II SA/Po 238/24

Dnia 30 sierpnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor Sądowy WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 7 lutego 2024 roku, nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 11 marca 2024 roku pełnomocnik H. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2024 roku Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500,00 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2024 roku Przewodniczący Wydziału II wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie numeru PESEL oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), . Dnia 23 kwietnia 2024 roku powyższe zarządzenia w formie elektronicznej zostały doręczone adw. A. S., która wniosła skargę w imieniu H. R.. W zakreślonym terminie ani wpis od skargi, ani braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935), dalej: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy wskazane w punktach 1-3 tego przepisu. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do treści art. 212 § 1 P.p.s.a. opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna, natomiast stosownie do art. 230 § 1 oraz § 2 P.p.s.a wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a pismem takim jest także skarga, jak w niniejszej sprawie. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast skarga, od której nie został uiszczony należny wpis, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a., podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono w dniu 23 kwietnia 2024 roku adwokat A. S., która wniosła skargę w imieniu H. R.. W konsekwencji termin do usunięcia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi upłynął z dniem 30 kwietnia 2024 roku. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Brak wpisu od złożonej skargi w imieniu H. R. dokumentuje informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2024 roku (k. [...]). Wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych skargi oraz nieuiszczenia opłaty sądowej, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przedmiotową skargę należało odrzucić.