II SA/Po 2445/02

PostanowienieWSA w Poznaniu2005-02-10

Skład orzekający: Jerzy Stankowski, Ewa Makosz-Frymus, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności podlega kognicji sądu administracyjnego, czy też sądu powszechnego?
Ratio decidendi
Orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności, wydane na podstawie przepisów ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, podlegają zaskarżeniu do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych. W związku z tym, skarga na takie orzeczenie do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
B.L. złożył wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności córki w celu przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Organ I instancji orzekł o niezaliczaniu córki do osób niepełnosprawnych. Organ II instancji uchylił decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie, wskazując na osiągnięcie przez córkę wieku 16 lat. B.L. złożył skargę do sądu administracyjnego, kwestionując rozstrzygnięcie organu II instancji. Sąd administracyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus as.sąd. Danuta Rzyminiak-Owczarczak ( spr ) Protokolant referent - stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2005 r. sprawy ze skargi B. L.. na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu d/s Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia s k a r g ę o d r z u c i ć /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak /-/ J.Stankowski /-/ E.Makosz-Frymus JFS Wnioskiem z dnia [...]kwietnia 2002 r. B.L. zwrócił się do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności jego córki - P. L., w celu przyznania zasiłku pielęgnacyjnego. Orzeczeniem z dnia [...]r. nr sprawy [...]wskazany organ z powołaniem przepisu art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123 poz. 776 ze zmianami) orzekł o nie zaliczeniu P. L. do osób niepełnosprawnych. Rozstrzygnięcie to B.L. zaskarżył, składając odwołanie do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P.. Orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...]opartym na przepisach art. 138 §2 pkt 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 4 ust. 6, art. 4a ust. 1 oraz art. 6 ust. 1 pkt 2 wyżej powołanej ustawy o rehabilitacji (...) organ II instancji uchylił decyzję Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w G. oraz umorzył postępowanie w sprawie wydania orzeczenia o niepełnosprawności. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, iż P. L. w dniu [...] czerwca 2002 r. ukończyła 16 lat, tym samym wydanie orzeczenia o niepełnosprawności po tej dacie stanowi naruszenie art. 4a ust. 1 powołanej ustawy o rehabilitacji (...). Organ odwoławczy wyjaśnił, iż dopuszczalne jest przyjmowanie przedmiotowych wniosków dotyczących osób, które nie ukończyły 16 roku życia, a w sytuacji, gdy nie jest możliwe ich rozpatrzenie przed osiągnięciem przez stronę 16 lat, postępowanie winno zostać umorzone, a strona poinformowana o możliwości złożenia wniosku o wydanie orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności. Przesyłając orzeczenie B. L. organ odwoławczy poinformował stronę o możliwości złożenia skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Składając, zgodnie z pouczeniem, skargę na orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności do Naczelnego Sądu Administracyjnego B. L. zakwestionował treść tego rozstrzygnięcia wskazując, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów odwołania, czym pozbawił jego córkę prawa do zasiłku pielęgnacyjnego za okres dwóch miesięcy, gdy nie miała ona ukończonych 16 lat. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, w całości powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Tryb orzekania w przedmiotowej sprawie podlega przepisom ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. Nr 123 poz. 776 ze zmianami). Przepisem art. 3 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej, ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży, ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 154 poz. 1792) znowelizowany został art. 6 wskazanej ustawy o rehabilitacji (...), w ten sposób, iż w art. 6 ust. 1 w miejsce powiatowych i wojewódzkich zespołów do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności funkcjonują powiatowe oraz wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności, a po art. 6 tej ustawy dodano art. 6a - 6c. Jednocześnie, zgodnie z art. 12 ustawy z dnia 17 grudnia 2001 r. (...) sprawy wszczęte, a nie zakończone przed dniem wejścia w życie ustawy, podlegają rozpatrzeniu na podstawie dotychczas obowiązujących przepisów ustawy o rehabilitacji (...)., natomiast w myśl art. 13 wskazanej ustawy nowelizującej, ustawa ta weszła w życie w dniu 01 stycznia 2002 r. Ponieważ przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności, który złożony został przez skarżącego w dniu [...]kwietnia 2002 r., stąd w myśl powołanych przepisów mają do niej zastosowanie przepisy ustawy o rehabilitacji (...) w ich brzmieniu obowiązującym od dnia 01 stycznia 2002 r. Zgodnie z art. 6c ust. 5 tej znowelizowanej ustawy o rehabilitacji (...), od orzeczenia wojewódzkiego zespołu przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych w terminie 30 dni od dnia doręczenia orzeczenia, a odwołanie do sądu wnosi się za pośrednictwem wojewódzkiego zespołu, który wydał orzeczenie. Wskazana regulacja przesądza, iż od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności przysługuje odwołanie do sądu pracy i ubezpieczeń społecznych i to niezależnie od rodzaju tego orzeczenia. Oznacza to, iż zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Niepełnosprawnych w P. nie podlega kognicji sądu administracyjnego, stąd wobec oczywistej właściwości sądu powszechnego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i art. 58 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami). Należy przy tym wyjaśnić, iż na skutek błędnego pouczenia zawartego w decyzji organu II instancji, skarżący został pozbawiony prawa do jej zweryfikowania przez sąd. W konsekwencji uchybienie organu II instancji stanowi podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia przez stronę odwołania do sądu powszechnego, o ile z takim wnioskiem, skierowanym do organu II instancji, strona wystąpi. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w postanowieniu. /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/J. Stankowski /-/E. Makosz-Frymus JFS

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło