II SA/Po 24/16
PostanowienieWSA w Poznaniu2016-05-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Elwira Brychcy
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący nie wykazał niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania postanowienia o nałożeniu grzywny, ponieważ skarżący nie wykazał ustawowych przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uiszczona grzywna podlega zwrotowi w przypadku uwzględnienia skargi, a skarżący nie przedstawił swojej sytuacji finansowej uzasadniającej twierdzenie o znacznej szkodzie.Stan faktyczny
Skarżący K. K. złożył skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakładające na niego grzywnę w celu przymuszenia. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania tego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez sąd. Skarżący nie uzasadnił swojego wniosku, nie przedstawił swojej sytuacji finansowej ani nie wykazał, że wykonanie postanowienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2015r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania. /-/ E. Brychcy
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego z dnia [...] listopada 2015r. skarżący K. K. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego do czasu rozpoznania skargi przez sąd. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po uchyleniu postanowienia organu I instancji nałożył na K. K. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł, wezwał skarżącego do jej uiszczenia w terminie 1 miesiąca na wskazany rachunek bankowy pod rygorem jej ściągnięcia w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych oraz wezwał do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym pod rygorem wykonania zastępczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę okoliczności wskazujących na to, że zachodzą ustawowe przesłanki uwzględnienia wniosku.
Skarżący K. K. nie wykazał tych przesłanek. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawierał jakiegokolwiek uzasadniania.
W szczególności nie ma podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonego postanowienia o nałożeniu grzywny spowoduje nieodwracalne skutki, bowiem w razie uwzględnienia skargi przez Sąd uiszczona kwota podlegać będzie zwrotowi.
Skarżący nie wykazał również, by wykonanie zaskarżonego postanowienia mogło wyrządzić mu znaczną szkodę – skarżący nie przedstawił swojej sytuacji finansowej (posiadanych środków, oszczędności czy zobowiązań), z której wynikałoby, że uiszczenie grzywny w wysokości [...] zł wyrządziłoby mu szkodę w znacznych rozmiarach, a nie jakąkolwiek, co uzasadniałoby uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Ponadto zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem, przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia (por. Jagielska, Wiktorowska, Wajda w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 332), natomiast uiszczona grzywna w celu przymuszenia może być zwrócona wskutek ewentualnego wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia.
Nie można bowiem poprzestać jedynie na domniemaniu, że wykonanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona w przyszłości. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia następuje bowiem na wniosek, który wymaga przedstawienia szczególnych okoliczności istotnych w konkretnej sprawie.
Mając powyższe na względzie, skarżący w niniejszej sprawie nie wykazał, że na skutek wykonania zaskarżonego postanowienia organu II instancji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło