II SA/Po 25/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 listopada 2005r. sprawy ze skargi B.T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; o d d a l a s k a r g ę /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.), nakazał B. T. rozbiórkę i usunięcie barakowozu, będącego gotowym wyrobem fabrycznym z dobudowanym tarasem, wejściowych schodów drewnianych, budynku magazynowo-gospodarczego oraz zbiornika z tworzywa sztucznego na ścieki zapuszczonego w gruncie, wybudowanych na części działki nr [...] w S. gm. O., bez wymaganego pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający wskazał, że w trakcie oględzin działki nr [...] stwierdzono, że na działce znajdują się: - barakowóz wykonany fabrycznie, o konstrukcji stalowo-drewnianej o wymiarach 7m x 2,50m x 3,30m, posadowiony na podkładach kolejowych, z dobudowanym drewnianym tarasem, do którego prowadzi pięć drewnianych stopni, wykorzystywany jako obiekt rekreacyjno-wypoczynkowy, - budynek drewniany magazynowo-gospodarczy, posadowiony na płytkach betonowych o wymiarach 2,35m x 2,70m x 3,20m, w którym znajduje się także ustęp, - wkopany w grunt zbiornik plastikowy bezodpływowy, służący do gromadzenia ścieków. Kontrolowana działka jest ogrodzona i użytkowana przez B. T., który posadowił na działce w/w obiekty. Organ stwierdził, że właścicielem działki jest Skarb Państwa – Lasy Państwowe Nadleśnictwo G., a B. T. użytkuje działkę bez żadnego tytułu prawnego. Zdaniem organu, wybudowanie na działce wskazanej wyżej obiektów budowlanych, zgodnie z art. 29 i 30 prawa budowlanego, wymagało pozwolenia na budowę, ale B. T. takim pozwoleniem nie dysponuje. Teren, na którym położona jest w/w działka, zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego Gminy O., oznaczony jest jako 2.14 RL – teren leśny, a więc nie jest przeznaczony pod zabudowę. Organ wskazał, że art. 48 ust. 1 i 2 prawa budowlanego nakazuje organowi nadzoru budowlanego nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego, wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę, chyba że budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych. Skoro zgodnie z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego działka nr [...] nie jest przeznaczona pod zabudowę, należało zastosować, zdaniem organu, art. 48 ust. 1 prawa budowlanego. Odwołanie od powyższej decyzji złożył B. T., podnosząc że pomieszczenia użytkuje jako ostoję do uprawiania łowiectwa. Po rozpoznaniu odwołania, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 5 i art. 29 ust. 1 pkt 12 prawa budowlanego (t.jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) obiekty budowlane niepołączone trwale z gruntem są traktowane jako tymczasowe, jeżeli ich ustawienie i użytkowanie nie przekracza 120 dni. Obiekt taki można postawić po dokonaniu zgłoszenia organowi nadzoru budowlanego i musi być on usunięty po upływie 120 dni. Znajdujące się na działce obiekty są użytkowane przez okres dłuższy niż 120 dni, nie mają więc charakteru tymczasowego, a ich ustawienie wymagało uzyskania pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy wskazał, że działka na której znajdują się przedmiotowe obiekty, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy O., zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy O. z dnia 13 lipca 1994r. nr II/7/94, ogłoszoną w Dz.Urzęd.Województwa Konińskiego nr 19, poz. 121, oznaczona jest jako teren leśny i nie przewiduje się jej zabudowy. Zdaniem organu, skoro przedmiotowe obiekty budowlane zostały wybudowane bez wymaganego pozwolenia na budowę oraz na terenie nie przeznaczonym pod zabudowę, należało orzec ich rozbiórkę na podstawie art. 48 prawa budowlanego. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi B. T. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze B. T. podał, że zwrócił się pisemnie do Urzędu Gminy w O. o zezwolenie na użytkowanie działki i ustawienie na niej barakowozu, a w odpowiedzi otrzymał wyliczenie podatku, stąd wnosił iż jest prawnym użytkownikiem działki. Podkreślił nadto, że działkę użytkuje jako ostoję do wykonywania polowania. W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania obydwu decyzji, właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Z treści ust. 2 powyższego przepisu wynika, że organ może wszcząć postępowanie legalizacyjne jedynie wtedy, gdy budowa o której mowa w ust. 1: 1) jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem. Trafnie organy obydwu instancji ustaliły, że posadowienie obiektów budowlanych będących przedmiotem decyzji rozbiórkowej, wymagało uzyskania przez inwestora, wymaganego przepisami prawa budowlanego pozwolenia na budowę, bowiem nie należą do kategorii obiektów wymienionych w art. 29 i 30 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w chwili wydawania zaskarżonej decyzji. Zarówno barakowóz, jak i budynek gospodarczy nie mogą być zaliczone do obiektów tymczasowych wymienionych w art. 29 ust. 1 pkt 12 prawa budowlanego, skoro wg oświadczenia skarżącego zawartego w protokole oględzin z dnia [...]r., zostały posadowione około 5 lat temu. Skarżący przyznał też wtedy, że nie posiada pozwolenia na ich budowę, nie zgłaszał też ich budowy właściwemu organowi, a obiekty postawił na działce po uzyskaniu ustnej zgody leśniczego. Jak wynika z zapisu planu zagospodarowania przestrzennego gminy O., zatwierdzonego uchwałą nr II/7/94 Rady Gminy O. z dnia 13 lipca 1994r. (ogłoszoną w Dz.Urzęd.Woj. Konińskiego Nr 19, poz. 121 z dnia 21 sierpnia n1994r.), obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), teren na którym położona jest działka nr [...], oznaczony jest jako 2.14 RL – teren leśny, nie podlega więc zabudowie. Skoro zatem skarżący posadowił na działce, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowani przestrzennego nie przeznaczonej pod zabudowę, obiekty budowlane bez wymaganego pozwolenia, to trafnie organy orzekające w sprawie zastosowały przepisy art. 48 ust. 1 prawa budowlanego nakazując ich rozbiórkę, brak było bowiem podstawy do ich legalizacji na podstawie art. 48 ust. 2. Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia był sposób korzystania z działki przez skarżącego oraz płacenie na rzecz gminy podatku od nieruchomości. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł o oddaleniu skargi. /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ B.Drzazga MarK