II SA/Po 240/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na czynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie rozliczenia zużycia wody i zadośćuczynienia postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Wniesioną w dniu 01 sierpnia 2008 r., bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargą Z. S. zaskarżył Dyrektora Wydziału Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P. zarzucając mu "bezprawne odstępowanie i naruszanie ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach, wywołane decyzją administracji mieszkaniową Urzędu Miasta P. (datowaną (...) marca 2008 r.) w odniesieniu do lokali mieszkalnych wyposażonych w wodomierze, skutkujące nieprawidłowym rozliczaniem fizycznym i rocznym – od 2003 r. do 2007 – 2008 r. – zużycia wody ciepłej wraz z pochodnie obliczanymi innymi mediami, ściekami". Skarżący wskazał, iż w związku z powyższym działaniem powstała niedopłata na kwotę (...) zł., którą kwestionuje. Zdaniem skarżącego porównanie odczytu z wodomierzy z nałożoną na skarżącego opłatą, wynikającą z rozliczenia, wskazuje, że zawyżono o 500% zużycie ciepłej wody. Ponadto, w opinii skarżącego, wymiana w 2005 r. wodomierzy na nowe była nieuzasadniona, a Wydział Gospodarki Nieruchomości, pomimo upływu okresów przewidzianych Kodeksem postępowania administracyjnego, nie udzielił skarżącemu odpowiedzi na zgłaszane nieprawidłowości. Jednocześnie skarżący zwrócił się o uwzględnienie w rozliczeniach zużycia wody odczytów wodomierzy znajdujących się w lokalach mieszkalnych oraz przyznanie zadośćuczynienia za poniesione straty materialne w wysokości (...) zł. Skarga powyższa została zarejestrowana w Dzienniku Korespondencji Ogólnej pod nr Dz.K.Og 41/08, a następnie przekazana, zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prezydentowi Miasta P. Pismem z dnia (...) marca 2009 r. Urząd Miasta P. Wydział Gospodarki Nieruchomościami poinformował Sąd, że "akta sprawy dot. rozliczenia mediów w nieruchomości przy ul. (...) w P. nie są własnością Prezydenta Miasta P., ale znajdują się w Zarządzie Komunalnych Zasobów Lokalowych – miejskiej jednostce organizacyjnej, gospodarującej komunalnym zasobem lokalowym Miasta P." W opinii organu przedmiotowa sprawa ma charakter sporu cywilnego rozstrzyganego przez sądy powszechne. Do pisma załączono odpowiedź udzieloną skarżącemu przez Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych w dniu (...) września 2008 r., a dotyczącą skargi złożonej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym. Z treści załączonego pisma wynikało, że jako członek wspólnoty mieszkaniowej budynku przy ul. (...) skarżący miał prawo głosowania przeciw uchwałom przyjmującym dane rozliczeniowe, jak również prawo zaskarżenia tych uchwał do sądu w przypadku gdyby naruszały one jego interes majątkowy. Ponadto wskazano skarżącemu, że reklamacje dot. szczegółów rozliczenia właściciele lokali zgłaszają bezpośrednio zarządcy nieruchomości wspólnej, a ewentualne spory mogą być rozstrzygane przed sądem w postępowaniu cywilny. Zarządzeniem Sądu z dnia 10 marca 2009 r. Z. S. został wezwany do wskazania, w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia pisma z dnia 01 sierpnia 2008 r. bez rozpoznania, co jest przedmiotem skargi, tj. jaka decyzja, postanowienie lub inny akt, przez jaki organ administracji wydany, przy czym jednocześnie zobowiązano skarżącego do wskazania daty, numery decyzji (innego aktu) albo jej przedmiotu. W odpowiedzi Z. S. pismem z dnia (...) marca 2009 r. wskazał, że administracyjne decyzje Urzędu Prezydenta Miasta P. w ostatnich trzech latach doprowadziły do nielegalnego zainstalowania urządzenia pomiaru wody oraz wadliwego uznania za prawidłowe zapisów zużycia wody przez wodomierze znajdujące się w lokalu mieszkalnym. Tym samym naruszone zostały przepisy ustawy o miarach. W dalszej części pisma skarżący wskazał, że powyższe uchybienia doprowadziły do żądania od niego zapłaty za niewykonane usługi i doprowadziły do ponoszenia przez niego oczywistych strat. Równocześnie skarżący wskazał, że w przedmiotowej sprawie występowało wiele podmiotów – Biuro Obsługi Mieszkańców nr (...) Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej, a więc, jak stwierdził skarżący, podmiotowym organem władzy miasta (Urzędem Prezydenta Miasta P.), Wydział Gospodarki Nieruchomościami, Biuro Nadzoru Właścicielskiego, Zarząd Komunalnych Zasobów Lokalowych Wydział Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przyjęty, w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, model sądownictwa administracyjnego, opiera się na sprawowaniu przez sądy administracyjne kontroli nad działaniem organów administracji publicznej, przy czym kontrola powyższa polega na badaniu przez sąd administracyjny, czy organ administracji publicznej, w trakcie rozstrzygania sprawy indywidualnej, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zakres aktów lub czynności administracji publicznej, podlegających sądowej kontroli został zakreślony przez ustawodawcę w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. i sprowadza się do kontroli decyzji, postanowień, aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji prawa podatkowego w indywidualnych sprawach. Sąd podkreśla, że możliwość wniesienia skutecznej skargi do sądu administracyjnego na akt lub czynność organu administracji publicznej jest uzależniona w pierwszej kolejności od legitymowania się interesem prawnym do jej kwestionowania, oraz jej indywidualnym wskazaniem. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna wskazywać zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt lub czynność. Oznacza to, że z treści skargi musi jednoznacznie wynikać, z jakim rozstrzygnięciem organów administracji publicznej skarżący się nie zgadza. W przedmiotowej sprawie skarżący zwrócił się do sądu o uwzględnienie w rozliczeniach zużycia wody według odczytów wodomierzy znajdujących się w lokalach mieszkalnych oraz przyznanie zadośćuczynienia za poniesione straty materialne. Uzasadniając swoją skargę, wskazał on, iż, jego zdaniem, Wydział Gospodarki Nieruchomościami Urzędu Miasta P. w sposób bezprawny dopuścił się naruszania ustawy z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach, co doprowadziło do zawyżenia zużycia ciepłej wody. Jednocześnie zarówno w skardze z dnia 01 sierpnia 2008 r., jak i w piśmie z dnia (...) marca 2009 r. skarżący nie wskazał, jakie konkretnie działanie (decyzja, postanowienie, czynność), oraz jaki organ naruszył jego interesy prawne, wskazując jedynie ogólnikowo, że w latach 2003 – 2008 otrzymywał on zawyżone rozliczenie zużycia wody. Tym samym niemożliwe jest sprecyzowanie, jakie działanie organu administracji publicznej, w zakresie przyznanych jej przepisami prawa administracyjnego kompetencji, ma podlegać sądowej kontroli. Stąd skargę do sądu administracyjnego, jako skargę nie mieszczącą się w zakresie przedmiotowym kontroli sądu administracyjnego, uznać należy za niedopuszczalną. Na marginesie powyższych rozważań Sad wskazuje, że kwestia ewentualnego sporu, co do nieprawidłowości związanych z rozliczeniem zużycia wody, może zostać poddana rozstrzygnięciu przez sąd powszechny, w oparciu o właściwe przepisy prawa cywilnego. W tym stanie rzeczy skarga jest niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. /-/ E. Podrazik