II SA/Po 238/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Arkadiusz Skomra po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w K. na uchwałę Rady Miejskiej w Książu Wielkopolskim z dnia 8 czerwca 1998 r., Nr XXVII/239/98 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej Spółce uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300,00 zł (słownie: trzysta złotych) B. sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Książu Wielkopolskim z dnia 8 czerwca 1998 r., nr XXVII/239/98 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Książ Wlkp. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem skargi B. jest uchwała Rady Miejskiej w Książu Wlkp. z dnia 8 czerwca 1998 roku nr XXVII/239/98 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Książ Wlkp (opubl. Dz.Urz. Woj.Pozn. z dnia 30 lipca 1998 r. nr 16 poz. 195). Ze względu na datę podjęcia uchwały należy zwrócić uwagę, że dla oceny skuteczności jej zaskarżenia stosuje się przepisy ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 16, poz. 95 ze zm., aktualnie tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 609, dalej u.s.g.) oraz ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed istotnej w tym zakresie nowelizacji obu tych ustaw. Z dniem 1 czerwca 2017 r., na mocy ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.), art. 52 i art. 53 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. otrzymały nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z 7 kwietnia 2017 r., ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta 28 stycznia 2016 r., zatem należało zastosować przepisy w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji. Stosownie natomiast do art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (dalej "p.p.s.a.") w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) , w przypadku, o którym mowa m.in. w art. 52 § 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz. 60) przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. znajduje zastosowanie do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g.. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego oznacza to, że z dniem doręczenia organowi wezwania do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą rozpoczyna biec termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi na ten akt, mimo iż sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. Termin ten staje się bezprzedmiotowy, gdy przed jego upływem organ udzieli odpowiedzi na wezwanie, w przeciwnym przypadku biegnie on nieprzerwanie od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Należy podkreślić, że bez wpływu na ten termin pozostaje regulacja art. 35 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny zauważył bowiem, że analiza tego przepisu w związku z art. 101 ust. 3 u.s.g. nie daje podstaw do wnioskowania, że po stronie organu powstaje uprawnienie do załatwienia przedmiotowego wezwania w terminie dwóch miesięcy od dnia jego wniesienia oraz że tego rodzaju uprawnienie organu gminy jest przeszkodą do wniesienia skargi przed załatwieniem wezwania przez organ gminy. U.s.g. w żaden sposób nie wiąże wniesienia skargi z terminem do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jedynym warunkiem jest bezskuteczność tego wezwania, która nastąpi, gdy organ nie uwzględnił wezwania udzielając odpowiedzi na wezwanie bądź nie zajął stanowiska w sprawie i nie udzielił odpowiedzi. Oznacza to, że skargę na uchwałę rady gminy podjętą przed 1 czerwca 2017 r., w trybie art. 101 u.s.g., należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu odpowiedzi rady gminy na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego, a jeżeli Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż Skarżąca pismem z dnia 29 października 2024 r., które wpłynęło do organu 6 grudnia 2024 r., wystąpiła do Rady Miejskiej z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w związku z uchwałą z dnia 8 czerwca 1998 r., nr XXVII/239/98. Odpowiedź organu została udzielona uchwałą z dnia 27 grudnia 2024 r., Nr X/68/2024, doręczoną Skarżącej dnia 3 stycznia 2025 r. (k. [...] akt sądowych), a zatem od dnia 4 stycznia 2025 r. zaczął biec 30 – dniowy termin na wniesienie skargi, który upływał 3 lutego 2025 r. (2 lutego był dniem ustawowo wolnym od pracy). Natomiast jak wynika z akt sprawy skarga została wniesiona dopiero 17 lutego 2025 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. [...]), a wpłynęła do organu 20 lutego 2025 r. , a więc z uchybieniem terminu. Mając na względzie powyższe Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Z uwagi na fakt, że odrzucono skargę, Sąd, stosownie do postanowień art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., z urzędu zwrócił Skarżącej wpis w kwocie 300 (trzysta) złotych, o czym orzekł jak w punkcie II sentencji postanowienia