II SA/Po 246/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi wniesionej w imieniu A. Ś. oraz M. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zawieszenia postępowania; postanawia odrzucić skargę. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak UZASADNIENIE W dniu 9 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, pismo oznaczone datą 2 lutego 2017 r., jako skarga A. Ś. oraz M. Ś. na postanowienie ww. organu z dnia 28 grudnia 2016 r., Nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania. Z uwagi na to, że skarga nie została podpisana przez wskazanych w niej autorów, Sąd wezwaniami z 21 marca 2017 r. wezwał A. Ś. oraz M. Ś. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie na załączonej fotokopii. Pismem z 27 marca 2017 r. A. Ś. oraz M. Ś. wyjaśnili, iż nie są autorami skargi z 2 lutego 2017 r. na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a tym samym nie przysługuje im status strony. Zaznaczyli, iż nie wiedzą, kto w ich imieniu sporządził przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treści art 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 P.p.s.a.) Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Treść skargi z dnia 2 lutego 2017 r. wskazuje, iż została ona wniesiona przez A. Ś. oraz M. Ś., zam. przy ul Inżynierskiej 17 w O. W.. Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, iż osoby te były stronami w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zakończonym wydaniem wyżej opisanego postanowienia z 28 grudnia 2016 r., Nr [...]. Z uwagi na brak formalny tego pisma - brak podpisu (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s..a) - wezwano wskazane w nim osoby do jego uzupełnia. Z odpowiedzi na wezwanie wynika, iż A. Ś. oraz M. Ś. nie wnieśli opisanej skargi z 2 lutego 2017 r. i nie wiedzą kto jest jej autorem oraz kto wniósł to pismo w ich imieniu. Wyżej wymienieni jednoznacznie stwierdzili, iż nie uznają siebie za strony postępowania sądowoadministracyjnego. Z powyższego wynika, iż zakwalifikowanie pisma z dnia 2 lutego 2017 r. jako skargi A. Ś. oraz M. Ś. jest niedopuszczalne – sprzeczne z ich wolą. Ponadto, nie potwierdzili oni zamiaru wniesienia skargi na wyżej opisane postanowienie. Doszło zatem do sytuacji, w której nieznana osoba wniosła bez stosownego umocowania skargę w imieniu A. Ś. oraz M. Ś.. Tym samym skargę oznaczoną datą 2 lutego 2017 r. należy uznać za niedopuszczalną, gdyż nie pochodzi ona od osób wskazanych w niej jako skarżący. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak W dniu 9 marca 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, pismo oznaczone datą 2 lutego 2017 r., jako skarga A. Ś. oraz M. Ś. na postanowienie ww. organu z dnia [...] 2016 r., Nr [...], w przedmiocie zawieszenia postępowania. Z uwagi na to, że skarga nie została podpisana przez wskazanych w niej autorów, Sąd wezwaniami z 21 marca 2017 r. wezwał A. Ś. oraz M. Ś. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie na załączonej fotokopii. Pismem z 27 marca 2017 r. A. Ś. oraz M. Ś. wyjaśnili, iż nie są autorami skargi z 2 lutego 2017 r. na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a tym samym nie przysługuje im status strony. Zaznaczyli, iż nie wiedzą, kto w ich imieniu sporządził przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treści art 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników (art. 34 P.p.s.a.) Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy, Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Treść skargi z dnia 2 lutego 2017 r. wskazuje, iż została ona wniesiona przez A. Ś. oraz M. Ś., zam. przy ul [...] w O. . Ponadto z akt administracyjnych sprawy wynika, iż osoby te były stronami w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze zakończonym wydaniem wyżej opisanego postanowienia z [...] 2016 r., Nr [...]. Z uwagi na brak formalny tego pisma - brak podpisu (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s..a) - wezwano wskazane w nim osoby do jego uzupełnia. Z odpowiedzi na wezwanie wynika, iż A. Ś. oraz M. Ś. nie wnieśli opisanej skargi z 2 lutego 2017 r. i nie wiedzą kto jest jej autorem oraz kto wniósł to pismo w ich imieniu. Wyżej wymienieni jednoznacznie stwierdzili, iż nie uznają siebie za strony postępowania sądowoadministracyjnego. Z powyższego wynika, iż zakwalifikowanie pisma z dnia 2 lutego 2017 r. jako skargi A. Ś. oraz M. Ś. jest niedopuszczalne – sprzeczne z ich wolą. Ponadto, nie potwierdzili oni zamiaru wniesienia skargi na wyżej opisane postanowienie. Doszło zatem do sytuacji, w której nieznana osoba wniosła bez stosownego umocowania skargę w imieniu A. Ś. oraz M. Ś.. Tym samym skargę oznaczoną datą 2 lutego 2017 r. należy uznać za niedopuszczalną, gdyż nie pochodzi ona od osób wskazanych w niej jako skarżący. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak