II SA/Po 2338/03

Dnia 8 lutego 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2006 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2003 roku, [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia umorzyć postępowanie /-/B. Sokołowska Dnia [...] października 2003 roku W.W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w G.W. z dnia [...] września 2003 roku, sygn. [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Z.G. z dnia [...] maja 2003 roku, sygn. [...] (nr [...]) stwierdzającą brak podstaw do uznania istniejących schorzeń u W.W. za chorobę zawodową. Dnia [...] grudnia 2005 roku do W.W. wysłano listem poleconym nr [...] zarządzenie o wyznaczeniu rozprawy na dzień 12 stycznia 2006 roku. Przesyłka została jednak zwrócona do sądu z adnotacją, że nie doręczono jej ze względu na zgon adresata. Na tej podstawie do Urzędu Gminy ( właściwego ze względu na miejsce zamieszkania skarżącego) przesłano pismo z prośbą o nadesłanie skróconego aktu zgonu W.W. Dnia [...] stycznia 2006 roku Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego przesłał odpis skrócony aktu zgonu nr [...], potwierdzający śmierć W.W. w dniu [...] grudnia 2005 roku (k. 30). Zgodnie z art. 161 § 1 pkt. 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania. W rozpatrywanej sprawie bezspornym faktem jest śmierć skarżącego potwierdzona skróconym odpisem aktu zgonu (k.30). Nie ma również wątpliwości, co do tego, że przedmiot sprawy (uznanie schorzeń W.W. za chorobę zawodową) odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą skarżącego, a udziału w sprawie nie zgłosiła żadna osoba, której interesu prawnego dotyczyłby wynik niniejszego postępowania. W tych okolicznościach na podstawie powyższych przepisów postępowanie należało umorzyć orzekając jak w sentencji postanowienia. /-/B. Sokołowska