II SA/Po 2450/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maciej Dybowski Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant Paweł Grzęda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2005r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2003r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty P. z [...] sierpnia 2003 r. nr [...], 2. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej 255 (dwieście pięćdziesiąt pięć) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, 3. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski /-/M.Dybowski 4/II SA/Po 2450/03 U Z A S A D N I E N I E Starosta P. decyzją z dnia [...]sierpnia 2003 r. nr [...], wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia między innymi art. 13 ust. 3 pkt 5, art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tj. Dz. U. z 2003 r. Nr 58 poz. 514 ze zm. – dalej o zatrudnieniu) orzekł o utracie przez K. K. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...] sierpnia 2003 r. oraz o utracie z tym samym dniem prawa do zasiłku. W uzasadnieniu wskazano, że K.K. nie stawił się w Powiatowym Urzędzie Pracy w wyznaczonym terminie i nie powiadomił w ciągu 5 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa. Dopiero [...] sierpnia 2003 r.. K.K. złożył pisemne usprawiedliwienie podając, iż wyznaczoną datę stawienia się w Urzędzie przeoczył, jednakże w ocenie organu orzekającego takie usprawiedliwienie nie zasługiwało na uwzględnienie. Rozpoznając odwołanie w którym K.K. podnosił, iż w terminie wyznaczonym do stawiennictwa w Urzędzie, prowadził z czterema pracodawcami spoza W. rozmowy w sprawie pracy, a nadto, że działał pod wpływem silnego wzburzenia emocjonalnego związanego z utratą zatrudnienia, Wojewoda decyzją z [...] września 2003 r. zaskarżone orzeczenie pierwszoinstancyjne utrzymał w mocy. Według ustaleń organu termin wizyty w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. wyznaczono stronie na [...] sierpnia 2003 r. Terminu tego K. K. nie dochował, a wyjaśnienia przedłożone organowi o przyczynach niestawiennictwa nie są wystarczającym i przekonującym usprawiedliwieniem Taki stan rzeczy prowadzi zgodnie z art. 13 ust. 3 pkt 5 ustawy o zatrudnieniu do pozbawienia statusu bezrobotnego na okres 3 miesięcy od dnia nie stawienia się w Powiatowym Urzędzie Pracy. O obowiązku stawienia się w Urzędzie w określonym terminie i skutkach nie wywiązania się z tego obowiązku strona była pouczona. W tych okolicznościach kwestionowane rozstrzygnięcie starosty nie narusza prawa. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego K. K. wskazując na naruszenia proceduralne (art. 7 i 77 i 107 kpa) wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją rozstrzygnięcia Starosty względnie stwierdzenie ich nieważności. Strona argumentowała, że organ odwoławczy nie ustosunkował się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, a rozstrzygnięcie nie zawiera pełnej podstawy prawnej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Skargę wniesiono pod rządami ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 z późn. zm.). W międzyczasie doszło do reformy sądownictwa administracyjnego i w myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., a postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga ma uzasadnione podstawy. Ma rację skarżący, że organ odwoławczy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie dopuścił się wskazywanych w w skardze naruszeń proceduralnych. W szczególności Wojewoda nie ustosunkował się do podnoszonych w odwołaniu okoliczności usprawiedliwiających niestawiennictwo w wyznaczonym terminie w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. – Filii w W. i z obrazą art. 7, 77 i 107 kpa ich nie zweryfikował. Skarżący twierdził, iż powodem niestawiennictwa było co prawda przeoczenie terminu ale zaraz podaje, że w tym dniu odbył szereg rozmów w sprawie swojego zatrudnienia z przedstawicielami pracodawców także poza miejscem zamieszkania. W tych okolicznościach ogólnikowe zwroty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że skarżący nie przedstawił zasadnego usprawiedliwienia, że w wyznaczonym terminie wyjechał poza miejsce zamieszkania nie powiadamiając o tym Urzędu nie spełniają standardów uzasadnienia o których mowa w art. 107 § 3 kpa. Generalnie byłoby usprawiedliwieniem nieobecności w wyznaczonym dniu poszukiwanie pracy przez bezrobotnego. Cały bowiem porządek prawny w tym także regulacje ustawy o zatrudnieniu i bezrobociu skonstruowane są tak by pobudzić aktywność osób pozbawionych pracy do jej znalezienia, a przewidziane w ustawie różne formy pomocowe mają ułatwić ten proces i być choćby po części finansowym zabezpieczeniem tego okresu. Podążając za takim rozumowaniem nie można dopuścić by strona aktywnie poszukująca pracy ponosiła nadmiernie niekorzystne skutki związane z podjęciem owych starań. Z drugiej strony, okoliczność poszukiwania pracy nie zwalnia strony od szczególnych obowiązków wynikających z ustawy. Przykładowo skarżący mógłby choćby telefonicznie poprosić o przełożenie terminu i wytłumaczyć się z nieobecności w wyznaczonym terminie. Z kolei nie bez znaczenia dla oceny okoliczności usprawiedliwiających nieobecność skarżącego w Urzędzie w przedmiotowym dniu ma także analiza jego oświadczenia z [...] sierpnia 2003 r. w zestawieniu z późniejszymi jego twierdzeniami oraz z przedłożonymi oświadczeniami przedstawicieli pracodawców. W omawianym oświadczeniu strona pisze, "...że siedziałem, w domu [...].8.03 r.", gdy tymczasem przedłożone przez niego oświadczenia pracodawców wskazują, że tego dnia ([...].08.2003 r.) skarżący zabiegał o zatrudnienie poza domem. Przedstawione okoliczności mogą wskazywać na sprzeczność oświadczeń strony. Także i tego wątku nie zauważył i go nie omówił w uzasadnieniu kwestionowanego rozstrzygnięcia Wojewoda. Wskazane wyżej uchybienia istotnie wpływają na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.), a w konsekwencji prowadzą do konieczności wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego i stosownie do treści art. 152 i art. 200 przywołanej procedury sądowoadministracyjnej do orzeczenia jak w sentencji. /-/D.Rzyminiak-Owczarczak /-/P.Miładowski /-/M.Dybowski KB/