II SA/Po 2232/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie: Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) As. sąd. Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant: referent stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi B. H. S.A. Oddział w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] Prezydent Miasta Z. wstrzymał wypłatę W. K. dodatku mieszkaniowego. Pismem z dnia [...] lipca 2002 r. B. H. S.A. złożył odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Z. stwierdziło niedopuszczalność odwołania i orzekło o pozostawieniu odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia. Uzasadniając wskazano, że uzasadnienie przysługuje stronie postępowania administracyjnego od decyzji administracyjnej. Rozstrzygnięcie decyzji musi być sformułowane w sposób jasny i precyzyjny, a nie wynikać pośrednio z uzasadnienia decyzji. W związku z tym, że odwołanie wniesiono od informacji udzielonej przez organ pierwszej instancji, organ odwoławczy na podstawie art. 134 kpa stwierdził niedopuszczalność odwołania. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu, B. H. S.A. wniósł o uchylenie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz decyzji Prezydenta Miasta Z. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie oraz podkreślił, że B. H. nie był stroną postępowania, a od zaskarżonej informacji nie przysługiwało odwołanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny po zapoznaniu się ze stanem faktycznym i prawnym sprawy zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do brzmienia art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2000 Nr 98, poz.1071 ze zm.) "od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie (...)". Jak wskazuje treść cytowanego przepisu postępowanie odwoławcze nigdy nie może być wszczęte z urzędu, lecz wyłącznie wtedy, kiedy uprawniony podmiot wniesie odwołanie. Legitymację do wniesienia odwołania - jak to wynika z art. 127 § 1 kpa - ma jedynie strona. (wyrok NSA z dn. 17 listopada 1998 r., sygn. IV SA 2006/98). Rozpatrując wniesione przez B. H. S.A. odwołanie, organ drugiej instancji stwierdził niedopuszczalność odwołania i orzekł o pozostawieniu odwołania bez merytorycznego rozpatrzenia, podając jednakże, że u podstaw orzeczenia legło uznanie iż odwołanie wniesione zostało od informacji udzielonej w uzasadnieniu organu pierwszej instancji. Tymczasem należało zwrócić uwagę, czy odwołanie zostało wniesione przez stronę. Zgodnie z treścią art. 28 kpa stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie lub kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. "W orzecznictwie NSA dominuje pogląd, zgodnie z którym interes prawny można wyprowadzić tylko z przepisów prawa materialnego. Inaczej mówiąc podmiot dla którego z przepisów prawa materialnego nie wynikają żadne uprawnienia ani obowiązki, nie ma przymiotu strony w świetle art. 28 kpa, nie jest więc legitymowany do wszczęcia postępowania czy też kwestionowania zapadłych w tym postępowaniu rozstrzygnięć" (W. Chróścielewski, J.P. Tarno, Postępowanie administracyjne i postępowanie przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2004, s. 88). Uzasadniając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy powinien był skoncentrować się na fakcie, czy odwołanie zostało wniesione przez stronę czy też przez podmiot tego przymiotu nie posiadający. Wydając zaskarżoną decyzję organ naruszył art. 107 § 3 ustawy kodeks postępowania administracyjnego - zgodnie z którym "uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa". Składając odwołanie B. H. S.A. sformułował je w sposób nie budzący wątpliwości, wprost mówiący, iż dotyczy ono decyzji organu pierwszej instancji. Organ błędnie natomiast wskazał, że podstawą stwierdzenia niedopuszczalności odwo-łania jest fakt, iż odwołanie wniesiono od informacji udzielonej przez organ pierwszej instancji. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) należało orzec, jak w sentencji wyroku. /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/E.Makosz-Frymus /-/P.Miładowski KB/