II SA/Po 232/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2015r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2015r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania decyzji przyznającej pomoc finansową postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca K. H. w dniu 19 marca 2015r. na poczcie złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy i zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Pomimo pouczenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu podtrzymała swój wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 20 akt sąd.). Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej "p.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis stanowi art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłość postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Oznacza to, że ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych objęta jest skarżąca w postępowaniu, w którym przedmiot należy do zakresu spraw wymienionych w tym przepisie. W niniejszej sprawie skarżąca kwestionuje decyzję organu administracji uchylającą decyzję o przyznaniu pomocy finansowej w ramach rządowego projektu wspierania osób pobierających świadczenie pielęgnacyjne w związku z opieka nad synem skarżącej i odmawiającej przyznania jej pomocy finansowej w tym zakresie. Przedmiot sprawy dotyczy zatem pomocy i opieki społecznej wskazanej w art. 239 pkt 1 a) p.p.s.a. Wobec powyższego w niniejszej sprawie uznać należy, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych. Nadto, wyjaśnić należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych pozostaje aktualne jedynie w sytuacji, gdy na podmiocie występującym z takim żądaniem ciąży obowiązek uiszczenia tych kosztów. Nie ma interesu prawnego w domaganiu się zwolnienia od kosztów sądowych osoba, która nie ma obowiązku ich uiszczenia. W takiej sytuacji zwolnienie od kosztów sądowych w drodze postanowienia nie może być przyznane i w konsekwencji należy oddalić wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (art. 258 §2 pkt 7 p.p.s.a.), bez dokonania merytorycznej oceny sytuacji majątkowej i finansowej skarżącej oraz jej możliwości poniesienia kosztów sądowych niniejszego postępowania. Żądanie obejmujące wydanie orzeczenia o zwolnieniu od kosztów sądowych w całości jest niezasadne, skoro wnioskodawczyni z takiego zwolnienia już korzysta. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1a ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska