II SA/Po 238/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 sierpnia 2009r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [..] 2009r. Nr [..] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia oddalić wniosek. /-/ E. Brychcy I. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [..] 2009r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta O. z dnia [..] 2008r. w przedmiocie ustalenia opłaty w wysokości [..] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości - działki nr [..], obręb [..], o powierzchni 9932 m² zlokalizowanej przy ul. W.j w O., w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Ostrowa Wielkopolskiego obszaru w rejonie ul. Wiśniowej – część A. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009r. referendarz sądowy odmówiła I. K. przyznania prawa pomocy. W uzasadnieniu stwierdzono, że skarżąca nie podała ile wynoszą przybliżone koszty jej trzymania. Nie ujawniła też wysokości aktualnego salda na rachunku bankowym, ani nie przedłożyła kopii wyciągów z tego rachunku. Pomimo wezwania nie podała też w jaki sposób zadysponowała kwotą 310.000 zł uzyskaną w wyniku sprzedaży nieruchomości przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym niemożliwe było ustalenie, czy skarżąca zasługuje na przyznanie jej prawa pomocy. W wyniku wezwania Sądu skarżąca uiściła wpis w kwocie 1125 zł. W dniu 30 czerwca 2009r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki dla niej i jej rodziny. Podniosła, iż z uwagi na niskie dochody nie jest w stanie uiścić jednorazowo renty planistycznej. W konsekwencji wszczęcie egzekucji administracyjnej wiązać się będzie z koniecznością licytacji jej majątku, w szczególności zajmowanej przez nią nieruchomości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz.1270 ze zm.), dalej p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja ustalająca wysokość opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości do takiej kategorii aktów należy. W przypadku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, niepubl.). Utrwalony w orzecznictwie jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (post. NSA z 15 grudnia 2004r., GZ 127/04, niepubl.; post. NSA z 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, LexPolonica). Przedmiotowa sprawa dotyczy właśnie takiej należności. Skarżąca poza wskazaniem, że nie jest w stanie uiści opłaty planistycznej i powołaniem się na niskie dochody, nie wskazała żadnej okoliczności, która uzasadniałaby twierdzenie, że wykonanie decyzji i uiszczenie opłaty w niniejszej sprawie stanowi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca nie ujawniła swojej sytuacji majątkowej i finansowej oraz skutków, jakie może spowodować uiszczenie przedmiotowej opłaty. Ze złożonego przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że jest osobą samotną utrzymującą się z renty o wysokości 913,22 zł. Jak podała większość dochodów przeznacza na zakup leków. Wskazała, że posiada jedynie mieszkanie o powierzchni 48 m2, w którym zamieszkuje. Zważyć należy, iż skarżąca w roku 2007r. (14.09.2007r.) sprzedała nieruchomość położoną w O. przy ul. W. o pow. 9932 m2 za kwotę 310.000 zł (akt notarialny nr rep. [..]). Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nie wyjaśniła, czy zagospodarowała środki pochodzące ze sprzedaży tej nieruchomości. W szczególności nie wykazała, by nie dysponowała już uzyskaną ze sprzedaży nieruchomością kwotą pieniężną. Analizując kwestię, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może wyrządzić skarżącej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki nie można było zdaniem Sądu abstrahować od uzyskanego przez skarżącą dwa lata temu znacznego majątku i oprzeć ustalenia wyłącznie na dowodach wskazanych przez skarżącą. Wobec powyższego nie sposób przyjąć w warunkach przedmiotowej sprawy, by uiszczenie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości powodowało niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a.. Stąd należało orzec jak na wstępie. /-/ E. Brychcy br