II SA/Po 2525/02

WyrokWSA w Poznaniu2004-12-08

Skład orzekający: Barbara Drzazga, Barbara Kamieńska, Lilianna Drewniak-Żaba

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy węzeł betoniarski wraz z fundamentami, wybudowany bez pozwolenia na budowę, stanowi obiekt budowlany podlegający nakazowi rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego?
Ratio decidendi
Węzeł betoniarski wraz z fundamentami należy zaliczyć do kategorii budowli (urządzeń technicznych wraz z fundamentami) w rozumieniu art. 3 ust. 3 Prawa budowlanego. Rozpoczęcie budowy takiego obiektu wymaga uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak takiej decyzji uzasadnia wydanie przez organy nadzoru budowlanego nakazu rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał inwestorowi Z.W. rozbiórkę węzła betoniarskiego wraz z fundamentami, stwierdzając, że został on wybudowany w 2001 r. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał tę decyzję w mocy, uznając, że zgoda dzierżawiącego teren nie zastępuje pozwolenia na budowę. Inwestor zaskarżył decyzję, twierdząc, że posiadał zgodę dzierżawiącego i że węzeł betoniarski nie jest obiektem budowlanym, lecz urządzeniem.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia NSA Barbara Kamieńska Asesor sąd. Lilianna Drewniak-Żaba Protokolant Marek Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 08 grudnia 2004 r. przy udziale sprawy ze skargi Z.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; oddala skargę. /-/ L. Drewniak-Żaba /-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska II SA/Po 2525/02 UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] nakazał inwestorowi Z.W. rozbiórkę węzła betoniarskiego (2 silosy i mieszadło) wraz z fundamentami, położonego na działce w R. przy ul. [...]. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.). W uzasadnieniu decyzji wskazano, że inwestor w 2001 r. bez pozwolenia na budowę, wykonał fundamenty, na których ustawił węzeł betoniarski, a więc budowę wymienioną w art. 3 prawa budowlanego. Organ wskazał też, że wprawdzie inwestor wskazał jako rok budowy rok 2000, ale nie ma to znaczenia dla konieczności zastosowania przepisu art. 48 prawa budowlanego. W odwołaniu od w/w decyzji Z.W. podniósł, że wydzierżawiając od przedsiębiorstwa "P" działkę, miał zgodę tego przedsiębiorstwa na ustawienie węzła betoniarskiego. W wyniku rozpoznania odwołania, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy stwierdzając co następuje: postępowanie w sprawie wykazało bezspornie, że odwołujący się wybudował bez wymaganego pozwolenia na budowę przedmiotowy węzeł betoniarski. Zgodnie z art. 3 ust. 3 prawa budowlanego jest to budowla (obiekt budowlany), której rozpoczęcie może nastąpić jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgoda firmy "P" w żadnym wypadku nie mogła zastąpić w/w decyzji, a więc zastosowanie art. 48 prawa budowlanego był zgodne z prawem. Powyższa decyzja organu odwoławczego jest przedmiotem skargi Z.W. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze powołano się na podobne okoliczności co w odwołaniu, a mianowicie skarżący wskazał, że posiadał zgodę wydzierżawiającego na wybudowanie nowego węzła betoniarskiego w kilkumetrowym oddaleniu od starego, rozebranego węzła betoniarskiego. Skarżący twierdził nadto, że węzeł betoniarski nie jest obiektem budowlanym, lecz urządzeniem i jako takie nie jest objęte dyspozycją art. 48 prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Kontrolując niniejszą sprawę Sąd uznał, że organ prawidłowo ustalił stan faktyczny i właściwie zastosował prawo. Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) rozpoczęcie wykonywania obiektu budowlanego oraz jego odbudowy, rozbudowy i przebudowy, a także prac polegających na montażu, remoncie albo rozbiórce obiektu budowlanego, jest możliwe dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Definicję obiektu budowlanego zawiera art. 3 prawa budowlanego. Trafnie wskazał organ odwoławczy, iż wybudowany przez skarżącego węzeł betoniarski wraz z fundamentami należy zaliczyć do wymienionej w art. 3 ust. 3 prawa budowlanego budowli, a mianowicie urządzenia technicznego wraz z fundamentami. Rozpoczęcie więc robót budowlanych przy jego postawieniu wymagało uzyskania przez skarżącego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Brak takiej decyzji, w myśl art. 48 prawa budowlanego, w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, nie dawał możliwości organom nadzoru budowlanego wydania innej decyzji niż nakazanie rozbiórki. Zaskarżona decyzja odpowiada więc prawu i stąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.) skargę należało oddalić. /-/ L. Drewniak-Żaba /-/ B. Drzazga /-/B. Kamieńska K.B.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło