II SA/Po 2473/03

WyrokWSA w Poznaniu2004-04-21

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Małek, Sędzia NSA Grażyna Radzicka, Asesor sąd. Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy uchwała Rady Miasta odrzucająca zarzut dotyczący projektu planu miejscowego, zgłoszony przez nabywcę działki po rozpoczęciu procedury planistycznej, jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący nie może zarzucać, iż projekt planu nie uwzględnia jego interesów, ponieważ nabył działkę po rozpoczęciu procedury planistycznej i nie uzyskał informacji o uwarunkowaniach działki przed zakupem. Zgodnie z przepisami, granice interesu prawnego określają przepisy prawa pozytywnego, a osobiste zapatrywania i życzenia skarżącego co do polityki planowania przestrzennego pozostają poza ochroną prawną. Ponieważ procedura planistyczna została zachowana, a uzasadnienie uchwały było prawidłowe, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały.
Stan faktyczny
Rada Miasta C. odrzuciła zarzut J.C. do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, dotyczący przebiegu projektowanej drogi KD4. Skarżący nabył działkę po sporządzeniu projektu planu i nie uzyskał informacji o uwarunkowaniach działki przed zakupem. W skardze do sądu administracyjnego J.C. domagał się uchylenia uchwały, co sąd zinterpretował jako żądanie stwierdzenia jej nieważności. Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Asesor sąd. Karol Pawlicki Protokolant sekr.sąd. Dobrosława Sobczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2004r. sprawy ze skargi J.C. na uchwałę Rady Miasta C. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów do projektu planu miejscowego ; o d d a l a s k a r g ę /-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ G.Radzicka Uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2003r. Rada Miasta C. odrzuciła w części zarzut J.C. do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta C. na obszarze jednostki VIII - rejon ul.C. W uzasadnieniu uchwały stwierdzono, że przebieg nowo projektowanej drogi KD4 wytyczono kierując się ponadlokalnym dobrem społeczności samorządowej oraz ekonomicznym interesem gminy. Natomiast składający zarzut J.C. nabył działkę "1" umową notarialną z dnia [...] czerwca 2003r. Tak więc nabycie działki miało miejsce po sporządzeniu projektu planu, przeprowadzeniu procedury opiniowania i uzgadniania oraz ogłoszeniu o wyłożeniu planu do publicznego wglądu. Do dnia [...] czerwca właścicielem działek "1" i "2" był M.A. i działka "2" ma bezpośredni dostęp do nowo projektowanej drogi KD4, a przed sprzedażą działki stanowiły jedną funkcjonalną całość. Na etapie sporządzania projektu planu właściciel działek "1" i "2" był imiennie powiadomiony na piśmie o terminie wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu i nie zgłaszał zamiaru sprzedaży, a zgłaszający zarzut nabywca działki nr "1" przed jej kupnem nie próbował uzyskać w Urzędzie Miasta C. informacji o uwarunkowaniach działki i otoczenia. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, po ostatecznym jej sprecyzowaniu i wyjaśnieniu, że przedmiotem skargi jest wyłącznie Uchwała nr [...] skarżący wniósł o uchylenie decyzji co Sąd potraktował jako oczywistą omyłkę i uznał, że skarżący żądał stwierdzenia nieważności uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Miasta C. wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 Ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. nr 15 poz. 139 ze zm.), a pod rządami tej ustawy zapadła zaskarżona uchwała, ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu należy z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych oraz morza terytorialnego, do zadań własnych gminy. Ta swoboda gminy jest jednak ograniczona przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, bowiem miejscowy plan zagospodarowania jest uchwalany w wyniku sformalizowanej procedury określonej przepisami ustawy przewidzianej w art. 6 i 18 ustawy, a ponadto treść planu zagospodarowania przestrzennego powinna odpowiadać określonym wymogom prawa materialnego. Sąd kontrolując zaskarżoną uchwałę w oparciu o przepisy art. 3 § 2, art. 13 § 1, 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) - dokonuje oceny zgodności zaskarżonej uchwały z obowiązującym prawem, w świetle stanu faktycznego ustalonego podczas rozpoznania zarzutu. Również w ramach kontroli Sąd ocenia, czy organ w sposób wyczerpujący odniósł się do wszystkich zgłoszonych zastrzeżeń, a w przypadku zgłaszania przez zainteresowanych rozwiązań wariantowych, czy przeprowadził analizę tych rozwiązań i podał powody, dla których propozycje wnoszone przez osobę składającą zarzut nie zasługują na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Uchwała Rady Miasta C. odnosi się do zastrzeżeń zgłoszonych przez skarżącego i to w kontekście zarówno zarzutu dotyczącego braku bezpośredniego dostępu działki "1" do projektowanej drogi KD4, jak i odnosi się do kwestii dostępu nieruchomości do drogi przed sprzedażą. Jest niespornym, że prace planistyczne Rada Miasta C. rozpoczęła już w miesiącu styczniu 2002r. i ówczesny właściciel działek "1" i "2" nie miał według starego planu dostępu do drogi publicznej. J.C. pierwszą umowę sprzedaży warunkową zawierał w dniu [...] grudnia 2002r. tak więc musiał się godzić z faktem, że warunkiem koniecznym do korzystania z działki "1" będzie potrzeba ustanowienia drogi koniecznej, umożliwiającej mu dostęp do drogi publicznej. Umowa przeniesienia własności nastąpiła dnia [...] czerwca 2003r., a więc po zakończeniu prac planistycznych. Projekt planu był znany zbywcy, powiadomiono go bowiem pisemnie o projekcie planu. Tak więc skarżący nie może zarzucać, iż projekt planu nie uwzględnia jego interesów i to tym bardziej, że z usytuowania działki wynika, że doprowadzenie drogi do działki "1" mogłoby nastąpić wyłącznie kosztem innych podmiotów. Granicą interesu prawnego lub uprawnienia, o których mowa w art. 24 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, określają przepisy między innymi dotyczące ochrony własności, natomiast poza tymi granicami, a zatem poza ochroną prawną wynikającą z norm prawa pozytywnego, pozostają zarzuty skarżącego wyrażające się w osobistych zapatrywaniach, postulatach i życzeniach co do określonej polityki planowania przestrzennego, wzajemnych relacjach pomiędzy sferą indywidualnych wyobrażeń skarżącego co do warunków egzystencji i korzystania z nieruchomości. Ponieważ przy opracowywaniu planu zachowano tryb przewidziany w przepisach art. 18 ustawy z 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym i wbrew zarzutom skargi uzasadnienie uchwały posiada uzasadnienie faktyczne i prawne, brak było podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały. Z uwagi na powyższe na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ K.Pawlicki /-/ St.Małek /-/ G.Radzicka MarK

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło