II SA/Po 2484/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka (spr.) Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant St.ref.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi H.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. Nr[...] w przedmiocie pozwolenia na budowę; I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]r. Nr[...] znak: [...]; II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego kwotę [...],- zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/ A. Łaskarzewska Prezydent Miasta P. decyzją nr [...] znak [...] z dnia [...]r. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej, położonego na terenie działek Nr "1" i "2", ark. [...], obręb W. w P. przy ul. [...], na wniosek E.G. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, że projekt jest zgodny z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego miasta P. zatwierdzonego Uchwałą Nr [...] Rady Miasta P. z dnia [...]12.1994r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa P. Nr [...] poz. [...] z 1994r., oraz decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z [...] sierpnia 2001 znak [...]. Nadto właścicielka nieruchomości J.G. wyraziła pisemną zgodę na wydanie pozwolenia dla wnioskodawczyni E.G. W ocenie organu usytuowanie budynku nie narusza Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. (Dz. U. Nr 15/99 poz. 140), a lokalizacja budynku w granicy jest zgodna z miejscowym planem szczegółowym zagospodarowania przestrzennego Stare Miasto 2-3 i nie wymaga zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości. Odwołanie od decyzji złożył H.P., właściciel nieruchomości sąsiedniej, zabudowanej już jedną częścią budynku bliźniaczego. Odwołujący zarzucił, że już po wybudowaniu przez niego budynku bliźniaczego, granicę jego nieruchomości zgodnie z decyzją administracyjną przesunięto, w ten sposób, że zwrócono mu 2 m na całej szerokości działki i tym samym, nowoprojektowany budynek bliźniaczy na działkach "1" i "2" nie będzie się stykał z jego częścią bliźniaczą, natomiast będzie oddalony od jego budynku o 2 metry. Takie usytuowanie obiektu nie można nazwać zabudową bliźniaczą, natomiast jeżeli obiekt projektowany miałby być wolnostojący to warunki jego posadowienia określone w decyzji naruszają przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.12.1994 r. oraz art. 5 ust. 1 pkt. 1 ppkt b ustawy Prawo budowlane. W wyniku rozpoznania odwołania Wojewoda [...] decyzją z dnia [...]10.2002r. Nr [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję i podzielił jej argumentację. Odnosząc się do zarzutów odwołującego się, organ podkreślił, że opracowany i zatwierdzony projekt uwzględnia możliwość rozbudowy budynku odwołującego się w kierunku granicy, a nadto, ponieważ opracowany projekt nie narusza ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w ocenie organu odwoławczego organ I instancji nie miał podstaw aby odmówić zatwierdzenia projektu i wydania pozwolenia na budowę. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.P. zarzucił zaskarżonej decyzji obrazę art. 7 i 8 Kodeksu postępowania administracyjnego polegającą na: - niewyjaśnieniu stanu faktycznego w sprawie i usankcjonowanie fikcji prawnej polegającej na wydaniu pozwolenia na budowę domu w zabudowie bliźniaczej, a w rzeczywistości na wybudowaniu domu wolnostojącego - obrazę art. 77 kpa poprzez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności w sprawie - obrazę art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane - niezgodność wydanej decyzji z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego - obrazę art. 12 ust. 4 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa poprzez niewłaściwe określenie minimalnych odległości miedzy budynkami wolnostojącymi. W konkluzji skarżący żądał uchylenia zaskarżonej decyzji i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonej decyzji administracyjnej z prawem, w świetle stanu faktycznego sprawy ustalonego przed tym organem. Również w ramach kontroli Sąd ocenia, czy organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny, a więc czy wyjaśnił wszystkie okoliczności sprawy istotne dla jej rozstrzygnięcia i czy w sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy. W niniejszej sprawie organ administracyjny wydając decyzję o pozwoleniu na budowę i zatwierdzając projekt budowlany zupełnie nie odniósł się do stanu faktycznego sprawy przez co naruszył przepisy art. 77 KPA i art. 35 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 ze zm.). Jest bowiem w sprawie niespornym, że poprzez zwiększenie powierzchni nieruchomości skarżącego o 2 m na całej szerokości działki od granicy, w miejscu gdzie miały się stykać budynki faktycznie nie jest możliwym realizowanie przez inwestora drugiej części budynku bliźniaczego, bowiem pomiędzy jednym a drugim segmentem powstaje przerwa o szerokości 2 metrów. Przy takim stanie faktycznym i prawnym organ administracyjny nie może zmuszać skrzącego - co uczyniono w decyzji będącej przedmiotem skargi - by skarżący rozbudował swoją część budynku i poszerzył ją o 2 metry, po to by jego budynek i budynek inwestorki przybrał cechy bliźniaka. Jakkolwiek przepisy Prawa budowlanego nie zawierają definicji "budynku bliźniaczego", to pojęcie "bliźniaczy dom" w języku polskim oznacza "jednakowy, złożony z dwóch jednakowych części - dom składający się z dwóch samodzielnych członów o jednej ścianie wspólnej" (vide słownik Języka polskiego PWN W-wa 1978 pod red. prof. dr. Mieczysława Szymczyka tom I). Bez wątpienia taki dom - a konkretnie jego cześć bliźniacza o ścianie wspólnej w wyniku wydania zaskarżonej decyzji nie powstanie. Organy administracyjne orzekające w sprawie nie mogą więc abstrahując od stanu faktycznego i prawnego nieruchomości - działek "1", "2" i "3" ustalić, że budynki bliźniacze na działkach "1", "2" i "3" nie będą miały ściany wspólnej i będą od siebie oddalone o 2 metry. Skoro tak to budynek inwestorki będzie miał charakter budynku wolnostojącego i organ wydając pozwolenie na budowę i zatwierdzając projekt musi uwzględnić przepisy rozporządzenia z 14.12.1994 r. Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jednolity Dz. U. z 1999r. Nr 15 poz. 140 ze zm.). Jakkolwiek organ architektoniczno-budowlany jest związany decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, to wobec ustalenia w stanie faktycznym sprawy, że budynek bliźniaczy przy określonej strukturze własności nieruchomości nie może powstać - winien odmówić wydania pozytywnej decyzji, nie może natomiast sugerować skarżącemu aby poszerzył swoją część i dobudował się do nieruchomości inwestorki: W powyższych okolicznościach na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 ppkt a, e, 200 i 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/E. Podrazik /-/G. Radzicka /-/A. Łaskarzewska jw