II SA/Po 235/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod A A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2016r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej oddala skargę II SA/Po 235/16 Uzasadnienie Wójt Gminy decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. ponownie rozpoznając sprawę powołując w podstawie prawnej przepisy art. 9 x ust. 1 pkt. 3, art. 9zb ust. 1, art. 9zc, art. 9zd ust. 1 oraz 9 e ustawy z dnia 13 września 1996 roku o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. 2013, poz. 1399 z późn. zm.) w związku z art. 104, art. 107 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2013, poz. 267 z późn. zm.) W pkt.1 wymierzył Panu A. B. właścicielowi Zakładu A karę pieniężną w wysokości [...] zł za nie przekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. W pkt.2 wskazał, że podmiot, na który nałożono karę pieniężną, jest obowiązany uiścić wymierzoną w pkt. 1 niniejszej decyzji karę w terminie 30 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stała się ostateczna na konto Gminy. W pkt.3 podał ,że ustalona kara nieuiszczona w wyznaczonym terminie, podlega wraz z odsetkami za zwłokę przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ I instancji wskazał, że w dniu 26.10.2015 roku tutejszy organ wystąpił do Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Spółka z o.o. o udzielenie informacji czy w okresie od dnia 01,07.2013 roku do dnia 31.12.2014 na terenie RIPOK wystąpiły inne przypadki, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt. 2 ustawy o odpadach uzasadniające przekazanie odpadów do instalacji zastępczej. Jak wynika ze skierowanej przez MZGOK Sp. z o.o. odpowiedzi na terenie RIPOK nie wystąpiła awaria ani żadne inne przypadki, o których mowa w ustawie o odpadach, które uzasadniałyby przekazanie zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych do instalacji zastępczej. Wskazana inna przyczyna w postaci zaistnienia na terenie RIPOK warunków naruszających zasady BHP dotyczyła jednego zdarzenia, jakie miało miejsce na składowisku odpadów podczas bardzo złych warunków pogodowych. Na tej podstawie organ orzekający uznał, że w przypadku Pana A. B. nie zaistniała inna przyczyna uzasadniająca przekazanie zmieszanych odpadów do instalacji zastępczej w G., tym bardziej, że ponad 95% wszystkich odebranych w tym okresie odpadów przedsiębiorca przekazała do instalacji prowadzonej przez MZGOK Sp. z o.o. Podstawę materialnoprawną niniejszej decyzji stanowią przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. 2013 r. poz. 1399 z późn. zm.). Przepis art. 9e ust. 1 pkt 2 cyt.ustawy stanowi, że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Jednym z dwóch obowiązków przedsiębiorcy jest obowiązek ciążący na odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości ujęty w art. 9e ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy, który dotyczy jedynie dwóch rodzajów odpadów: zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych, przez które art. 3 ust. 3 pkt 8a ustawy o odpadach nakazuje rozumieć stanowiące części roślin odpady komunalne pochodzące z pielęgnacji terenów zieleni oraz targowisk, z wyjątkiem odpadów pochodzących z czyszczenia ulic i placów. Wyżej wymienione rodzaje odpadów mogą być przekazywane tylko do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Zrozumiałe jest, że może nią być tylko instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych wskazana w uchwale sejmiku województwa w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami, jako instalacja główna lub zastępcza. Podstawą prowadzenia działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych przez Pana A. B., Zakład A. jest uzyskanie wpisu do rejestru działalności regulowanej. Działalność w zakresie odbierania odpadów komunalnych stała się działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dni 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (art. 9b ust. 1 ustawy). Do jej prowadzenia wymagane stało się spełnienie ustawowo określonych warunków oraz uzyskanie wpisu do rejestru działalności, prowadzonego przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, właściwego ze względu na miejsce odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (art. 9b ust. 2 ustawy) w miejsce dotychczasowej konieczności uzyskania zezwolenia. Zakład A został wpisany do takiego rejestru prowadzonego przez Wójta Gminy pod numerem [...]. Na odbierającym odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, jakim jest wskazany przedsiębiorca zgodnie z art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości ciąży obowiązek przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych do regionalnej instalacji przetwarzania odpadów. Przepis art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy został przez przedsiębiorcę naruszony, gdyż w badanym okresie nie przekazał wszystkich zmieszanych odpadów komunalnych zebranych z nieruchomości niezamieszkałych z terenu gminy do regionalnej instalacji. Zgodnie z uchwałą Nr XXV/440/12 Sejmiku Województwa Wielkopolskiego z dnia 27 sierpnia 2012 roku w sprawie uchwalenia Planu gospodarki odpadami dla województwa wielkopolskiego na lata 2012-2017 regionalną instalacją do przetwarzania odpadów dla Regionu VIII (w obrębie którego znajduje się Gmina) jest instalacja Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. zo.o., [...] K. Instalacja należąca do Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej jest natomiast zgodnie ze wskazaną powyżej uchwałą instalacją zastępczą. Za naruszenie tego obowiązku zgodnie z art. 9x ust. 1 pkt 3 tej ustawy ustawodawca przewidział karę za pierwszy ujawniony przypadek. W myśl art. 91 ust. 2 tej ustawy, w przypadku wystąpienia awarii regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, uniemożliwiającej odbieranie zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych od podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości odpady te przekazuje się do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu, wskazanych w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami. Prowadzący instalację do przetwarzania odpadów komunalnych, która została wskazana, jako instalacja zastępcza, jest obowiązany przyjąć przekazywane do tej instalacji odpady. Deliktem administracyjnym z art. 9x ust. 1 pkt 3 jest nieprzekazywanie do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych odebranych od właścicieli nieruchomości: zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych. Powyższy przepis jest to przepis jest to przepis sankcyjny w stosunku do regulacji zamieszczonej w art. 9e ust. 1 pkt 2 komentowanej Ustawy, który nakłada na podmiot odbierający takie odpady komunalne od właścicieli nieruchomości obowiązek przekazywania ich do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Za popełnienie deliktu administracyjnego z art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawodawca przewidział karę pieniężną względnie określoną, której minimum wynosi 500 zł, maksimum zaś 2000 zł, ale z zastrzeżeniem, że to ma być pierwszy ujawniony przypadek. Na podstawie zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie ustalono, że w okresie za I, II oraz III kwartał 2014 roku przedsiębiorca obowiązany był przekazywać wszystkie zmieszane odpady komunalne odebrane od właścicieli nieruchomości z terenu Gminy do Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. z o.o., [...] przewidzianej do obsługi regionu VIII. Na podstawie sprawozdań kwartalnych za I, II oraz III kwartał 2014 roku ustalono, że w badanym okresie zmieszane odpady komunalne odebrane przez Zakład A z terenu gminy od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych w łącznej ilości 38,6 Mg- odpady o kodzie 20 03 01 (niesegregowane odpady komunalne) przekazane zostały do Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej będącej instalacją zastępczą dla obsługi regionu VIII. Obowiązkiem Przedsiębiorcy było przekazanie odebranych w tym okresie odpadów o kodach 20 03 01 do Regionalnej Instalacji czego przedsiębiorca nie uczynił, na co chociażby wskazuje informacja w złożonym sprawozdaniu za I, II, III kwartał 2014 r. Z analizy dokumentów będących w aktach sprawy jednoznacznie wynika, że Przedsiębiorca w I, II, III kwartale 2014 roku nie przekazał do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych niesegregowanych odpadów odebranych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych. W ocenie organu, uznanie przez przedsiębiorcę, iż Regionalna Instalacja Przetwarzania Odpadów Komunalnych nie posiada wystarczających mocy przerobowych do przyjęcia wszystkich kierowanych do niej odpadów nie jest okolicznością za którą przedsiębiorca nie ponosi odpowiedzialności. Argumentowano, że Przedsiębiorca nie był uprawniony w realiach niniejszej sprawy do zaniechania kierowania zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych w K. z uwagi na wyrażenie takiego poglądu. W toku prowadzonego postępowania Pan A. B. prowadzący Zakład A wyniósł o włączenie do akt sprawy protokołu kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzki inspektorat Ochrony Środowiska Delegatura w K. w Miejskim Zakładzie Gospodarki Odpadami Komunalnymi Spółka z o.o. oraz zwrócenie się do Okręgowego Inspektoratu Pracy Oddział w K. czy była przeprowadzana kontrola Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. z o.o. oraz jakie były jej wyniki i zalecenia, w szczególności w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom podmiotów przekazujących odpady do składowania oraz stanu dróg na terenie instalacji. Jednak zdaniem tutejszego organu żadne z przedstawionych dowodów nie potwierdziły, że w czasie przekazania odpadów do instalacji zastępczej instalacja regionalna do przetwarzania odpadów komunalnych uległa awarii. W niniejszym postępowaniu przedsiębiorca nie ustosunkował się również do przekazywania przez niego odpadów na Instalację Zastępczą Dalej podano, że wymierzając administracyjną karę pieniężną, bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu, a w tej sprawie przy wymierzaniu kary stopień szkodliwości czynu nie był wysoki, podmiot przekazywał odpady komunalne do instalacji zastępczej dla obsługi regionu VIII. Dotychczasowa działalność podmiotu nie była negatywna w skutkach jeśli chodzi o odbiór odpadów z nieruchomości. Jednak przedsiębiorca od początku obowiązywania umowy na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych, nie realizował obowiązku ustawowego, powtórzonego w treści umowy, pomimo interwencji w tej sprawie. Zgodnie z zapisami art. 9 c ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w analizowanym okresie nie zaistniały przesłanki, z powodu, których regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych w K. nie mogła przyjąć zmieszanych odpadów komunalnych do przetwarzania, a zarządzający tą instalacją nie odmówił przyjęcia odpadów. Jak wskazuje Marszalek Województwa w piśmie skierowanym do tutejszego Organu w regionie VIII gospodarki odpadami instalacjami regionalnymi są instalacja mechaniczno-biologicznego przetwarzania odpadów komunalnych oraz składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, zlokalizowane w K. przy ulicy [...]. Instalacja ta docelowo ma zapewnić przetworzenie strumienia zmieszanych odpadów komunalnych pochodzących z tego regionu. Sortowania zmieszanych odpadów komunalnych, kompostownia pryzmowa oraz składowisko odpadów w m. G. posiada status instalacji zastępczej w tym regionie. Zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach oraz mając na względzie hierarchię postępowania z odpadami — zmieszane odpady komunalne, odpady zielone należy kierować do wyznaczonych w Uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami regionalnych instalacji przetwarzania odpadów komunalnych, zapewniając im właściwe zagospodarowanie. Do instalacji zastępczych należy kierować ww. odpady w przypadkach określonych przepisami ustawy o odpadach, tj. gdy znajdująca się w danym regionie instalacja regionalna uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn. Jak zaznacza Marszałek Województwa w swoim piśmie w przypadku, gdy wyznaczona instalacja regionalna nie dysponuje wystarczającymi mocami przerobowymi, zasadne jest kierowanie zmieszanych odpadów komunalnych do sortowni odpadów zlokalizowanej w miejscowości G. Powyższe wynika z zapisów art. 9 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Zgodnie z art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. 2013 r. poz. 21 z późn. zm.), uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami określa regionalne instalacje do przetwarzania odpadów w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn oraz do czasu uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Jak wynika z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2014 r. II SA/Wr 124/14 - Nie do zaakceptowania jest pogląd, że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest uprawniony do dokonywania samodzielnej oceny, czy moce przerobowe regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych są wystarczające do przerobienia wszystkich zbieranych na określonym terenie odpadów... Mając na uwadze stwierdzone okoliczności tutejszy organ stwierdził, że zachodzą przesłanki do nałożenia na Pana A. B., Zakład A administracyjnej kary pieniężnej za pierwszy ujawniony przypadek nieprzekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych w okresie od I do III kwartału 2014 roku w wysokości [...] zł. Fakt, że tutejszy Organ wymierzył karę w jej najniższej dopuszczalnej wysokości świadczy wymownie, że wszelkie okoliczności łagodzące zostały wzięte pod uwagę, jednak z uwagi na świadome i zamierzone naruszenie przepisów wyraźnie nakładających obowiązek przekazywania 'wszystkich-odpadów komunalnych do RIPOK i pomimo możliwości skorzystania z usług właściwej instalacji Przedsiębiorca nie uczynił tego. Przepisy uchwały Sejmiku w sprawie wykonania Wojewódzkiego Planu Gospodarki Odpadami powinny być stosowane tak długo, jak długo pozostają w obrocie prawnym. Na podstawie materiału dowodowego tutejszy organ przyjął że nie wystąpiły przesłanki do skorzystania przez Przedsiębiorcę z instalacji zastępczej. Podkreślenia wymaga fakt, że w odniesieniu do mieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania podmiot je odbierający nie ma swobody wyboru instalacji, do której zostaną przekazane wskazane powyżej odpady, gdyż obowiązkowo przekazuje je do wskazanej regionalnej instalacji odpadów komunalnych. Mając na względzie, zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z art. 9 zc ustawy, stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu tutejszy organ przyjął, że nałożona kara pieniężna w wysokości [...] zl jest karą adekwatną do popełnionego czynu. Wymierzając karę pieniężną tutejszy organ miał na względzie, że Przedsiębiorca nie przekazał odpadów do właściwej instalacji, naruszając określone przez ustawodawcę zasady gospodarowania odpadami. Jednocześnie należy zauważyć, że odpady zostały przekazane do instalacji, która jest wskazana jako instalacja zastępcza, a więc podlegała weryfikacji pod kątem realizacji założeń gospodarki odpadami w regionie przez właściwy organ. Analizując zakres naruszenia, w tym przypadku zarówno ilość nieprzekazanych odpadów jak i czas, w jakim taki proceder miał miejsce tutejszy organ uznał, że kara w wysokości [...] zł została wymierzona adekwatnie do popełnionego czynu. Przy ustaleniu wysokości kary wzięto pod uwagę społeczną szkodliwość czynu, a to przy uwzględnieniu, że przedsiębiorca przekazywał odpady do instalacji wskazanej do zastępczej obsługi regionu VIII odpady nie zostały przekazane do innej instalacji niż wskazana w Planie gospodarki odpadami dla województwa wielkopolskiego na lata 2012-2017. Podkreślenia wymaga fakt, że w toku prowadzonego postępowania strona nie przedstawiła żadnych dowodów na okoliczność, iż regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych uległa w tym czasie awarii. Z pisma Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi z dnia 16 marca 2015 roku znak [...] wynika, że w okresie od dnia 1 lipca 2013 roku do 31 grudnia 2014 roku nie wystąpiła żadna awaria w instalacji regionalnej oraz nie odnotowano żadnego faktu odmowy przyjęcia odpadów. Istnieje, zatem domniemanie, że moce przerobowe regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych są wystarczające do przerobienia wszystkich zbieranych na określonym terenie odpadów, o ile podmiot ją prowadzący nie odmówi ich przyjęcia (z powodu awarii lub z innych przyczyn). Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości nie jest uprawniony do samodzielnego decydowania, czy kierować przedmiotowe odpady do instalacji regionalnej, czy zastępczej, w wyniku jedynie własnej oceny, czy są ku temu spełnione przesłanki. Gdyby regionalna instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych uległa awarii lub gdyby zachodziły inne przyczyny, z powodu których regionalna instalacja nie mogłaby przyjmować odpadów, to Przedsiębiorca byłby uprawniony do skierowania zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych do instalacji zastępczej. Podkreślić trzeba, że powyższe przyczyny musiałyby istnieć obiektywnie i nie mogłyby wynikać jedynie z ustaleń i wyliczeń poczynionych przez podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości. Stwierdzić należy, że stan faktyczny sprawy wypełnia hipotezę przepisu art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowiącego, iż przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2.000 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Ustawa nakłada bowiem obowiązek przekazywania odpadów do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Oczywistym jest zdaniem organu, że przekazywanie odpadów do instalacji zastępczej następuje w sytuacjach awarii instalacji regionalnej. Podejmując się działalności gospodarczej w zakresie m.in. odbioru odpadów z terenu gminy zgodnie z obowiązującymi przepisami Przedsiębiorca musiał zdawać sobie sprawę z konsekwencji z tym związanych. Nie można zatem przyjąć, że respektowanie tych obowiązków narusza zasadę swobody prowadzenia działalności gospodarczej W myśl zapisów art. 9zb ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach kary pieniężne, o których mowa w art. 9x ust. 1 i 2, nakłada, w drodze decyzji, wójt, burmistrz lub prezydent miasta, właściwy ze względu na miejsce wpisania przedsiębiorcy do rejestru działalności regulowanej, o którym mowa w art. 9b ust. 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który w wyroku z dnia 31 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/G1 1602/13 stwierdził, że bez znaczenia pozostają wyliczenia dokonane przez skarżącego, z których miałoby wynikać, że regionalna instalacja nie była w stanie przyjąć odpadów w ilości zebranej na terenie gminy, bowiem przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie przewidują takiej możliwości, aby podmioty zobowiązane do odbierania odpadów komunalnych same dokonywały wyboru rodzaju instalacji, do której dostarczają odpad/. Zasadą jest, że zmieszane odpady komunalne dostarcza się do wskazanej regionalnej instalacji, a tylko w przypadku jej awarii dopuszcza się dostarczanie odpadów do instalacji zastępczej. Reasumując organ I instancji wskazał, że przedsiębiorca zobowiązany był przekazywać wszystkie zmieszane odpady komunalne, odpady zielone do instalacji regionalnej bez względu na wątpliwości, co do możliwości i sposobu prowadzenia przez tę instalację procesu mechaniczno-biologicznego przetwarzania zmieszanych odpadów komunalnych. Od powyższej decyzji odwołanie do SKO wniósł Pan A. B. zarzucając zaskarżonej decyzji: 1. naruszenie art. 6 kpa naruszenie art. 7 kpa, - w zakresie w jakim Organ nie uwzględnił słusznego interesu skarżącego, nie zweryfikował twierdzeń MZGOK Sp. z o.o. poprzez zażądanie dokumentacji dotyczącej zdarzenia, o którym wspomniało MZGOK, dogłębnie nie przeanalizowało protokołu sporządzonego przez WIOŚ, oraz pominęło fakt, iż PIP prowadziła kontrolę w RIPOK stwierdzając naruszenia BHP w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres objęty niniejszym postępowaniem, 2. naruszenie art. 8 kpa, 3. naruszenie art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, poprzez niesłuszne uznanie, iż A. B. postąpił niezgodnie z powołanym przepisem, 4. naruszenie art. 9g ustawy o utrzymaniu czystości porządku w gminach w zakresie w jakim interpretacja obowiązków dokonana przez organ uniemożliwia wywiązanie się z obowiązku osiągnięcia w danym roku kalendarzowym w odniesieniu do masy odebranych przez siebie odpadów komunalnych poziomów recyklingu, przygotowania do ponownego użycia i odzysku innymi metodami oraz ograniczenia masy odpadów komunalnych ulegających biodegradacji przekazywanych do składowania., określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3b ust. 2 i art. 3c ust. 2 ww. ustawy, naruszenie art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu i czystości w gminach poprzez niesłuszne nałożenie grzywny, mimo iż z okoliczności sprawy wynika, że ukarany postępował zgodnie z przepisami. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję . W motywach uzasadniających wskazano ,iż w sprawie jest bezsporne, że Pan A. B. nie przekazał zebranych od właścicieli nieruchomości położonych na terenie gminy, zmieszanych odpadów komunalnych do Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. z o.o., [...] przewidzianej do obsługi regionu VIII (regionalna instalacja przetwarzania odpadów komunalnych) w okresie za I, II oraz III kwartał 2014 roku. Na podstawie sprawozdań kwartalnych za I, II oraz III kwartał 2014 roku ustalono, że w badanym okresie zmieszane odpady komunalne odebrane przez Zakład A z terenu gminy od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych w łącznej ilości 38,6 Mg- odpady o kodzie 20 03 01 (niesegregowane odpady komunalne) przekazane zostały do Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej będącej instalacją zastępczą dla obsługi regionu VIII. Obowiązkiem Przedsiębiorcy było przekazanie odebranych w tym okresie odpadów o kodach 20 03 01 do Regionalnej Instalacji czego przedsiębiorca nie uczynił, na co chociażby wskazuje informacja w złożonym sprawozdaniu za I, II, III kwartał 2014 r. Na mocy art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów. Podmiot odbierający odpady komunalne tych trzech rodzajów od właścicieli nieruchomości jest zobowiązany przekazać je regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych i to tylko tej, która obsługuje dany region gospodarki odpadami komunalnymi. Regionalna Instalacja do przetwarzania odpadów komunalnych dla terenu K. B., zgodnie z Planem gospodarki odpadami dla Województwa Wielkopolskiego na lata 2012 - 2017, oraz 'uchwałą nr XXV/440/12 Sejmiku Województwa Wielkopolskiego z dnia 27 sierpnia 2012r. w sprawie uchwalenia Planu gospodarki odpadami dla województwa wielkopolskiego na lata 2012-2017 jest .prowadzona przez Miejski Zakład Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. z o.o. w K. Instalacja należąca do Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej jest natomiast zgodnie ze wskazaną powyżej uchwałą instalacją zastępczą. W tym miejscu wskazać należy, że akt prawa miejscowego, a takim jest niewątpliwie powołana wyżej uchwała, zgodnie z art. 87 ust.2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa na obszarze działania organu, który go ustanowił. W myśl art. 91 ust. 2 ustawy o zachowaniu porządku i czystości w gminach, w przypadku wystąpienia awarii regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, lub w innych przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2013 r., poz. 21 ze zm.), uniemożliwiających przyjmowanie zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych od podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości odpady te przekazuje się do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tego regionu, wskazanych w uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami. Prowadzący instalację do przetwarzania odpadów komunalnych, która została wskazana jako instalacja zastępcza, jest obowiązany przyjąć przekazywane do tej instalacji odpady. Zgodnie z art. 38 ust. 2 pkt 2 o odpadach, uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami określa regionalne instalacje do przetwarzania odpadów w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn oraz do czasu uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Wedle art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500,00 zł do 2000,00 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Stosownie do art. 9 zc ustawy, przy ustalaniu wysokości kary pieniężnych właściwy organ bierze pod uwagę stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Ustawodawca nie doprecyzował jakie sytuacje faktyczne będą pozwalały na stwierdzenie, że instalacja regionalna-nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn niż jej awaria. Pozostawienie przez ustawodawcę w zasadzie otwartego katalogu takich zdarzeń, prowadzi do wniosku, iż za takie przypadki mogą być uznane bardzo różne stany faktyczne, niekoniecznie możliwe do przewidzenia i opisania w przepisach rangi ustawowej, w szczególności zaś okresowe przestoje instalacji regionalnej związane z jej konserwacją, okresowy brak możliwości przyjęcia odpadów w instalacji regionalnej spowodowany jej niedostateczną wydajnością, brak możliwości funkcjonowania instalacji z uwagi na uchylenie decyzji warunkujących jej działalność, czy też wstrzymanie działalności instalacji dokonane na podstawie przepisów odrębnych (wyr. WSA we Wrocławiu z dnia 30 maja 2014 r., II SA/Wr 124/14, LEX) Podkreślenia wymaga fakt, że w odniesieniu do zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania podmiot je odbierający nie ma swobody wyboru instalacji, do której zostaną one przekazane, gdyż obowiązkowo przekazuje je do wskazanej regionalnej instalacji odpadów komunalnych. Instalacja zastępcza to instalacja do zastępczej obsługi regionu w sytuacjach uniemożliwiających przyjęcie odpadów przez instalację wyznaczoną do obsługi regionu. Podkreślić należy, że podstawą jest zagospodarowanie odpadów na obszarze danego regionu a jedynie na zasadzie wyjątku dopuszcza się zagospodarowanie ich poza nim. Pan A. B. wskazywał, że przyczyną dostarczania odpadów do instalacji zastępczej zamiast do RIPOK były niedostateczne moce przerobowe MZGOK, co spowodowało, że MZGOK nie wywiązywało się z obowiązku poddawania odpadów procesowi przekształcenia fizycznego, chemicznego, termicznego lub biologicznego, włącznie z segregacją i składowało odpady przekazane do instalacji przez podmioty zajmujące się gospodarowaniem odpadami na terenie subregionu konińskiego. W związku z powyższym, zdaniem skarżącego nie mogło być mowy o osiąganiu zakładanych poziomów recyklingu, czego wymagają podmioty zamawiające usługi odbioru i zagospodarowania odpadami (gminy). W odwołaniu od przedmiotowej decyzji Pan A. przedstawił wyliczenia świadczące o tym, że moce przerobowe instalacji regionalnej, w przypadku, gdyby skierować do niej całość strumienia odpadów były ponad dwukrotnie niższe niż zapotrzebowanie. W ocenie organu odwoławczego bez znaczenia pozostają wyliczenia dokonane przez Pana A. B., z których miałoby wynikać, że RIPOK nie była w stanie przyjąć odpadów w ilości zebranej na terenie gminy, bowiem przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie przewidują takiej możliwości, aby podmioty zobowiązane do odbierania odpadów komunalnych same dokonywały wyboru rodzaju instalacji, do której dostarczają odpady (wyr. WSA w Gliwicach z 31 stycznia 2014 r., II SA/G1 1602/13). Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2014r., II SA/Wr 124/14, LEX: "Nie do zaakceptowania jest pogląd, że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest uprawniony do dokonywania samodzielnej oceny, czy moce przerobowe regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych są wystarczające do przerobienia wszystkich zbieranych na określonym terenie odpadów. Skoro ustawodawca zdecydował, że zasadą jest kierowanie zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, a wyjątki od tej zasady wynikają z wyraźnych regulacji ustawowych, to ocena, czy zachodzą te wyjątki nie może być dowolna i dokonywana przez podmioty zobowiązane do kierowania wspomnianych odpadów do regionalnej instalacji do ich przetwarzania". W zakresie zbadania mocy przerobowych RIPOK postępowanie organu I instancji prowadzone było wnikliwie i zgodnie z przepisami kpa. W dniu 09 marca 2015r. Wójt Gminy wszczął postępowanie administracyjne w sprawie nieprzekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych przez Pana A. B. prowadzącego działalność gospodarczą pn. Zakład A. Wójt Gminy zwrócił się do Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. z o.o. z zapytaniem czy w okresie od dnia 01.07.2013r. do dnia 31.12.2014 r. roku nastąpiła awaria RIPOK, jeśli tak to w jakich okresach. Z uzyskanej odpowiedzi wynika, że we wskazanym okresie nie nastąpiła awaria RIPOK, ani nie odnotowano także żadnego faktu odmowy przyjęcia odpadów. Pismem z dnia 9 kwietnia 2015r. Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska Delegatura w K. odpowiedział, że podczas kontroli stwierdzono naruszenie w zakresie nie przestrzegania hierarchii postępowania z odpadami przez RIPOK jednak dotyczyło to roku 2013 i I kwartału 2014 r. W okresie od 1 stycznia 2014r. do 25 września 2014r. nie stwierdzono wyczerpania mocy przerobowych instalacji, nie stwierdzono także wystąpienia awarii, w związku z czym w tym okresie nie występowały przesłanki do przekazywania zmieszanych odpadów komunalnych do instalacji zastępczej. Załącznik do wskazanego pisma stanowiła kopia protokołu kontroli. .Z udzielonej informacji z Okręgowego Inspektoratu Pracy w Poznaniu Oddział w K. wynika, że w Miejskim Zakładzie Gospodarki Odpadami Komunalnymi przeprowadzono kontrole w 2012r. i w 2013r., w trakcie których badano m.in. zagadnienia bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące transportu wewnątrzzakładowego, instrukcji transportu wewnętrznego oraz procedur postępowania w sytuacjach awaryjnych podczas rozładunku odpadów komunalnych. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami kierowano do MZGOK Sp. z o.o. decyzje nakazujące ich usunięcie. Z powyższej analizy postępowania przed organem I instancji wynika, że organ ten prowadząc przedmiotowe postępowanie dokonał wszelkich starań mających na celu wyjaśnienie czy w rzeczywistości w okresie od 1 stycznia 2014r. do 30 września 2014r. nastąpiło wyczerpanie mocy przerobowych instalacji. Organ I instancji uwzględnił żądanie strony zwrócenia się do instytucji nadzorczej nad RIPOK a dotyczących udzielenia informacji odnośnie ewentualnych niesprawności bądź nieprawidłowości związanych z funkcjonowaniem instalacji. Zdaniem zespołu orzekającego świadczy to o chęci uwzględnienia słusznego interesu strony w postępowaniu i powinno pogłębiać zaufanie obywateli do organów Państwowych. W toku postępowania Pan A. B. uprawdopodobnił jednak zajście innej przyczyny, która mogłaby uzasadniać przekazywanie odpadów do instalacji zastępczej - warunki w RIPOK naruszające zasady BHP, które powodują zagrożenie dla pracowników firm przekazujących odpady do instalacji. Pan A. B. złożył wniosek o zwrócenie się do Okręgowego Inspektoratu Pracy Oddział w K. z zapytaniem czy była prowadzona kontrola MZGOK oraz jakie były jej wyniki i zalecenia, w szczególności w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa pracownikom podmiotów przekazujących odpady do składowania oraz stanu dróg na terenie instalacji. Z udzielonej informacji z PIP Okręgowego Inspektoratu Pracy Oddział w K. z dnia 14.05.2015r. wynikało jedynie, że w Miejskim Zakładzie Gospodarki Odpadami Komunalnymi przeprowadzono kontrole w 2012r. i w 2013r., w trakcie których badano m.in. zagadnienia bezpieczeństwa i. higieny pracy dotyczące transportu wewnątrzzakładowego, instrukcji transportu wewnętrznego oraz-procedur postępowania w sytuacjach awaryjnych podczas rozładunku Odpadów komunalnych. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami kierowano do MZGOK Sp. z o.o. decyzje nakazujące ich usunięcie. Z uwagi na to, że w obecnie obowiązującym stanie prawnym do przyczyn uzasadniających przekazanie zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych od podmiotów odbierających odpady komunalne od właścicieli nieruchomości zalicza się nie tylko wystąpienie awarii RIPOK ale również inne przypadki, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach, organ I instancji w dniu 26.10.2015r. wystąpił do Miejskiego Zakładu Gospodarki Odpadami Komunalnymi Sp. z o.o. o udzielenie informacji, czy w okresie od dnia 01.07.2013r. do dnia 31.12.2014r. na terenie RIPOK wystąpiły inne przypadki, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach uzasadniające przekazanie odpadów do instalacji zastępczej. Jak wynika ze skierowanej przez MZGOK Sp. z o.o. odpowiedzi z dnia 20.11.2015r., na terenie RIPOK nie wystąpiła awaria ani żadne inne przypadki, o których mowa w art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach, które uzasadniałyby przekazanie zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych do instalacji zastępczej. Wskazana inna przyczyna w postaci zaistnienia na terenie RIPOK warunków naruszających zasady BHP dotyczyła jednego zdarzenia, jakie miało miejsce na składowisku odpadów podczas bardzo złych warunków pogodowych. Firma B. od wielu lat nieprzerwanie dostarcza odpady z różnych gmin na ich składowisko, kompostownię i sortownię nie przedstawiając żadnych zastrzeżeń co do warunków, które uniemożliwiałyby dostawę odpadów. Na tej podstawie tutejszy skład orzekający uznał, że w przypadku Pana A. B. nie zaistniała inna przyczyna uzasadniająca przekazanie zmieszanych odpadów do instalacji zastępczej w G., tym bardziej, że jak wskazuje organ I instancji ponad 95% wszystkich odebranych w tym okresie odpadów przedsiębiorca przekazał do instalacji prowadzonej przez MZGOK Sp. z o.o. Organ I instancji wskazał, że jak wynika ze sprawozdań podmiotu odbierającego odpady komunalne od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych za I kwartał 2014 roku (sporządzonego w dniu 22.04.2014 roku) Przedsiębiorca przekazał do instalacji zastępczej odpady o kodzie 20 03 01 w ilości 6,6 Mg. W tym samym dniu Przedsiębiorca sporządził i przekazał tutejszemu organowi odpady od właścicieli nieruchomości zamieszkałych do instalacji MZGOK Sp. z o.o. o kodzie 20 03 01 w ilości 339+401,1 Mg. W kolejnym kwartale sytuacja powtórzyła się. Przedsiębiorca przekazał odpady o kodzie 20 03 01 tylko od nieruchomości niezamieszkałej w ilości-24,8 Mg. Z nieruchomości zamieszkałych odpady w II kwartale 2014 roku zostały przekazane do MZGOK Sp. z o.o. w ilości 576,9+13,1 Mg. W III kwartale 2014 roku Przedsiębiorca ponownie przekazał odpady z terenu nieruchomości niezamieszkałych w ilości 7,2 Mg o kodzie 20 03 01 do instalacji zastępczej. Przekazując odpady komunalne o kodzie 20 03 01 w okresie od I do III kwartału 2014 roku tylko z terenu nieruchomości niezamieszkałych Przedsiębiorca sam zadecydował o przekazaniu ich na instalację zastępczą. Odpady z terenu nieruchomości zamieszkałych zostały przekazane do MZGOK Sp. z o.o. Jak wynika z przekazanego protokołu pokontrolnego Państwowej Inspekcji Pracy w MZGOK Sp. z o.o. została przeprowadzona kontrola w roku 2012 i 2013. Inspekcja nie przeprowadziła kontroli za rok 2014, a więc w roku, w którym Przedsiębiorca przekazywał odpady komunalne niesegregowane o kodzie 20 03 01 z terenu nieruchomości niezamieszkałych do instalacji zastępczej. Oceniając postępowanie organu I instancji w powyższej sprawie wskazać należy, iż zostało ono przeprowadzone w sposób prawidłowy i wnikliwy, z uwzględnieniem przepisów Kpa w tej kwestii. Zdaniem zespołu orzekającego tutejszego Kolegium, zgromadzone w sprawie dowody jednoznacznie potwierdzają, że Przedsiębiorca A. B. postępował w okresie I, II oraz III kwartału 2014r. niezgodnie z obowiązkiem nałożonym na Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości artykułem 9e ust. 1 pkt.2) ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach . Zgodnie z tym przepisem, przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości powinien zmieszane odpady komunalne przekazywać do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Jak już wcześniej wspomniano, zgodnie z art. 9x pkt. 1 ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach Przedsiębiorca, który nie przekazuje odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2.000 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Co do zarzutu niewłaściwego zastosowania przez tutejszy organ art. 9 e ust. 1 pkt. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach SKO podało, że skoro ustawodawca zdecydował, że zasadą jest kierowanie zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, a wyjątki od tej zasady wynikają z wyraźnych regulacji ustawowych, to ocena, czy zachodzą te wyjątki nie może być dowolna i dokonywana przez podmioty zobowiązane do kierowania wspomnianych odpadów do regionalnej instalacji do ich przetwarzania. Sortownia zmieszanych odpadów komunalnych, kompostownia pryzmowa oraz składowisko odpadów w m. Genowefa posiada status instalacji zastępczej w tym regionie. Zgodnie z ustawą z dnia 14 grudnia 2012 roku o odpadach oraz mając na względzie hierarchię postępowania z odpadami -zmieszane odpady komunalne, odpady zielone należy kierować do wyznaczonych w Uchwale w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami regionalnych instalacji przetwarzania odpadów komunalnych, zapewniając im właściwe zagospodarowanie. Do instalacji zastępczych należy kierować ww. odpady w przypadkach określonych przepisami ustawy o odpadach, tj. gdy znajdująca się w danym regionie instalacja regionalna uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z Innych przyczyn. Wskazana przez Pana A. B. inna przyczyna w postaci zaistnienia na terenie RIPOK warunków naruszających zasady BHP dotyczyła jednego zdarzenia na składowisku podczas wystąpienia bardzo złych warunków pogodowych. Trudno zgodzić się z informacją przekazaną przez Pana A. B., że tutejszy organ nie zweryfikował twierdzeń MZGOK Sp. z o.o. poprzez żądanie dokumentacji dotyczącej zdarzenia, o którym wspomniało MZGOK Sp. z o.o., dogłębnie nie przeanalizowano protokołu sporządzonego przez WIOŚ, oraz pominięto fakt, iż PIP prowadziła kontrolę w RIPOK stwierdzając naruszenia BHP w okresie bezpośrednio poprzedzającym okres objęty niniejszym postępowaniem. Zdaniem odwołującego się na instalacji głównej panowały warunki zagrażające zdrowiu i życiu pracowników Zakładu A. Mimo tak złego zdaniem Odwołującego się stanu zagrażającego zdrowiu pracowników, Firma B. do MZGOK Sp. z o.o. dostarczyła w okresie od I do III kwartału roku 2014 aż 1 330,10 Mg. Przy czym do instalacji zastępczej zostały dostarczone w różnym okresie odpady o kodzie 20 03 01 w ilości 38,6 Mg. Z treści art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy wynika, że podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Za nieprzekazanie tych odpadów podmiot odbierający podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2.000 zł za pierwszy ujawniony przypadek, co wynika z treści art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy. Natomiast wymiar kary uzależniony jest od stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia oraz dotychczasowej działalności podmiotu (art. 9zc ustawy).-Zauważyć należy, że art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy ma charakter sankcyjny w stosunku do regulacji zamieszczonej w art. 9e ust. 1 pkt 2 ustawy, który nakłada na podmiot odbierający takie .odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, obowiązek przekazywania ich do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, a za popełnienie deliktu administracyjnego z art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy prawodawca przewidział karę pieniężną w określonej wysokości, ale z zastrzeżeniem, że ma to być pierwszy ujawniony przypadek. Nakładając karę za wskazany delikt, organ jest zobowiązany wziąć pod uwagę okoliczności określone w art. 9zc ustawy, czyli stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Analizując zarzut niewłaściwego zastosowania przepisów ustawy, tutejszy organ wywodzi, że przepis art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w sposób jednoznaczny i precyzyjny określa wysokość kary w przypadku nieprzekazywania odpadów do instalacji regionalnej, przy czym kara wymierzana jest za pierwszy ujawniony przypadek. Wprawdzie samo wymierzenie kary ma charakter decyzji związanej i wynika z faktu nieprzekazania odpadów do instalacji regionalnej, jednak takie elementy jak: stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasowa działalność podmiotu, mogą mieć istotny wpływ na jej wysokość. W tym zakresie za nieuzasadnione organ II instancji uznaje zarzut strony wskazujący na niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego, ponieważ w sytuacji ujawnienia okoliczności wymienionych w ww. przepisie, powstaje obowiązek wymierzenia kary. Podkreślenia wymaga fakt, że w przedmiotowej sprawie bezsporne jest, iż strona nie przekazała pewnej ilości opadów do regionalnej instalacji. Wynika to m.in. ze złożonych przez Pana A. B. Zakład A sprawozdań kwartalnych. Z kolei, nakładając administracyjną karę pieniężną w minimalnej wysokości, Wójt Gminy odniósł się do okoliczności wskazanych w art. 9zc ustawy, uwzględniając fakt, że w tym okresie odpady o kodzie 20 03 01 trafiły do instalacji regionalnej, a Przedsiębiorca wywiązuje się z obowiązków odbioru odpadów. Mając powyższe na uwadze, przy ustaleniu wysokości kary pieniężnej, wskazanej w sentencji decyzji, organ I instancji wziął pod uwagę zgodnie z art. 9zc ww. ustawy, stopień szkodliwości czynu, zakres naruszenia oraz dotychczasową działalność podmiotu. Zdaniem tutejszego składu orzekającego, art. 38 ust. 2 pkt 2 ustawy o odpadach nie można interpretować w ten sposób, że chodzi w nim o jakiekolwiek przyczyny, bo ustawodawca wyraźnie wskazał tylko na takie, z powodu których instalacja nie może przyjmować odpadów. Chodzi więc o przyczyny leżące po stronie regionalnej instalacji, np. okresowy przestój, odmowa przyjęcia, zaprzestanie lub zawieszenie działalności. Odnosząc się do wywodów Odwołującego a dotyczących sposobu rozumienia ustawy o odpadach wskazać należy, iż materialnoprawną przesłanką do wszczęcia postępowania w sprawie wymierzenia przedsiębiorcy kary pieniężnej w przedmiotowej sprawie są przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, a nie przepisy ustawy o odpadach. Ubocznie zespół orzekający zauważa, że kwestie związane z technicznymi aspektami zagospodarowania zmieszanych odpadów komunalnych (odpowiednia przepustowość), które podnosi Odwołujący się nie są w tym postępowaniu badane. Rozpoznając niniejszą sprawę w ocenie zespołu orzekającego, organ I instancji odniósł się i rozpoznał wszystkie jej okoliczności. Podmioty odbierające odpady komunalne zobowiązane są przekazywać przedmiotowe odpady tylko do wskazanych wyżej instalacji. Nieprzestrzeganie tego wymogu zagrożone jest odpowiednimi sankcjami, wyszczególnionymi w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył A. B. podając, że nie zgadza się z nią w całości i powtarzając zarzuty przedstawione w odwołaniu od decyzji pierwszej instancji oraz domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie nie został uwzględniony , a zażalenie zostało oddalone postanowieniem NSA z dnia 15.09.2016 r.Sygn akt. IIOZ 903/16 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych określone przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej p.p.s.a), sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną Rozpoznając sprawę w tak zakreślonych granicach Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy orzekającą o nałożeniu na przedsiębiorcę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych, za przekazanie odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do instalacji niebędącej regionalną instalacją do przetwarzania odpadów komunalnych. Decyzja ta wydana została na podstawie art. 9 x ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U z 2013r. poz. 1399 ze zm.), zgodnie z którym przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, który nie przekazuje odebranych od właścicieli nieruchomości zmieszanych odpadów komunalnych, odpadów zielonych oraz pozostałości z sortowania odpadów komunalnych przeznaczonych do składowania do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych - podlega karze pieniężnej w wysokości od 500 zł do 2.000 zł za pierwszy ujawniony przypadek. Wskazać należy, iż na gruncie przywołanej powyżej ustawy nie jest sporna okoliczność, że zgodnie z jej art. 9e ust. 1. Podmiot odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości jest obowiązany do przekazywania odebranych od właścicieli nieruchomości: 1) selektywnie zebranych odpadów komunalnych bezpośrednio lub za pośrednictwem innego zbierającego odpady do instalacji odzysku lub unieszkodliwiania odpadów, zgodnie z hierarchią sposobów postępowania z odpadami, o której mowa w art. 17 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach; 2) zmieszanych odpadów komunalnych oraz odpadów zielonych bezpośrednio do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. 1a. Dopuszcza się przekazywanie zmieszanych odpadów komunalnych do ponadregionalnej instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, o której mowa w art. 35 ust. 6a ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach. W rozpoznawanej jednak sprawie skarżący wywodzi, iż w jego ocenie przy zachowaniu należytej staranności nie mógł przekazać zebranych odpadów zgodnie z w/w przepisem do regionalnej instalacji do przetwarzania odpadów, a skarżący zmuszony był czasowo nimi inaczej zadysponować- tj. przekazał je do instalacji zastępczej. Wskazać w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 35 ust. 4 pkt. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2012r. ustawy o odpadach (Dz. U. z 2013 poz.21 ) tworzy się wojewódzkie plany gospodarki odpadami, które wskazują m.in. regionalne instalacje do przetwarzania odpadów komunalnych w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn oraz do czasu uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Zgodnie zaś z art. 38 ust. 1 tej ustawy wraz z uchwaleniem wojewódzkiego planu gospodarki odpadami sejmik województwa podejmuje uchwałę w sprawie jego wykonania. Ust. 2 tegoż przepisu wskazuje zaś, że uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami określa: 1) regiony gospodarki odpadami komunalnymi; 2) regionalne instalacje do przetwarzania odpadów w poszczególnych regionach gospodarki odpadami komunalnymi oraz instalacje przewidziane do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku gdy znajdująca się w nich instalacja uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn oraz do czasu uruchomienia regionalnych instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych. Uchwała w sprawie wykonania wojewódzkiego planu gospodarki odpadami jest zaś aktem prawa miejscowego (art. 38 ust. 4 ustawy o odpadach). W świetle przytoczonych powyżej przepisów w ocenie Sądu, rozpoznanie niniejszej sprawy wymagało od organu rozważenia, czy w sprawie nie nastąpiła "inna przyczyna" o której mowa w w/w art. 35 ust. 4 pkt 2 ustawy o odpadach, która ewentualnie uzasadniałaby przekazanie przez skarżącego odpadów, tak jak to uczynił do instalacji zastępczej. Z zestawienia powołanych powyżej przepisów wynika bowiem, że przedsiębiorca odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości, co do zasady ma obowiązek ich przekazania do właściwej Regionalnej Instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych, ale ustawodawca przewidział również pewne wyjątki od tej zasady. I tak przedsiębiorca ma możliwość przekazania odpadów do instalacji przewidzianych do zastępczej obsługi tych regionów, w przypadku, gdy znajdująca się w nich instalacja regionalna uległa awarii lub nie może przyjmować odpadów z innych przyczyn. W ocenie zatem Sądu, nałożenie kary o której mowa w art. 9x ust. 1 pkt 3 ustawy na przedsiębiorcę, winno nastąpić dopiero po ustaleniu, że przekazał on odebrane od właścicieli nieruchomości odpady komunalne, do instalacji niebędącej regionalną instalacją do ich przetwarzania pomimo tego, że nie zachodziły wyjątki określone w art. art. 35 ust. 4 pkt 2 ustawy o odpadach. Powyższe okoliczności przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przez organ pierwszej instancji zostały wszechstronnie i dokładnie ustalone, a następnie dokładnie opisane w uzasadnieniu decyzji organów orzekających. Uzasadnienie decyzji w całości wyczerpuje przesłanki z art. 107 §3 kpa , a w aktach sprawy administracyjnej są zgromadzone wszystkie dowody uzasadniające przyjęcie tezy, że w okolicznościach tej sprawy nie było żadnych innych przypadków o których mowa w art. 38 ust.2 pkt.2 ustawy z 14.12.2012 r. o odpadach, uniemożliwiających przyjmowanie zmieszanych odpadów komunalnych lub odpadów zielonych i przekazywania do instalacji zastępczej. Zarzuty formułowane w odwołaniu i powtórzone w skardze są niczym nie uzasadnioną polemiką z prawidłowymi ustaleniami organów orzekających. Reasumując Sąd stwierdzając, że zaskarżone decyzje odpowiadają prawu na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił jako nieuzasadnioną