II SA/Po 228/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2012r. wniosków K. L. i P. L. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. L., P. L. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia 1. zwolnić K. L. i P. L. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla K. L. i P. L. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący K. L. i P. L. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy skarżący podali, że nie stać ich na opłacenie kosztów sądowych oraz wynagrodzenia adwokata. Razem zarabiają 3.000 zł brutto miesięcznie z tytułu umowy o pracę. Na utrzymaniu mają troje nieletnich dzieci. W miesiącu marcu rachunki wyniosły 300 zł za prąd, 1.200 zł ogrzewanie na gaz, przedszkole 130 – 150 zł. Wnioskodawcy oświadczyli, że są właścicielami ½ domu. Oświadczyli, że nie otrzymują innych świadczeń pieniężnych, nie posiadają żadnych oszczędności, po uiszczeniu niezbędnych opłat pozostałą kwotę przeznaczają na wyżywienie. Nadto podali, że posiadają samochód osobowy o wartości 8.000 zł. Skarżący wezwani, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) do osobistego uzupełniania wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych. oświadczyli, że wspólnie prowadzą swoje gospodarstwo domowe, nie posiadają żadnych rachunków bankowych, kredytów, ani pożyczek. Oświadczyli, że są właścicielami mieszkania o powierzchni 100 m² stanowiącego połowę domu jednorodzinnego. Podali, że najmłodsze dziecko uczęszcza do przedszkola, koszt pobytu i dowozu to 320 – 350 zł miesięcznie. Oświadczyli, że ponoszą koszty leków, i leczenia dzieci, nie posiadają rachunków za te wydatki. Nadto przedłożyli kopie dokumentów źródłowych w postaci: - PIT- 37 za 2011r. skarżących, z którego wynika łączny dochód w wysokości 31.229 zł brutto (około 2.600 zł brutto miesięcznie) - dowody wpłaty za media, przedszkole, ubezpieczenie, podatek od nieruchomości. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawców pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Skarżący utrzymują się bowiem jedynie z wynagrodzenia za pracę, wykorzystując swoje możliwości zarobkowania. Mają na utrzymaniu trójkę małoletnich, uczących się dzieci. Wysokość wszystkich otrzymanych dochodów pozwala jedynie na zaspokojenie bieżących wydatków koniecznego utrzymania pięcioosobowej rodziny. Nie posiadają też żadnego majątku, z którego mogliby czerpać dodatkowe dochody. Nieruchomość wykorzystują, bowiem celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych i bytowych. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanego dochodu nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący nie są również w stanie wygospodarować środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska