II SA/Po 231/15

Katarzyna Witkowicz-Grochowska – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2015r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2015r. Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia zwolnić M. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący M. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi jaką złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wpis sądowy od skargi w sprawie wynosi 500 zł. We wniosku o prawo pomocy skarżący podał, że jest emerytem i mieszka razem z żoną, która nie ma prawa do emerytury. Oboje są osobami w starszym wieku, chorują i ponoszą z tego tytułu koszty leczenia w kwocie około [...] zł miesięcznie. Oświadczył, że koszty miesięcznego czynszu i mediów to około [...] zł. Skarżący podał, że jego emerytura wynosi [...] zł miesięcznie, żona otrzymuje tylko dodatek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności w kwocie [...] zł. Posiadają mieszkanie o powierzchni [...] m², nie mają innego majątku, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") w zw. z art. 245 §3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego swojego utrzymania i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej. Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Miesięczny dochód rodziny, wedle zasad doświadczenia życiowego, w zasadzie wystarcza tylko na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania związanych z uiszczeniem kosztów mieszkania, leków i żywności. Posiadaną nieruchomość wykorzystują celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny. Skarżący, ani jego żona nie posiadają też innego majątku, czy oszczędności, z których mogliby czerpać dodatkowe środki. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska