zwiera ustawa Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). Przepis art. 48 nakazywał organowi administracji wydanie decyzji o rozbiórce obiektu wybudowanego bez wymaganego pozwolenia. Uszło jednak uwagi organu odwoławczego, iż postępowanie w niniejszej sprawie nie zostało wszczęte w sprawie "rozbiórki", tylko w sprawie "odbudowy garażu" (k. 13 akt administracyjnych), a decyzja organu pierwszej instancji oparta została na przepisie art. 51 ust. 1 pkt 2 prawa budowlanego, który miał zastosowanie do innych przypadków niż określone w art. 48. Organ odwoławczy nie miał zatem podstaw prawnych do wydania w niniejszym postępowaniu decyzji nakazującej rozbiórkę budynku garażowego, skoro wszczęte postępowanie dotyczyło innego przedmiotu sprawy. W toku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy winien cenić zasadność decyzji organu pierwszej instancji i rozstrzygnąć sprawę w oparciu o odpowiednie przepisy art. 138 kpa. Z tych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) i art. 156 § 1 pkt 2 kpa orzeczono jak w sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w punkcie III – im traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (art. 152). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. /-/L. Drewniak – Żaba /-/B. Kamieńska /-/St. Małek kk