II SA/Po 25/22

Dnia 17 maja 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Decyzją z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...], Wójt Gminy K. orzekł o uznaniu, że kwota wypłaconego K. M. świadczenia wychowawczego na syna H. M. w wysokości [...] zł miesięcznie za okres od [...] września 2018 do [...] września 2018 r. jest nienależnie pobranym świadczeniem i podlega zwrotowi łącznie z odsetkami ustawowymi za opóźnienie (pkt 1) oraz zobowiązał K. M. do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego na syna H. M. za okres od [...] września 2018 do [...] września 2018 r. w łącznej kwocie [...]zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie (pkt 2). Decyzją z dnia [...] listopada 2021 r.., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze – po rozpoznaniu odwołania K. M. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. K. M., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę na opisaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że jej wykonanie grozi wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu bądź czynności. Ustawodawca daje jednak możliwość wstrzymania wykonania tego aktu bądź czynności po przekazaniu skargi do Sądu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych bądź czynności podjętych we wszelkich postępowaniach, prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności stanowi zatem wyjątek od ogólnej zasady względnej suspensywności skargi. Z tego powodu konieczne jest wskazanie okoliczności uprawdopodabniających, że choć jedna z wymienionych wyżej podstaw faktycznie zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Ciężar ten spoczywa na osobie, która złożyła wniosek. Wprawdzie uprawdopodobnienie wspomnianych faktów nie oznacza konieczności ich udowodnienia, niemniej jednak niewystarczające jest samo tylko oświadczenia wnioskodawcy. Powinien on wskazać na konkretne fakty, przemawiające za przyznaniem mu ochrony tymczasowej, a w miarę możności także przedstawić na tę okoliczność dokumenty źródłowe. Należy też podkreślić, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takim wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – jedynie ogólnikowo powołał się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie wskazał jednak na żadne okoliczności, które uzasadniałyby jego twierdzenie. Podkreślić należy, iż decyzja organu I instancji nakłada na skarżącego obowiązek świadczenia pieniężnego, z istoty tego świadczenia wynika możliwość ewentualnego późniejszego jego zwrotu. Ustalona przez organy kwota nienależnie pobranego świadczenia wynosi [...] zł, nie jest więc znaczna. Skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności wskazujących by nie mógł takiej kwoty ponieść, a nawet takiego argumentu nie podniósł. Natomiast z akt administracyjnych wynika, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą, jest udziałowcem i członkiem zarządu w kilku spółkach, posiada na terenie Polski kilka nieruchomości, przebywa naprzemiennie w Polsce i w [...] – gdzie przebywa też jego rodzina (żona i dzieci) – często podróżując między wymienionymi krajami. Wymienione okoliczności uzasadniają przyjęcie, że sytuacja finansowa skarżącego jest stabila i nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody w rozumieniu art. 61 ust. 3 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. /-/ E. Podrazik