II SA/Po 238/09

Katarzyna Witkowicz-Dwornicka – Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 czerwca 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka Skarżąca I.K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. W uzasadnieniu wniosku argumentowała, że jest osobą samotną (wdową) utrzymującą swoje gospodarstwo domowe z renty w wysokości [...] zł. Ponadto jest osobą schorowaną i większą część swoich dochodów przeznacza na zakup leków. Sama nie posiada też odpowiedniej wiedzy w zakresie aktów prawnych regulujących podstawy naliczania renty planistycznej. We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że dysponuje jedyne mieszkaniem o powierzchni [...] m². Oświadczyła, że nie posiada innych nieruchomości, oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Z treści przepisu art. 243 §1 i art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który zawierać powinien oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Tymczasem wniosek skarżącej nie sprostał wymogom tego przepisu, był bowiem niepełny i nie dostarczał poza wskazaniem wysokości emerytury, informacji dotyczących rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawczyni, więc informacji niezbędnych do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. W tych okolicznościach zgodnie z dyspozycją art. 255 powyższej ustawy wnioskodawczyni została zobowiązana do osobistego przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych w celu uzupełnienia wniosku o prawo pomocy i wykazania, że realna sytuacja finansowa nie pozwala na poniesienie wydatków związanych z prowadzeniem niniejszego postępowania. Skarżąca została, w szczególności zobowiązana do przedłożenia rocznego zeznania podatkowego, a także wyciągów z rachunków bankowych, które odzwierciedlają wysokość środków, jakimi wnioskodawczyni realnie dysponuje. Wezwanie obejmowało także zobowiązanie do podania wysokości miesięcznych kosztów utrzymania wnioskodawczyni. W niniejszej sprawie istotne było także złożenie oświadczenia o sposobie rozdysponowania znacznych środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości, której dotyczy przedmiotowe postępowanie. Powyższe zobowiązanie zostało osobiście odebrane przez wnioskodawczynię w dniu 7 maja 2009r. (k. 19 akt), ale do dnia dzisiejszego pozostaje bez jakiejkolwiek odpowiedzi. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 cytowanej ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w całkowitym zakresie następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że na wnioskodawczyni spoczywa ciężar wykazania, że sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części kosztów związanych z prowadzeniem tego postępowania. Nie wystarczy bowiem samo twierdzenie wnioskodawczyni, że jest samotna i schorowana. Wnioskodawczyni mimo wezwania, które stworzyło dodatkową możliwość uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wykazania, że rzeczywiście zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa tego prawa, nie wyjaśniła kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie podała ile wynoszą przybliżone koszty utrzymania rodziny, co pozwala na oszacowanie wysokości środków jakimi wnioskodawczyni rzeczywiście dysponuje. Pomimo wezwania wnioskodawczyni nie podała także wysokości aktualnego salda na rachunku bankowym, nie przedłożyła kopii wyciągów z tego rachunku, co umożliwiałoby ocenę transakcji finansowych jakich wnioskodawczyni dokonuje, analizę obrotów dostępnymi środkami i ostateczne ustalenie jej realnych możliwości płatniczych. Przedłożenie powyżej wskazanych dokumentów lub co najmniej złożenie wyczerpujących oświadczeń w tym zakresie pozwoliłoby na ocenę, czy wnioskodawczyni zasługuje na przyznanie prawa pomocy chociażby w części. Wobec braku informacji o sposobie zadysponowania środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie ma możliwości dokonania oceny, czy skarżąca posiada jeszcze jakieś wolne środki z tego tytułu. Wobec powyższego brak jest podstaw do ustalenia, czy skarżąca zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części, czy też nie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić przyznania prawa pomocy, jak orzeczono we wstępie. /-/ K. Witkowicz-Dwornicka