II SA/Po 245/14

Dnia 20 marca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 marca 2014 roku sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. /-/ Jakub Zieliński Pismem z 22 stycznia 2014 r. W. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z [...] 2013 r. nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy T. z [...] 2013 r. o nr [...]o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawnym mężem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dna 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygniecie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tym miejscu wyjaśnić należy, iż postanowieniem z 12 grudnia 2013 r. o sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne czy: art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 z późniejszymi zmianami), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymująca się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Jak wynika z treści zaskarżonej decyzji podstawę rozstrzygnięcia stanowił przepis art. 16a powołanej ustawy - organ odmówił bowiem skarżącej przyznania świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego m.in. ze względu na nie spełnienie przesłanki polegającej na rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej. Tym samym odpowiedź Trybunału Konstytucyjnego na postawione pytanie prawne będzie miała wpływ na treść rozstrzygnięcia Sądu w niniejszej sprawie, wobec czego zasadne jest zawieszenie postępowania z urzędu, do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13. Nadmienić również należy, że kolejną przesłanką odmowy przyznania wnioskowanego zasiłku było niespełnienie przez stronę kryterium dochodowego (art. 16a ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych). Tymczasem przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła też sprawa z wniosku grupy posłów o zbadanie zgodności z art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przepisów art. 16a ust. 2, ust. 3, ust. 4 i ust. 5 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - w brzmieniu nadanym jej ww. ustawa nowelizującą z dnia 7 grudnia 2012 r. w zakresie, w jakim przyznanie tego świadczenia uzależnione jest od spełnienia kryterium dochodowego. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 i art. 131 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ Jakub Zieliński